σπασμενος καθρεφτης

Ήρθε η ώρα να ξεφορτωθούμε τους προδότες!

2012-02-11T16:33:00.001-08:00

Είναι γεγονός ότι είμαστε "της τελευταίας στιγμής". Σήμερα είναι η τελευταία στιγμή. Η τελευταία ευκαιρία πριν πέσει βαριά πάνω στη χώρα μας και στο λαό η γερμανική μπότα και πριν κολλήσει πάνω μας "αμετάκλητα και άνευ όρων" η βδέλλα που λέγεται ΕΚΤ και ΕΕ. Είμαστε περισσότεροι και φοβούνται τη δύναμή μας. Ας τους στείλουμε από εκεί που ήρθαν και ας πάρουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας.

Όλοι στο Σύνταγμα!

2012-02-11T16:26:00.000-08:00

"Σας καλούμε στο Σύνταγμα την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου. Όλοι, από κάθε γωνιά της Ελλάδας, να μαζευτούμε έξω από τη Βουλή για να απαιτήσουμε να μην υπογραφεί η θανατική καταδίκη της πατρίδας μας, που είναι η ψήφιση της νέας δανειακής σύμβασης. Όλοι μαζί, μαζί με μας, την Κυριακή στο Σύνταγμα, να σταματήσουμε την προδοσία".

Μανώλης Γλέζος, Μίκης Θεοδωράκης.

Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός: sites αυτοοργάνωσης, αντίστασης στην αδικία, ανταλλακτικότητας, συλλογικοτήτων, πολιτιστικών & οικο-κοινοτήτων, λαϊκών συνελεύσεων γειτονιών & πόλεων

2012-02-01T09:14:00.000-08:00

Αλληλεγγύη και αντίσταση.
Το κίνημα από τα κάτω αναπτύσσεται, λειτουργεί πέρα από τη κρίση και κάνει τις ουτοπίες του πραγματικότητα.
Ήδη χιλιάδες άνθρωποι σε όλη στην Ελλάδα παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και γίνονται μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος. Πολλές πρωτοβουλίες σε μικρή κλίμακα που περιμένουν τη δική σου συμμετοχή, ή να αναλάβεις μια αντίστοιχη πρωτοβουλία.

Στην έλλειψη χρημάτων απαντάμε με αλληλέγγυα ανταλλαγή χωρίς χρήματα και χαριστικά παζάρια. Στη έλλειψη τροφής απαντάμε με αυτοκαλλιέργεια, αυτοδιαχειριζόμενους κήπους και διατήρηση παραδοσιακών σπόρων. Στην ανεργία απαντάμε με συνεταιρισμούς και εργασιακές κολεκτίβες, στην έλλειψη στέγασης με κοινωνικές καταλήψεις στέγης και οικοκοινότητες, ενώ στην έλλειψη συντροφικότητας με συλλογικές κουζίνες. Στο έλλειμμα δημοκρατίας και την πολιτική ολιγαρχία απαντάμε με αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις γειτονιών και παίρνουμε τη κατάσταση στα χέρια μας γιατί δεν πάει άλλο.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για απαισιοδοξία και μεμψιμοιρίες. Οι ουτοπίες μας είναι η πραγματικότητα του αύριο.
2012 ευχές αγάπης, αισιοδοξίας και συνειδητότητας.

Ηλιόσποροι

*

*
Ακολουθεί μια επικαιροποιημένη καταγραφή των κυριότερων ελληνικών πρωτοβουλιών από τα κάτω που αποτελούν ένα άλλο κόσμο, πέρα από τη κρίση, εδώ και τώρα (και διαθέτουν ιστοσελίδα):

Τοπικά ανταλλακτικά συστήματα, τράπεζες χρόνου και δίκτυα παραγωγών- καταναλωτών

Πανελλαδικό Δίκτυο Ανταλλαγής Αγαθών και Υπηρεσιών Χωρίς Χρήματα του Πελίτι,www.peliti.gr/pages/panelladiko_diktio.htm
Δίκτυο Φασούλι (Αττική), www.fasouli.wordpress.com
Τράπεζα χρόνου πλατείας Συντάγματος, www.time-exchange.gr
Τράπεζας Χρόνου & Αλληλεγγύης Μοσχάτου, www.mesopotamia.gr/trapeza_xronou.htm
Σύστημα Μονάδων Κοινωνικών Ανταλλαγών Λυκόβρυσης-Πεύκης, pelykoia.wordpress.com
LETS NET (Ηράκλειο), www.lets.net.gr
Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων, www.diktyoantallagonxanion.gr
Ομάδα Τσουκνίδα (Ρέθυμνο), http://tsouknidarethymno.gr
Καερέτι – Εναλλακτική οικονομία Ιεράπετρας, www.kaereti.gr
Συριανό Δίκτυο ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων, sanosyros.wordpress.com
Τράπεζα Ελεύθερου Χρόνου – Δίκτυο Ανταλλαγής Υπηρεσιών δήμου Λαμιέων, www.lamia-city.gr/netexchange.php
Ανταλλακτικό Δίκτυο Βέροιας, antalaktikoveria.blogspot.com
Δίκτυο Ανταλλαγών του Ν. Πιερίας, noe.motherearth.gr/index.php?location=el&screen=welcome
Οβολός (Πάτρα), www.ovolos.gr
Μπουτσούνι ανταλλακτικό δίκτυο Κέρκυρας, boutsouni.blogspot.com
Εναλλακτική Μονάδα Ροδόπης (ΕΜΡΟ), www.emro.gr
Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης της Μαγνησίας (ΤΕΜ), www.tem-magnisia.gr
ΤΕΜ- Φθιώτιδας, www.tem-fthiotidas.gr
Δίκτυο Ανταλλαγής Εργασίας και Προϊόντων (ΔΑΕΠ) Κέρκυρας, http://diktyodaep.wordpress.com
Σανό Σύρος, http://sanosyros.wordpress.com
Λόγω τιμής, www.logo-timis.gr
Ηλιόχωρος, www.iliohoros.gr/pazari/antallagi/prosfero1/igeia.shtml
“Ανταλλακτική Οικονομία”, www.antallaktiki.gr
Χρονοτράπεζα του ελληνικού δικτύου γυναικών Ευρώπης,http://www.enow.gr/196/1633.aspx
Xariseto.gr “χωρίς ευρώ”, http://www.xariseto.gr/viewforum.php?f=304
Συνεταιριστική Παράκαμψη Μεσαζόντων, ΣΠΑΜΕ, http://synparmes.gr , http://spame.tumblr.com
Δίκτυο Αγροτών – Καταναλωτών Αγροναύτες, http://agronaftes.blogspot.com
Δώσε Πάρε, http://dwsepare.ning.com
Ομοτράπεζοι, http://omotrapezoi.blogspot.com
Κίνημα αλληλέγγυας συναλλαγής παραγωγού καταναλωτή, «ΥΝΙ ΠΙΡΟΥΝΙ» (Χανιά), www.inipirouni.gr

Χαριστικά παζάρια
Σκόρος, www.skoros.espiv.net
Μην το πετάς, χάρισε το, www.xariseto.gr
Χαρίζω, www.xarizo.blogspot.com
δίκτυο Freecycle, freecycle.wikispaces.com/freecycle_gr
Ηλιόχωρος, www.iliohoros.gr/pazari/

Αλληλέγγυο εμπόριο
Ο Σπόρος, www.sporos.org
Ομάδα Εναλλακτικού και Αλληλέγγυου Εμπορίου ”Nosotros”, enallaktiko-emporio.blogspot.com
Εμείς και ο Κόσμος, www.nuestromundo.gr
Terra Verde Χανιά, http://terraverdexania.blogspot.com ,
La Candona, www.lacandona.gr

Εργασιακές κολεκτίβες
Το παγκάκι, www.pagkaki.org
Κολεκτίβα Ζερμινάλ, www.kolektivagerminal.blogspot.com
Belleville sin patron, www.belleville-sin-patron.blogspot.com
Collective courier, www.collectivecourier.gr
Συν-άπειρο, www.synapeiro.gr
Συνεταιρισμός Αλληλέγγυας Οικονομίας “Συν-Αλλοις”, http://synallois.org
Κολεκτίβα Κυψέλη, http://colectivakipseli.wordpress.com

Συνεταιριστικοί- αυτοογρανωμένοι πολυχώροι
Το κουκούτσι, http://koukoutsi.enallaktika.gr
Συνεταιριστικό καφενείο Ακαδημίας Πλάτωνα, www.european-village.org
Nosotros, www.nosotros.gr
Μικρόπολις, http://micropolis-socialspace.blogspot.com

Οικοκοινότητες
Τοπικοποίηση, http://topikopoiisi.blogspot.com
Το δέντρο, http://todendro.blogspot.com
Οικοκοινότητα Κύτταρο Νέας Γης, http://kyttaronewearth.webs.com
Κοινότητα Ουτοπία, http://koinotita-utopia.blogspot.com
Κίνησης για τη Δημιουργία Οικοκοινότητας, www.oikokoinotita.gr
Telaithrion free and real, http://telaithrion.freeandreal.org
Άλλος τρόπος, http://allostropos.blogspot.com
Οικολογικά χωριά, http://oikokoinotita.blogspot.com
Δρόμοι σύνθεσης, http://dromoisynthesis.wordpress.com

Φυσικές καλλιέργειες, σπορεία, αστικοί αγροί
Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης,, www.votanikoskipos.blogspot.com
Αγρός, http://eleftherosagros.blogspot.com
Πάρκο Ναυαρίνου, www.parkingparko.blogspot.com
Αυτοδιαχειριζόμενος Αγρός Ελληνικού, http://agroselliniko.blogspot.com
Αστικός αγρός Χαλανδρίου, www.astikosagrosx.blogspot.com
Ομάδα Αστικών & Περιαστικών Καλλιεργειών (ΠΕΡ.ΚΑ.), http://perka.oneirografos.net
Δίκτυο Οικοκοινότητα, http://oikodiktyo.espivblogs.net
Σκαλιστήρι, http://skalistiri.wordpress.com
Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας,, www.naturalfarming.eu
Περμακουλτούρα, www.permaculture.gr/gr/
Καγκουρό, www.kangouro.gr
Permaculture in Greece, http://permaculture-greece.org

Τράπεζες και ανταλλακτήρια σπόρων
Το Πελίτι, www.peliti.gr
Σπόρι Λίμνου, www.sporilimnou.blogspot.com
Αιγίλοπας, www.aegilops.gr
Αρχιπέλαγος (τράπεζα σπόρων),www.archipelago.gr
Ηλέσιον, www.helession.gr

Φυσική δόμηση
Φυσική δόμηση cob, www.cob.gr
Σαλίγκαρος, www.saligaroi.blogspot.com
Free and Real, www.freeandreal.org
Ομάδα πηλΟίκο, www.piliko.gr

Αυτοδιαχείριση
Νέα Γουινέα, neaguinea.org
Φτιάχνω μόνος μου, www.ftiaxno.gr
Μηχανή, http://mhxanh.org/reyma

Συλλογική διαχείριση κοινωνικών αγαθών
Κίνηση 136 (νερό), www.136.gr
Ο Ημιόροφος (υγεία), http://imiorofos.org
Συνέλευση για την υγεία, http://syneleyshgiathnygeia.blogspot.com
Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, http://mki-ellinikou.blogspot.com
Εθελοντικό Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ρεθύμνου, http://www.ethiatreio.com
Δίκτυο κοινωνικής υπεράσπισης του σιδηροδρόμου, http://traino-sos.blogspot.com
Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, http://sineleusimetafores.wordpress.com
Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων,http://prosynat.blogspot.com
Πρωτοβουλία για την Κοινωνική Διαχείριση των Απορριμμάτων, http://diapor.blogspot.com

Συλλογικότητες
Ηλιόσποροι, www.iliosporoi.net
State of nature, www.state-of-nature.gr
Λοκροί στο δάσος, http://lokroi-dasos.blogspot.com
Από Κοινού – Κίνηση Αποανάπτυξης Τρικαλινών Πολιτών, http://apokoinou.com
ΛόκαλAthens, http://localathens.blogspot.com

Συλλογικές κουζίνες
Xanadu, http://xanadu.espivblogs.net
Συλλογική Κουζίνα Στεκιού Μεταναστών ELCHEf,www.elchef.gr
Συλλογική Κουζίνα Αυτόνομου Στεκιού,http://autonomosteki.espivblogs.net
Συλλογική Κουζίνα κατάληψης Σκαραμαγκά, http://pat61.squat.gr

Ελεύθερη παιδεία
Σχολείο για τη μάθηση της ελευθερίας, http://sxoleio12.wordpress.com
Αυτοοργάνωση στην εκπαίδευση, http://ekpaideysi.espivblogs.net
Στο νησί της αλφαβήτου, http://alphabet-island.blogspot.com
Σεντέφι, http://sentefi.wordpress.com
Ελευθεριακά σχολεία, http://democraticschoolsgr.blogspot.com
Ελευθεριακό παιδικό στέκι El Paso, http://el-paso-thessaloniki.blogspot.com
Παιδικό στέκι «φτου ξελεφτερία», http://pikpa.squat.gr

Ελεύθερο λογισμικό και ανοιχτός κώδικας
Hackerspace.gr [HSGR], http://hackerspace.gr
Underground Free University, www.ufu.gr

Αυτοδιαχειριζόμενη τέχνη, πολιτιστικός ακτιβισμός
Κενό δίκτυο, http://voidnetwork.blogspot.com
Ορίζοντας γεγονότων, http://orizontasgegonotwn.blogspot.com
Another world is here- the Caravan project, www.anotherworldishere.com
Ecoart, www.ecoart.gr
Cheap art, www.cheapart.gr
Τράπεζα τέχνης, http://trapezatehnis.blogspot.com
Πλατφόρμες, http://www.platformes.blogspot.com
Κίνηση Μαβίλη, http://kinisimavili.blogspot.com
Κοοπερατίβα “Μετέχνιο”, http://metexnio.blogspot.com
Συντεχνίαπλην, http://www.disobey.net/syntexniaplhn/
Mapet-stencils, http://mapetstencils.wordpress.com
Political Zoo, http://politicalzoostencils.blogspot.com
Εναλλακτικό πολιτιστικό εργαστήρι, http://enalaktikoergastiri.wordpress.com
Ταξίδι χωρίς χάρτη, http://taxidixwrisxarti.blogspot.com
Χίμαιρες, http://chimeres.info

Οικογιορτές
Πανελλαδική Οικογιορτή, http://oikogiorti.gr
Οικογιορτή Βόλος, http://oikogiortivolos.blogspot.com
Οικογιορτή Θεσσαλονίκης, http://oikogiorti2011.gr
Οικογιορτή Ηρακλείου Κρήτης, εν οίκω, http://en-oiko.blogspot.com
Οικογιορτή Μαραθώνα, http://marathonecofestival.wordpress.com
Οικολογική Γιορτή Καρδίτσας, http://www.oikologikigiorti.gr

Πρωτοβουλία δικτύωσης
Ένας άλλος κόσμος, www.enasalloskosmos-community.net

Άμεση δημοκρατία
Τριήμερο άμεση δημοκρατία Θεσσαλονίκη, http://amesidimokratiafest.org
Τριήμερο άμεσης δημοκρατίας Αθήνα, http://ad161718.is-by.us/
Real democracy, http://real-democracy.gr
Real democracy – multimedia team, http://realdemocracygr.wordpress.com
Άλλη δημοκρατία, http://anotherdemocracy.gr
Περιεκτική δημοκρατία, www.inclusivedemocracy.org
Κίνηση για τον ελευθεριακό δημοτισμό, http://dimotismos.gr
Ευτοπία, http://www.eutopia.gr

Λαϊκές συνελεύσεις

Λαϊκές συνελεύσεις γειτονιών και περιοχών της Αττικής
Πετράλωνα, Κουκάκι, Θησείο, http://laikisineleusipetralona.espivblogs.net
Καλλιθέα, http://syneleysikallitheas.blogspot.com
Παλλήνη, http://aganaktismenoipallinis.blogspot.com
Ζωγράφου, http://aganaktismenoizografou.wordpress.com
Χαλάνδρι, http://laikisyneleysihalandri.wordpress.com
Πειραιάς, http://aganaktismenoipirea.blogspot.com
Βύρωνας, http://laikisinelefsivirona.blogspot.com
Γαλάτσι, http://lsgalatsiou.wordpress.com
Αμπελόκηποι, http://ampelokipoi.espiv.net
Μαρούσι, http://ansinamar.blogspot.com
Πατήσια, http://patissiasynelefsi.blogspot.com
Καισαριανή, http://laikisyneleysikaisarianis.blogspot.com
Ν. Ηράκλειο, http://neohrakleio.blogspot.com
Ν. Ιωνία, http://sinelefsinionia.wordpress.com
Ν. Σμύρνη, http://plateians.blogspot.com
Νέου Κόσμου, http://nkosmos-sineleusi.blogspot.com
Αγ. Παρασκευή, http://syneleysiplateiasagias.blogspot.com
Ηλιούπολη, http://askilioupolis.espivblogs.net
Αγ. Δημήτριος, http://katadimadim.blogspot.com
Αιγάλεω, http://lasynaigaleo.blogspot.com
Χολαργός Παπάγου, http://anoixtisyneleysixolargoupapagou.blogspot.com
Γκύζη, http://gyzi.espivblogs.net
Νίκαια, http://syneleyshnikaia.wordpress.com
Κερατσίνι, http://suneleushkeratsiniou.blogspot.com
Περιστέρι, http://sineleusiperisteri.blogspot.com
Γλυκά νερά, http://sineleusiglikonneron.blogspot.com
Χαϊδάρι, http://syneleysihaidari.wordpress.com
Ανοιχτής Λαϊκής Συνέλευσης Κορυδαλλού, http://alsk.org

Λαϊκές συνελεύσεις άλλων πόλεων
Θεσσαλονίκη, http://aganaktismenoi-thess.blogspot.com
Έβρος, http://aganaktismenoi-polites-evrou.blogspot.com
Ηράκλειο, http://aganaktismenoihrakleio.blogspot.com
Δράμα, http://aganaktismenoi-drama.gr
Βόλος, http://aganaktismenoi-volos.blogspot.com
Καβάλα, http://realdemocracykavala.squat.gr
Καστοριά, http://aganaktismenoi-kastoria.blogspot.com
Πύργος, http://aganaktismenoi-pyrgou.blogferry.com
Κέρκυρα, http://amesi-dimokratia-corfu.blogspot.com
Σύρος, http://laikisyneleusisyrou.blogspot.com
Χανιά, http://aganaktismenoixania.blogspot.com
Κόρινθος, http://perivolakia.gr
Άρτα, http://aganaktismenoisthnarta.blogspot.com
Καλαμάτα, http://aganaktismenoikaistinkalamata.blogspot.com
Γιαννιτσά, http://realdemocracygiannitsa.blogspot.com
Τήνος, http://aganaktismenoi-tiniakoi.blogspot.com
Πάτρα, http://patras-democracy.blogspot.com
Λαμία, http://patras-democracy.blogspot.com
Πρέβεζα, http://politesprevezas.eu
Τρίκαλα, http://aganaktismenoi-trikala.blogspot.com
Κεφαλονιά, http://www.stopcrisis.gr
Σαντορίνη, https://www.facebook.com/pages/Αγανακτισμενοι-ΣΤΗ-Σαντορινη/151547581582902
Λάρισα, http://aganaktismenoilarisas.blogspot.com
Αίγινα, http://aganaktismenoi-aiginas.blogspot.com
Ικαρία, http://aganaktismenoi-ikarias.blogspot.com
Σητεία, http://aganaktismenoisitias.blogspot.com
Πτολεμάϊδα, http://aganaktismenoipolitesptolemaidas.blogspot.com
Μυτιλήνη, http://aganaktismenoi-mytilene.blogspot.com
Ξυλόκαστρο, http://denpaeiallo-xylok.blogspot.com
Βέροια, http://www.agapoveria.gr
Μέγαρα, http://laikisinelefsimnp.blogspot.com
Σπάρτη, http://aganaktismenoi-spartis.blogspot.com
Χίος, http://www.aganaktismenoi-chios.gr
Κιάτο, http://www.plateiakiatou.gr/site
Μολάοι, http://plateiamolaon.wordpress.com
Ύδρα, http://hydra-aganaktismenoi.blogspot.com

Οι παραπάνω σύνδεσμοι αποτελούν ορισμένες μόνο από το σύνολο των προσπαθειών στον ελλαδικό χώρο.

Ηλιόσποροι – www.iliosporoi.net
Πρωτοβουλία δικτύωσης “ένας άλλος κόσμος” - www.enasalloskosmos-community.net

Πηγή: http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2012/01/20/%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%85%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BA%CF%84%CF%8C%CF%82-sites-%CE%B1%CF%85%CF%84/

**********************************************************************************************************

Οι πλατείες και οι δρόμοι μας περιμένουν

2012-01-29T10:36:00.000-08:00

Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Ανακοίνωση

«Μόνο στις εποχές της οθωμανικής κατάκτησης, της ήττας του 1897, της μικρασιατικής καταστροφής, της ναζιστικής κατοχής και της ήττας στον εμφύλιο από τα αμερικάνικα όπλα έχει ζήσει η Ελλάδα τέτοιες στιγμές εξευτελισμού, προσβολής, υποτίμησης και κατάλυσης της κυριαρχίας της.

Η γερμανική κυβέρνηση ξεπέρασε το όριο με την πρότασή της να τοποθετηθεί ευρωπαίος «Υπερπρωθυπουργός», ο «Επίτροπος Προϋπολογισμού» που θα παίρνει αυτός τις αποφάσεις για τους φόρους και τις δαπάνες, την κεντρική δηλαδή λειτουργία του κράτους, από την οποία εξαρτώνται όλες οι πολιτικές του: Υγεία, Παιδεία, Κοινωνική, Αγροτική πολιτική, Ανάπτυξη.

Ούτε εκλογές. Ούτε κόμματα. Ούτε Σύνταγμα. Ούτε Δημοκρατία. Ούτε Ελευθερία. Ούτε αξιοπρέπεια.

Η γερμανική πρόταση δεν αρκείται σε αυτό. Περνάει σε ακραίο σαδισμό.

Ζητά η Ελλάδα θεσμικά να πληρώνει πρώτα το χρέος της και μετά, ό,τι περισσέψει να το χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της. Χρυσάφι για τους τοκογλύφους, δεκάρες για τον λαό.

Ούτε ο Σόλωνας. Ούτε ο Τζέφερσον. Ούτε ο Ρουσό. Ούτε ο Γκάντι. Όλος ο πολιτισμός συντρίβεται. Οι τόκοι πάνω από την κοινωνία.

Ούτε στις αποικίες των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών δεν εφάρμοζαν τέτοια μέτρα. Τηρούσαν τα προσχήματα.

Στην κυβέρνηση της Γερμανίας έχει αφυπνισθεί το ναζιστικό παρελθόν της καθυπόταξης και της επιβολής.

Πού είναι ο έλληνας πρωθυπουργός; Πού είναι οι υπουργοί; Πού είναι τα κυβερνητικά κόμματα; Πού είναι η Βουλή;

Πού κρύβονται;

Οι κόκκινες γραμμές τους είναι γραμμές πάνω στην άμμο.

Σε μια τέτοια Ευρωζώνη η Ελλάδα δεν έχει θέση.

Ο λαός μας έχει χάσει την προοπτική. Έχει χάσει την αισιοδοξία του. Έχει χάσει την ασφάλειά του. Έχει χάσει βασικά δικαιώματα της ζωής.

Αν χάσει εντελώς την αξιοπρέπειά του, δεν έχει μέλλον. Θα μπει η τελεία και παύλα.

Ήρθε η ώρα να αντισταθούμε. Να πούμε «δεν πάει άλλο». «Ως εδώ».

Δεν αναγνωρίζουμε κανένα χρέος. Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τα δάνειά σας, χωρίς τις διαταγές σας, χωρίς τους επιτρόπους σας, χωρίς το νόμισμά σας.

Μπορούμε να στηριχθούμε στην εργασία μας, που μας τη στερείτε. Στη νεολαία μας, που την καταδικάζετε. Στους πόρους του τόπου μας που τους βγάζετε στο σφυρί. Στην επινοητικότητά μας, που την περιφρονείτε. Στην σχέση μας με τον υπόλοιπο κόσμο, που την ελέγχετε. Στην αλληλεγγύη μας, που την τρέμετε.

Οι κατακτήσεις του κόσμου της εργασίας και το ελεύθερο πνεύμα τους δεν θα καταλήξουν στο βόθρο της Ευρωζώνης.

Οι πλατείες και οι δρόμοι μας περιμένουν. Χωρίς αργοπορία.

Μέχρι τη νίκη. Όποιο κι αν είναι το τίμημά της».

Αθήνα, 29.1.2012

ΑΠΟ ΤΗ ''ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ 700 €'' ΣΤΗ ''ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ 200 €'', ΤΟΥ ΜΗΔΕΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ!'

2012-01-18T02:41:00.000-08:00

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Συνοψίζουμε:

Οταν το Μάη του 2010 έθεσαν σε εφαρμογή με το Μνημόνιο τιςπροειλημμένες αποφάσεις τους, ήταν ακόμα μια εποχή που μιλούσαμε για τη «γενιά των 700 ευρώ».

Αλλά ήταν σε αυτήν την Ελλάδα, την Ελλάδα της «γενιάς των 700 ευρώ», που ήρθαν να εφαρμόσουν το ιταμό τους δόγμα ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»...

Με τη χιονοστιβάδα των μέτρων, που έκτοτε ακολούθησε, έφτασαν την κατάσταση στο σημείο αυτή η «γενιά των 700 ευρώ» να μοιάζει με... ανέκδοτο μιας πολύ μακρινής εποχής.

Ο «πατριωτισμός» τους είναι τέτοιος που σε μικρό διάστημα μας κατάντησαν να μιλάμε πλέον για τη «γενιά των 500 ευρώ». Αλλά και αυτός ο «υποβιβασμός» δεν κράτησε για πολύ...

Τώρα έχουμε φτάσει πια σε ένα σημείο που πριν καν συμπληρωθούν δυο χρόνια από την επέλαση του οδοστρωτήρα της «σωτηρίας» και στο μεσοδιάστημα των όσων μεσολάβησαν από το διάγγελμα του Παπανδρέου στο Καστελόριζο μέχρι τις «κόκκινες γραμμές» του Παπαδήμου, η αδίστακτη πολιτική τους να οδηγεί - διακηρυγμένα και με μαθηματική ακρίβεια - σε μια νέα γενιά.

Μόνο που τώρα πια δεν πρόκειται ούτε για τη γενιά των 700, ούτε για τη γενιά των 500, αλλά για τη «γενιά των 300 ευρώ» και ακόμα πιο κάτω!

Ολα αυτά, βέβαια, είναι σχηματικά αφού δεν μπορούν να αποτυπώσουν τον πόνο και την ανασφάλειαπου φωλιάζουν πίσω από τους αριθμούς. Και είναι σχηματικά για τον εξής, επίσης, απλό λόγο:

Γιατί αν υπάρχει μια υπόσχεση που είδαμε από τις εκλογές του 2009 να τηρείται, αν υπάρχει μια κουβέντα των «σωτήρων» μας που να εκπληρώθηκε κατά γράμμα, δεν είναι άλλη από εκείνη του επικεφαλής της Ευρωζώνης. Ο Γιούνκερ σε ανύποπτη στιγμή είχε δηλώσει:

«Τα όσα θα συμβούν στην Ελλάδα ξεπερνούν κάθε φαντασία»!

Ε, λοιπόν, ναι! Η πραγματικότητα ξεπέρασε ακόμα και τη «φαντασία» των ίδιων των δημίων μας.

Αφού το «700» το έκαναν «500» και εκείνο με τη σειρά του το πήγαν στο «300», τώρα ούτε καν κι αυτό τοφιλοδώρημα των 300 ευρώ, ούτε καν κι αυτό το σύμβολο της επαιτείας, δεν θεωρείται πλέον δεδομένογια τον Ελληνα εργαζόμενο.

Αλλωστε με το 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους που στοιβάζονται στον Καιάδα της ανεργίας, το «κατόρθωσαν» ήδη: Οι άνθρωποι που συνθέτουν αυτές τις «ευημερούσες» στατιστικές της εξαθλίωσης δεν έχουν πρόσβαση, δεν ανήκουν καν ούτε ακόμα και σε αυτήν την κατηγορία των «300 ευρώ»...

Ομως οι «σωτήρες» μας, κι όταν αντέχουν να τους αποκαλούν στυγνούς, κι όταν προσπερνούν χωρίς να ερυθριούν μπρος στις κατηγορίες ότι είναι απάνθρωποι, ένα πράγμα δεν θα επιτρέψουν ποτέ:

Δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να τους κατηγορήσει ότι δεν είναι «θεσμικοί». Οτι δεν είναι «νόμιμοι». Οτι δεν έχουν «σχέδιο». Οτι δουλεύουν χωρίς «προοπτική».

Θεσμικότατα, λοιπόν, νομιμότατα, σχεδιασμένα, ιδού για ποια «προοπτική»... εργάζονται με το άτιμο σχέδιο που έχουν θέσει σε εφαρμογή:

Στο όνομα της «καταπολέμησης της ανεργίας» (!), με το δουλεμπόριο των 5μηνων συμβάσεων έναντι 625 ευρώ το μήνα που βρίσκεται σε εξέλιξη και που σε ετήσια βάση σημαίνει μηνιαίο «εισόδημα» ύψους 223 ευρώ, διαπράττουν το αδιανόητο - όχι στο μέλλον, τώρα το διαπράττουν:

Ετοιμάζουν ήδη τη «γενιά των 200 ευρώ»!

Εδώ πια η «βαρβαρότητα» αποδεικνύεται λέξη «μικρή» για να αποδώσει το μέγεθος του ταξικού εγκλήματος που συντελείται.

Είναι τόσο αδίστακτοι που σε συνδυασμό με τη φοροληστεία, με τα χαράτσια, με την πλήρηαποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων, έχουν στρώσει πια το έδαφος:

Για τις παρούσες και επερχόμενες γενιές των καταπιεσμένων, για όλους εκείνους τους «δούλους» που θα συνεχίσουν να παράγουν για τα «αφεντικά» τον πλούτο, αλυσοδεμένοι στα κρεματόρια της καπιταλιστικής «ανάπτυξης» που ετοιμάζονται, το «αντιμίσθιο» έχει καταληχθεί:

Μηδέν! Ενα πελώριο... μηδέν!

Αν δεν σημάνει γενικός ξεσηκωμός,

αν ο λαός δεν βάλει τέλος στον προμελετημένο αφανισμό του,

τότε, ο κύβος ερρίφθη:

Οσοι επιβιώσουν από τη σημερινή ταξική γενοκτονία, ακόμα κι αν γλιτώσουν από τα «τάγματα εργασίας», ακόμα κι αν εξαιρεθούν από τα «εκτελεστικά αποσπάσματα» του... πλεονάζοντος πληθυσμού,

αυτοί, τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, καλούνται να οικοδομήσουν το μέλλον τους σέρνοντας τη σιδερένια μπάλα του καταδίκου στο πόδι. Να μάθουν να ζουν στις τρώγλες και μέσα σε «σπηλιές» ερειπίων.

Η «σωτηρία» τους θα είναι να ξεκινήσουν από το μηδέν. Να πορεύονται στο πουθενά. Για να καταλήξουν στο τίποτα!

* Δημοσιεύτηκε στο Ριζοσπάστη την Τρίτη 17 Ιανουαρίου

Γιατί η Αριστερά δεν αποδομεί τον Παπαδήμο; Αλήθεια, γιατί;;;

2012-01-08T01:07:00.000-08:00

Γράφει ο Παύλος

Στις 25 Δεκεμβρίου 2011, η Αυγή ( http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=659977), σε σχόλιο της και με τίτλο «Για μία από τις πολλές συντάξεις του», αναφέρεται στον Παπαδήμο, γράφοντας :
«Ψάχνοντας διάφορα στο Διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε μια ερώτηση του Γιάννη Βαρουφάκη προς τον κ. Λουκά Παπαδήμο. Συγκεκριμένα:
“Αν ο κ. Παπαδήμος πραγματικά πιστεύει ότι εμείς οι Έλληνες πρέπει να δράσουμε με γενναιότητα, αποδεσμευόμενοι από τα κεκτημένα μας, τον καλώ να δώσει το παράδειγμα. Πώς; Παραιτούμενος από τη θέση του καθηγητή που κατέχει στο Τμήμα μου, σε κατάσταση αναστολής για πάνω από δέκα χρόνια, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προσλάβουμε έναν νέο επιστήμονα για να διδάσκει τους φοιτητές μας. Μπορεί να χάσει ένα ευτελές μέρος της σύνταξής του, όμως με αυτή την κίνηση θα καθιστούσε πειστικότερες τις προτροπές του προς τους υπόλοιπους.”

Επειδή το θέμα ήταν σοβαρό, τηλεφώνησα στον κ. Βαρουφάκη για να διασταυρώσω την ακρίβεια της πληροφορίας που είχα εντοπίσει. Μου την επιβεβαίωσε και με πληροφόρησε πως τελικά ο κ. Παπαδήμος συνταξιοδοτήθηκε εφέτος, κρατώντας τη θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κενή για 13 ολόκληρα χρόνια, ώστε να εξασφαλίσει τη σύνταξη, μία από τις πολλές συντάξεις που θα έχει όταν με το καλό αποσυρθεί. Είχαν δίκιο τελικά αυτοί που κατοικούσαν στα χώματα που πατάμε πριν 2.500 χρόνια, όταν έλεγαν πως χωρίς την ανδρεία (με την έννοια της γενναιότητας) καμία άλλη αρετή δεν μπορεί να κατακτηθεί από τον άνθρωπο.

Διαβάστε περισσότερα »

Πηγή: http://seisaxthia.blogspot.com/

Τα παιδία παίζει....

2012-01-07T15:34:00.001-08:00

Χρόνια Πολλά!

2011-12-26T09:26:00.000-08:00

Καλές γιορτές. Χρόνια πολλά και δημιουργικά!

Οι τέσσερις λέξεις *, του Κ.Καστοριάδη

2011-12-14T15:23:00.000-08:00

1. Φαντασία
Ποιο είναι το ίδιον του ανθρώπου; Τι είναι αυτό που μας διαφοροποιεί από τα ζώα; Επαναλαμβάνουν, εδώ και αιώνες, ότι είναι ο ορθός λόγος. Αρκεί όμως να προσέξουμε τη συμπεριφορά των άλλων γύρω μας αλλά και τη δική μας, για να αντιληφθούμε ότι αυτό δεν αληθεύει. Οι ατομικές και οι συλλογικές συμπεριφορές πολύ συχνά είναι παράλογες. Τα ζώα είναι πιο “λογικά” από εμάς· δεν σκοντάφτουν, δεν τρώνε δηλητηριώδη μανιτάρια, κάνουν αυτό που πρέπει, για να συντηρηθούν και να αναπαραχθούν. Ποιο είναι το ίδιον του ανθρώπου; Είναι το πάθος και οι επιθυμίες; Ναι, πράγματι. Τα ζώα από ό,τι μπορούμε να ξέρουμε δεν έχουν πάθη ούτε πραγματικές επιθυμίες τα ζώα έχουν ένστικτα. Τι όμως συνιστά την ιδιαιτερότητα του πάθους και των επιθυμιών; Είναι ακριβώς το γεγονός ότι το πάθος και οι επιθυμίες -ο έρωτας, η δόξα, το κάλλος, η εξουσία, ο πλούτος- δεν είναι «φυσικά» αλλά φαντασιακά αντικείμενα.

Η φαντασία, λοιπόν, είναι το ίδιον του ανθρώπου. Η φαντασία μάς διαφοροποιεί από τα ζώα. Η φαντασία, ακόμη και εάν κλείσουμε τα μάτια και τα αυτιά, δεν αναχαιτίζεται. Υπάρχει πάντα μια εσωτερική ροή από εικόνες, ιδέες, αναμνήσεις, επιθυμίες, αισθήματα. Μια ροή που δεν μπορούμε να σταματήσουμε. Δεν μπορούμε καν να την ελέγξουμε, τουλάχιστον όχι πάντα. Κάποιες φορές το κατορθώνουμε, λίγο ως πολύ, προκειμένου να σκεφτούμε λογικά και συστηματικά. Αλλά ακόμη και σ’ αυτές τις περιπτώσεις, αναπάντεχες αναμνήσεις και επιθυμίες διακόπτουν τον στοχασμό μας. Η φαντασία μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην παραφροσύνη, στη διαστροφή, στην τερατωδία αλλά, επίσης, στην αυταπάρνηση και σε κάθε μεγαλειώδη δημιουργία. Χάρη στη φαντασία το ένστικτο έπαψε να είναι ο μοναδικός ρυθμιστής της συμπεριφοράς μας. Χάρη στη φαντασία μπορούμε να δημιουργούμε. Χάρη σ’ αυτήν δημιουργήσαμε την τέχνη, την επιστήμη, τη φιλοσοφία. Η φαντασία δεν γνωρίζει όρια και κανόνες, ούτε ηθικούς και λογικούς νόμους. Πάντως, εάν είχαμε αφεθεί χωρίς περιορισμούς στη φαντασία, ασφαλώς δεν θα είχαμε επιβιώσει ως είδος. Ο άνθρωπος επιβίωσε ως είδος, επειδή δημιούργησε κοινότητες, κοινωνίες, θεσμούς, κανόνες που οριοθετούν και περιορίζουν τη φαντασία, αλλά και που συχνά επίσης την καταπνίγουν.

2. Φαντασιακό
Το ανθρώπινο ον υπάρχει μόνον ως κοινωνικό ον. Αυτό σημαίνει ότι ζει σε μια κοινωνία με θεσμούς, με νόμους, με ήθη, με έθιμα, κ.λπ. Ερώτημα: Από πού έρχονται αυτοί οι θεσμοί, οι νόμοι, τα έθιμα; Είναι αδύνατον να πούμε, όπως συχνά πίστευαν οι λαοί, ότι υπάρχει ένας δημιουργός, ένας νομοθέτης όλων αυτών. Σε μιαν ήδη θεσμισμένη κοινωνία, τα άτομα μπορούν να προτείνουν νόμους, κάποιους ιδιαίτερους νόμους. Τούτο όμως είναι δυνατόν να γίνει, επειδή υπάρχει ήδη ένα σύστημα νόμων, επειδή αυτά τα άτομα έχουν ζήσει ήδη σε μια κοινωνία με νόμους. Ένας συγγραφέας μπορεί να επινοήσει μια νέα λογοτεχνική μορφή και ένας περιθωριακός μια λέξη της αργκό. Αυτά είναι δυνατόν να γίνουν, επειδή υπάρχει ήδη η γλώσσα και η αργκό. Όμως ποιος θα μπορούσε μόνος του να δημιουργήσει εκ προοιμίου τη γλώσσα και να την επιβάλει στους υπόλοιπους; Και με ποια γλώσσα θα επικοινωνούσε;

Όλα αυτά -οι νόμοι, οι θεσμοί, τα ήθη, τα έθιμα, η γλώσσα- είναι συλλογικές δημιουργίες. Προσπάθησαν να ερμηνεύσουν την καταγωγή της κοινωνίας βάσει ενός συμβολαίου (το “κοινωνικό συμβόλαιο” ). Όμως ένα συμβόλαιο προϋποθέτει άτομα κοινωνικά, τα οποία γνωρίζουν τι είναι ένα τέτοιο συμβόλαιο. Προσπάθησαν επίσης να ερμηνεύσουν την καταγωγή της κοινωνίας με τους φυσικούς και τους βιολογικούς νόμους. Όμως κανένας φυσικός ή βιολογικός νόμος δεν μπορεί να ερμηνεύσει την καταγωγή των θεσμών, που είναι ένα καινούργιο φαινόμενο μέσα στο δημιουργημένο σύμπαν. Κανένας φυσικός και βιολογικός νόμος δεν απαντά στα ερωτήματα: Γιατί οι Εβραίοι δημιούργησαν τον μονοθεϊσμό; Γιατί οι ‘Ελληνες δημιούργησαν τις δημοκρατικές πόλεις; Γιατί η Δύση δημιούργησε τον καπιταλισμό; Για να συλλάβουμε την ύπαρξη της ανθρώπινης κοινωνίας, καθώς επίσης τις αλλαγές της μέσα στον χρόνο αλλά και τις διαφορές της μέσα στον χώρο, πρέπει να δεχτούμε ότι αυτές οι ίδιες οι ανθρώπινες κοινότητες διαθέτουν μιαν χωρίς προηγούμενο δημιουργική ικανότητα. Αυτή τη δημιουργική ικανότητα μπορούμε να την ονομάσουμε: κοινωνικό φαντασιακό.

Το κοινωνικό φαντασιακό είναι η πηγή των θεσμών που ρυθμίζουν και οργανώνουν τη ζωή των ανθρώπων. Αυτό επίσης δημιουργεί κάτι πολύ σημαντικό: τις φαντασιακές κοινωνικές σημασίες.Oι φαντασιακές κοινωνικές σημασίες καθορίζουν τις αξίες της κοινωνίας δηλαδή καθορίζουν τι είναι καλό και τι κακό, τι είναι αληθές και τι ψευδές, τι είναι δίκαιο και τι άδικο. Οι φαντασιακές κοινωνικές σημασίες δίνουν νόημα στη ζωή των ατόμων και, τελικά, δίνουν νόημα ακόμη και στον θάνατο τους. Το κοινωνικό φαντασιακό δεν είναι σταθερό και αμετάβλητο. Αλλάζει. Και οι αλλαγές του δηλώνουν την ύπαρξη αλλαγών στην κοινωνία, το γεγονός δηλαδή ότι υπάρχει ιστορία της ανθρωπότητας. Το κοινωνικό φαντασιακό, άπαξ και δημιούργησε τους θεσμούς, μπορεί είτε να παραμείνει κατά κάποιον τρόπο σε λήθαργο (έτσι συμβαίνει στις πρωτόγονες, τις αρχαϊκές, τις παραδοσιακές κοινωνίες), είτε να προκαλέσει αλλαγές, λιγότερο ή περισσότερο γρήγορες (έτσι συμβαίνει στην εποχή μας, η οποία γνωρίζει έναν γρήγορο ρυθμό από ιστορικές μεταβολές, ανήκουστο στην μέχρι τώρα ιστορία της ανθρωπότητας).

3.Δημιουργία
Οι φιλόσοφοι έχουν αναρωτηθεί: Γιατί να υπάρχει κενό; Θα μπορούσε να μην υπάρχει τίποτα. Το ερώτημα αυτό, σε κάθε περίπτωση, δεν έχει απάντηση. Ίσως μάλιστα να μην έχει καν νόημα. Υπάρχει όμως ένα άλλο ερώτημα που μας βασανίζει και δεν μπορεί παρά να μας βασανίζει: Πώς γίνεται και υπάρχει μια τέτοια πολυμορφία πραγμάτων; Και φυσικά δεν εννοώ μόνον την ποσοτική πολυμορφία. Πώς γίνεται και υπάρχει αυτή η απέραντη ποικιλία μορφών, από τη μη έμβια φύση, μέχρι τις πολυάριθμες ακαθόριστες μορφές ζωής, ακόμη και μέχρι τις μορφές που ακατάπαυστα η ανθρώπινη ιστορία παράγει και δημιουργεί; Έχει υποστηριχθεί ότι η δημιουργία είναι θεία πράξη. Δεν είναι θεία πράξη. Η δημιουργία είναι αυτό ακριβώς που χαρακτηρίζει το ον. Κάθε ον. Το παν υπόκειται συνεχώς σε αλλαγή και αναδημιουργία. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε πως ό,τι παρουσιάζεται μπροστά μας είναι μια ατέρμων επανάληψη της ίδιας μορφής, διότι αμέσως ανακύπτει το ερώτημα: Μήπως, κάθε τι είναι καταδικασμένο να επαναλαμβάνει τις μορφές που έχουν ήδη υπάρξει από καταβολής χρόνου; Είναι όμως σαφές ότι υπάρχει ένας αληθινός χρόνος· ο χρόνος της μεταβολής. Και αληθινή μεταβολή είναι η ανάδυση νέων μορφών. Τα φαινόμενα, τα οποία παρατηρούμε μπροστά μας, προσπαθούμε να τα ερμηνεύσουμε μέσα από τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Αυτές οι ερμηνείες είναι ασφαλώς πολύτιμες αλλά είναι πάντα μερικές. Γιατί; Διότι έχουν σημασία μόνον στις περιπτώσεις όπου τα φαινόμενα επαναλαμβάνονται (οι ίδιες αιτίες δίνουν τα ίδια αποτελέσματα), αλλά δεν μπορούν να ερμηνεύσουν τις περιπτώσεις όπου υπάρχει ανάδυση νέων μορφών.

Ας πάρουμε, για παράδειγμα, την περίπτωση της ζωής. Η βιολογία μας λέει ότι σε μιαν ορισμένη στιγμή, μέσα στον «πρωταρχικό χυλό» που υπήρχε στη γη, ενας μεγάλος αριθμός μορίων συνενώθηκε τυχαία και, στη συνέχεια, κάτω από ευνοϊκές συνθήκες -θερμοκρασίας, ακτινοβολίας, πίεσης- αναδύθηκαν μορφές ζωής. Αυτή όμως η απάντηση δεν στέκει. Γιατί; Διότι μια μορφή ζωής είναι κάτι άλλο από μιαν απλή συνένωση μορίων. Επί πλέον, πρόκειται για μια σύνθεση μορίων τελείως ιδιαίτερη ανάμεσα στα δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων που θα μπορούσαν να συντεθούν. Είναι μια συνένωση που κατορθώνει να οργανώνεται, να συντηρείται, να αναπαράγεται. Το ίδιο ισχύει, με τρόπο πολύ πιο πυκνό και έντονο, στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η Ιστορία δεν είναι αποτέλεσμα συνδυασμού ίδιων στοιχείων. Η Ιστορία είναι δημιουργία νέων στοιχείων. Είναι δημιουργία της μουσικής, της ζωγραφικής, της τέχνης, της φιλοσοφίας, της δημοκρατίας. Και φυσικά δεν μπορούμε να εξηγήσουμε με τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος τη μουσική του Μπαχ ή του Μπετόβεν. Αυτή η μουσική είναι μεγάλη, διότι είναι πρωτότυπη. Και λέγοντας πρωτότυπη, σημαίνει ότι ακριβώς δεν μπορούμε να την εξηγήσουμε.

4. Αυτονομία
Υπάρχει ανθρώπινη ελευθερία και σε τι συνίσταται; Ελευθερία δεν σημαίνει να κάνουμε ό,τι μας κατεβαίνει στο κεφάλι, ούτε, όπως νόμιζαν ορισμένοι φιλόσοφοι, να δρούμε χωρίς κίνητρα. Ελευθερία σημαίνει κατ’ αρχάς να έχουμε διαύγεια απέναντι, σ’ αυτό που σκεφτόμαστε και σ’ αυτό που κάνουμε. Μπορούμε όμως να είμαστε ελεύθεροι, όταν ζούμε σε μια κοινωνία και κάτω από τον κοινωνικό νόμο; Θα διατυπώσω την απάντηση ως εξής: Μπορώ να είμαι ελεύθερος, εφόσον συμμετέχω στη διαμόρφωση αυτού του νόμου, εφόσον αποφασίζω ισότιμα μαζί με τους άλλους για τη δημιουργία αυτού του νόμου και, τέλος, εφόσον είμαι σύμφωνος με τον τρόπο που ο νόμος αυτός θεσμίστηκε. Για πολύ μεγάλο διάστημα οι ανθρώπινες κοινωνίες πίστευαν ότι τους νόμους και τους θεσμούς τους δεν τους είχαν δημιουργήσει οι ίδιες. Αλλά τότε ποιος; Οι θεοί, ο Θεός, οι πρόγονοι. Σε τέτοιες συνθήκες αυτοί οι νόμοι και οι θεσμοί προφανώς θεωρούνται ιεροί. Αδύνατον να τους αμφισβητήσει κανείς. Πώς είναι δυνατόν να πω ότι ο νόμος που τον έχει δώσει ο Θεός (αν ο Θεός είναι η πηγή κάθε δικαίου) είναι άδικος;

Σε μιαν τέτοια κοινωνία, που θα την αποκαλέσουμε ετερόνομη -επειδή είναι υπόδουλη στους δικούς της θεσμούς- τα ίδια τα άτομα είναι ετερόνομα. Δεν μπορούν να σκεφτούν μόνα τους, εκτός από τελείως τετριμμένα και δευτερεύοντα θέματα. Δεν μπορούν να ελέγξουν κριτικά τη συμπεριφορά τους. Δεν μπορούν να κρίνουν τι είναι καλό και τι κακό, τι είναι δίκαιο και τι άδικο, τι είναι αληθές και τι ψευδές. Αυτή ήταν η μοίρα της κοινωνίας επί χιλιετίες. Κάποια στιγμή όμως έγινε μια ιστορική ρήξη, η οποία άλλαξε την κατάσταση των πραγμάτων. Η ρήξη αυτή παρατηρείται για πρώτη φορά στην Αρχαία Ελλάδα (στις πόλεις που δημιούργησαν τη δημοκρατία και τη φιλοσοφία) και μετά, αφού μεσολάβησαν είκοσι αιώνες έκλειψης, ξαναξεκίνησε για δεύτερη φορά στη Δυτική Ευρώπη (με την Αναγέννηση, τον Διαφωτισμό, το μεγάλο δημοκρατικό κίνημα χειραφέτησης, το εργατικό κίνημα κ.λπ.). Αυτά τα κινήματα -με το πρόταγμα της αυτονομίας- δημιούργησαν τις κάποιες ελευθερίες που διαθέτει η κοινωνία, στην οποία ζούμε. Όμως το πρόταγμα της αυτονομίας, το οποίο έφθασε στο κορύφωμα του ανάμεσα στο 1750 και το 1950, επί του παρόντος μοιάζει να είναι εξουδετερωμένο. Σήμερα ζούμε σε μια κοινωνία, στην οποία η απάθεια, ο κυνισμός και η ανευθυνότητα ολοένα επεκτείνονται. Το κίνημα της αυτονομίας πρέπει να ξαναξεκινήσει και να προσπαθήσει να εγκαθιδρύσει μιαν αληθινή δημοκρατία. Μια δημοκρατία όπου όλοι θα συμμετέχουν στη ρύθμιση και τον καθορισμό των κοινωνικών δραστηριοτήτων. Και αυτό είναι το μόνο πολιτικό πρόταγμα, για το οποίο αξίζει τον κόπο να εργαστούμε και να αγωνιστούμε.

*Τέσσερις λέξεις: Φαντασία, Φαντασιακό, Δημιουργία, Αυτονομία. Τέσσερις έννοιες-κλειδιά στο έργο του Κορνηλίου Καστοριάδη. Αυτές τις τέσσερεις λέξεις τις “παρουσίασε” ο ίδιος στη γαλλική τηλεόραση -στην καθημερινή εκπομπή Inventer Domain του δημοσίου και με εκπαιδευτικό χαρακτήρα σταθμού La Cinquicnic-,σε τέσσερις συνεχείς ημέρες (2,3,4,5.12.1996). Τέσσερις λέξεις, τέσσερις εκπομπές διάρκειας τεσσάρων λεπτών κάθε μία, κάθε εκπομπή για μία λέξη. Αυτό εδώ το κείμενο είναι η μετάφραση, με ελάχιστες συντομεύσεις, των τεσσάρων εκπομπών, από το βιβλίο “Είμαστε η Ιστορία μας”, του Κ.Καστοριάδη.

Πηγή: http://eagainst.com/articles/%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%AD%CF%83%CF%83%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%82-%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA-%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7/

Είμαστε καταδικασμένοι να πεινάσουμε;

2011-12-13T00:25:00.000-08:00

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Τα κυρίαρχα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης βομβαρδίζουν καθημερινά την κοινή γνώμη με το στερεότυπο μιας Ελλάδας- μεταμοντέρνας Ψωροκώσταινας, που δεν παράγει τίποτα, είναι αναγκασμένη να τείνει διαρκώς το καπέλο του ζητιάνου στους δανειστές της για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, επομένως δεν της μένει καμιά επιλογή παρά να σφίγγει διαρκώς το ζωνάρι και να υπακούει αγόγγυστα στους όποιους όρους των Γερμανών. Το ίδιο στερεότυπο έρχεται να στηρίξει την ιδεολογική τρομοκρατία για το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, που εμφανίζεται περίπου ως επιστροφή στη Λίθινη Εποχή, αφού μια Ελλάδα που δεν θα παράγει τίποτα και δεν θάχει να δανειστεί κι από κανένα, δεν θα μπορεί να εισάγει ούτε τρόφιμα, ούτε πετρέλαιο και θα πρέπει να επιβιώσει ως έθνος τροφοσυλλεκτών, που θα φοράνε προβιές και θα ζεσταίνονται γύρω από τη φωτιά.

Αφήνουμε στην άκρη τον προβληματισμό αν ακόμη κι αυτή η προοπτική είναι περισσότερο ζοφερή από την εγγυημένη βεβαιότητα των μνημονίων, των μεσοπρόθεσμων και των μακροπρόθεσμων να μετατραπούμε σε έθνος κανιβάλων, που θα τρώνε ο ένας τις σάρκες του άλλου με έπαθλο την απλή επιβίωση. Για οικονομία της συζήτησης ας δεχτούμε ότι «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» από τον καπιταλισμό και τη συμμετοχή στην ευρωζώνη (που καταστρέφει τον παραγωγικό, βιομηχανικό και αγροτικό ιστό) κι ας δούμε τι λέει η ψυχρή λογική των αριθμών.

Η σημερινή Ελλάδα, με όλα της τα χάλια, παράγει πλούτο αξίας 232 δις ευρώ το χρόνο. Τόσο ήταν το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της χώρας το 2010, σύμφωνα με τη Eurostat. Ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στην προνομιούχα λέσχη των αναπτυγμένων χωρών, έρχεται 31η ανάμεσα σε 183 χώρες του κόσμου και 16η μεταξύ των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όχι κάτι εξαιρετικό, πάντως αρκετά μακριά από την εποχή του ρόπαλου και του ακόντιου. Ας πάρουμε λοιπόν αυτά τα στοιχεία ως βάση αναφοράς, ξεχνώντας την απότομη πτώση του ΑΕΠ για τρία συνεχή χρόνια λόγω Δρακόντειων μέτρων και λησμονώντας προς το παρόν τι θα μπορούσε να συμβεί αν οι άνεργοι εύρισκαν δουλειά κλπ.

Το ΑΕΠ μιας χώρας είναι το άθροισμα τεσσάρων συνιστωσών: Ιδιωτική κατανάλωση των νοικοκυριών (ένα πολύ χονδρικό μέτρο για την τάξη μεγέθους του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μετά από φόρους, εισφορές κλπ)- Επενδύσεις παγίου κεφαλαίου (ιδιωτικές και κρατικές)- Κρατική κατανάλωση (λειτουργικές δαπάνες του κράτους)- Εξαγωγές μείον εισαγωγές (δηλαδή, εμπορικό πλεόνασμα ή έλλειμμα). Στην Ελλάδα, η ιδιωτική κατανάλωση κάλυπτε το 2010 το 75,4% του ΑΕΠ. Επομένως το πραγματικό, διαθέσιμο για κατανάλωση εισόδημα των Ελλήνων ήταν 173,889 δις ευρώ.

Βεβαίως, το ΑΕΠ δεν μοιράζεται, έστω και πολύ άνισα, σε όλους τους κατοίκους της χώρας. Υπάρχουν τα παιδιά, οι νοικοκυρές, οι άνθρωποι που για το άλφα ή βήτα λόγο δεν δουλεύουν αλλά και δεν ψάχνουν για δουλειά και οποίοι συγκαταλέγονται (μαζί με τους συνταξιούχους) στον μη ενεργό οικονομικά πληθυσμό (4.385.584 άτομα).

Υποθέτουμε, απλά για αποκτήσουμε μια πρώτη, εντελώς χονδρική ιδέα, ότι όλοι οι απασχολούμενοι έχουν το ίδιο πραγματικό εισόδημα, το ύψος του οποίου μένει να προσδιοριστεί. Επίσης υποθέτουμε (και θα δούμε στην πορεία αν "βγαίνουμε" ή όχι) ότι το κράτος εγγυάται για καθέναν από τους 793.685 ανέργους καθαρό μηνιαίο εισόδημα 900 ευρώ, χωρίς προϋποθέσεις και χρονικούς περιορισμούς (σήμερα το επίδομα του ΟΑΕΔ, που δίνεται υπό προϋποθέσεις και το πολύ για 12 μήνες είναι 461 ευρώ το μήνα μικτά συν 10% αύξηση για κάθε προστατευόμενο μέλος της οικογένειας). Επιπλέον, υποθέτουμε ότι όλα τα άτομα ηλικίας 65 ετών (1.873.243) έχουν δικαίωμα σύνταξης, και εξασφαλίζουν ειόδημα 1.500 ευρώ καθαρά κατά μέσον όρο (σήμερα η κατώτατη σύνταξη του ΙΚΑ είναι 487 ευρώ μικτά και η τρόικα θέλει να το κατεβάσει στα 350, αυξάνοντας το όριο συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, ενώ η μέση σύνταξη των τριών ασφαλιστικών ταμείων που καλύπτουν την πλειονότητα των συνταξιούχων- ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ- είναι 770 ευρώ μικτά). Τέλος, υποθέτουμε το ίδιο εισόδημα, κατά μέσον όρο 1.500 ευρώ, για τους 55.192 συνταξιούχους κάτω των 65 ετών.

Με αυτά τα δεδομένα, το συνολικό, ετήσιο καθαρό εισόδημα των συνταξιούχων ανέρχεται σε 43,621 δις ευρώ και των ανέργων σε 5,534 δις ευρώ. Αν αφαιρέσουμε αυτά τα ποσά από τα 173,889 δις που είναι το συνολικό καθαρό εισόδημα του πληθυσμού, μας μένουν για το σύνολο των απασχολούμενων (μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων, εργοδοτών) 124,734 δις. Αν αυτό το διαιρέσουμε με το πλήθος των απασχολούμενων 15- 65 ετών (αφαιρώντας τους περίπου 78.000 εργαζόμενους άνω των 65 ετών που πρέπει να συνταξιοδοτηθούν, όπως υποθέσαμε), μας δίνει ένα καθαρό, κατά κεφαλήν εισόδημα 30.959 ευρώ το χρόνο ή 2.580 το μήνα. Σημειωτέον ότι σήμερα ο κατώτατος μισθός είναι στα 751 ευρώ μικτά στον ιδιωτικό τομέα, για δε τους νέους απασχολούμενους και τους εργαζόμενους με επιχειρησιακές συμβάσεις 601 ευρώ, ενώ στο δημόσιο είναι 780 ευρώ μικτά.

Ανακεφαλαιώνουμε: Δεν κάναμε καμία υπόθεση για αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων στην Ελλάδα (οι καπιταλιστές παραμένουν καπιταλιστές, οι εργάτες εργάτες, οι νοικοκυρές νοικοκυρές, οι άνεργοι άνεργοι κλπ). Επομένως, δεν μιλήσαμε για την επίλυση των θεμελιωδών προβλημάτων των εργαζομένων, αλλά μόνο για καταπραϋντικά μέτρα στο πλαίσιο του συστήματος. Και τι βρήκαμε; Ότι η σημερινή Ελλάδα, με όλα τα χάλια της, «αντέχει» να δίνει εισόδημα 2.580 ευρώ το μήνα σε κάθε απασχολούμενο, 900 ευρώ σε κάθε άνεργο και 1.500 σε κάθε συνταξιούχο. Αυτό σημαίνει ότι μια μέση τετραμελής οικογένεια με ένα ζευγάρι απασχολούμενων, ένα μικρό παιδί και ένα μεγαλύτερο στην ανεργία θα είχε εισόδημα 6.060 ευρώ το μήνα, ενώ ένα ζευγάρι ηλικιωμένων άνω 65 ετών θα ζούσε με 3.000 ευρώ το μήνα κατά μέσον όρο. Η μόνη προϋπόθεση είναι ότι θα πραγματοποιηθεί μια δραστική αναδιανομή εισοδήματος και, βέβαια, ότι θα αντιμετωπιστεί αποφασιστικά το εθνικό σπορ της ελληνικής αστικής τάξης, η φοροδιαφυγή (ενδεικτικά, μόλις το 3,1% των νοικοκυριών δηλώνει ετήσιο, ακαθάριστο οικογενειακό εισόδημα άνω των 65.000 ευρώ και μόλις 1.3% άνω των 100.000 ευρώ).

Με τέτοια εισοδήματα, η Ελλάδα θα μπορούσε να εξυπηρετεί και ολόκληρο το εμπορικό της έλλειμμα (εισαγωγές- εξαγωγές), το οποίο περιλαμβάνεται στο ΑΕΠ. Ας σημειωθεί ότι οι λογαριασμοί μας είναι μάλλον "τσιγκούνικοι" και ότι το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα είναι ακόμη μεγαλύτερο, καθώς στις ιδιωτικές δαπάνες δεν υπολογίζονται τα ποσά που επενδύονται από τα νοικοκυριά (π.χ. με στεγαστικά δάνεια). Όπως και ότι δεν υπολογίζεται στο ΑΕΠ η οικιακή παραγωγή (π.χ. των αγροτών), η ανταλλαγή μεταξύ νοικοκυριών σε είδος και ό,τι παράγεται μεν, αλλά δεν μπαίνει στον κύκλο της εμπορευματικής κυκλοφοράς.

Φυσικά, η ισοκατανομή του πραγματικού εισοδήματος είναι αδύνατη. Ας υποθέσουμε ότι η αναλογία του συνολικού εισοδήματος του πλουσιότερου 20% των απασχολούμενων προς το φτωχότερο 20% είναι 4.2:1- δηλαδή, όσο στη σημερινή Γερμανία και Γαλλία (στην Ελλάδα με τις μεγαλύτερες ανισότητες είναι 6:1). Τότε, το φτωχότερο 20% θα κυμαινόταν γύρω από τα 1.000 ευρώ το μήνα ανά άτομο και το πλουσιότερο γύρω από τα 4.200, πάντα κατά μέσον όρο, με το υπόλοιπο 60% να κυμαίνεται γύρω από τα 2.600 ευρώ το μήνα. Ακόμα κι έτσι, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα από σήμερα, που, σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών, το 33% των νοικοκυριών (όχι των ατόμων, των νοικοκυριών!) έχει ακαθάριστο ετήσιο εισόδημα κάτω των 10.000 ευρώ, δηλαδή κάτω από 833 ευρώ το μήνα και το 63.5% των νοικοκυριών έχει ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα κάτω των 20.000 ευρώ, δηλαδή κάτω των 1.666 ευρώ το μήνα.

Επομένως είναι απολύτως ρεαλιστικό, ακόμη και με τις σημερινές τρομερά δύσκολες συνθήκες που έχει δημιουργήσει η ολιγαρχία και οι ξένοι σύμμαχοί της, από αύριο κιόλας, να εξασφαλίζει ο μεγάλος όγκος των απασχολουμένων και των συνταξιούχων πολύ μεγαλύτερες απολαβές από τις σημερινές, και μάλιστα με ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας που θα εγγυάται ότι ακόμη κι αν μείνει κανείς άνεργος για μεγάλο διάστημα, θα συνεχίζει να παίρνει ένα επίδομα που θα του εξασφαλίζει αξιοπρεπή ζωή.

Προφανώς, το πρόβλημα δεν είναι αριθμητικό- λογιστικό, αλλά ταξικό- πολιτικό. Μια τεράστια αναδιανομή εισοδήματος της τάξης που αναφέρουμε και ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας που θα μείωνε κατά πολύ τον τρόμο της απόλυσης και της ανεργίας δεν θα το δεχόταν η αστική τάξη παρά μόνο με το πιστόλι του λαϊκού κινήματος στον κρόταφο, καθώς θα ανατίναζε τις βάσεις της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Άλλωστε, αν το εργατικό κίνημα ήταν τόσο δυνατό ώστε να επιβάλει μια τέτοια λύση, ασφαλώς και δεν θα σταμάταγε στη μέση του δρόμου (αλλά και η ίδια η αστική τάξη δεν θα ανεχόταν για πολύ μια τέτοια κατάσταση, η οποία θα έθετε γρήγορα επί τάπητος το πρόβλημα της εξουσίας). Επομένως, το μοντέλο που περιγράψαμε είναι καθαρά ιδεατό- ικανό όμως, πιστεύουμε, να καταδείξει την ιδεολογική αγυρτεία των απολογητών της αιώνιας λιτότητας. (δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ 11/12/11).

Πηγή: http://aristeroblog.gr/node/299

Γιορτή σκόρου (17 Δεκεμβρίου 2011)

2011-11-30T10:46:00.001-08:00

Οικονομική κρίση στην Ελλάδα - Αλήθειες και ψέμματα

2011-11-23T15:19:00.001-08:00

Και πάλι ΟΧΙ στο χαράτσι της ΔΕΗ 5 λόγοι και 5 προοπτικές

2011-11-21T10:09:00.001-08:00

από τα βουνά της νοτιοανατολικής Πελοποννήσου

Ο αγώνας ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ φτάνει σε ένα κρίσιμο σημείο.

Παρόλο που τα κόμματα, που επίσημα το καταγγέλλουν, δεν πήραν στην ουσία καμιά πρωτοβουλία για την οργάνωση της λαϊκής αντίδρασης, αυτή φουντώνει στα χωριά και τις πόλεις της χώρας, στις γειτονιές και στις παρέες, δημιουργώντας νέες, αυτόνομες, γνήσια λαϊκές νησίδες αντίστασης στην εξαθλίωση και στην κατοχή.

Διαβάστε περισσότερα »

κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα

2011-11-18T08:34:00.001-08:00

Μετα-αναρχισμός και Εξεγέρσεις

2011-11-16T01:49:00.001-08:00

Mικρό εγχειρίδιο για τη νομική αντιμετώπιση καυτών ενεργειακών ζητημάτων [έκδοση 1.0.1 / 11 Νοεμβρίου 2011]

2011-11-15T09:55:00.001-08:00

Πηγή mhxanh.org/reyma

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. Για να μην παρεξηγιόμαστε

2. Απαντώντας σε βασικά ερωτήματα:

α. Ποια είναι η σχέση μας με τη ΔΕΗ και τι δικαιώματα έχει απέναντί μας;

β. Μπορώ να εμποδίσω τον ΔΕΗτζή που έρχεται να πάρει την ένδειξη του μετρητή ή να κόψει το ρεύμα;

γ. Τι ισχύει για το ειδικό τέλος ακινήτων;

δ. Μπορώ να πάω στη ΔΕΗ και να ζητήσω να πληρώσω μόνο την αξία του ρεύματος ή να καταβάλω κάποιο ποσό με επιφύλαξη;

ε. Ισχύει ότι αν πληρώσω το λογαριασμό μέσω τραπεζικού ΑΤΜ, μπορώ να μην καταβάλω το ποσό που αντιστοιχεί στο χαράτσι και στα υπόλοιπα τέλη;

στ. Είναι αλήθεια ότι όσο η οφειλή μου προς της ΔΕΗ είναι κάτω από 5.000 ευρώ, δεν έχω κίνδυνο ποινικής δίωξης;

Διαβάστε περισσότερα »

"Ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα;"

2011-11-11T09:18:00.001-08:00

Μετά από την ανακοίνωση της σύνθεσης της νέας "εθνοσωτήριας" κυβέρνησης, οι ελπίδες που έντεχνα είχαν καλλιεργήσει τα φερέφωνα στα media κατέρρευσαν. Βλέπετε, κόντευαν να μας πείσουν ότι "με τον Παπαδήμο αλλάζουμε σελίδα", "ίσως τώρα να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο", "ας στηρίξουμε όλοι μαζί τη νέα αυτή προσπάθεια", κτλ.Μόνο που η "νέα" κυβέρνηση του Παπαδήμο βρωμάει ναφθαλίνη, αν όχι φασισμό.Οι ίδιοι άνθρωποι που ως τώρα κυβερνούσαν έμειναν σε γενικές γραμμές στη θέση τους (απλά άλλαξαν την "κεφαλή" της κυβέρνησης, το Γιωργάκη, μιας και ως "πρόσωπο" έκανε τον κύκλο του, απορροφώντας πολύ μεγάλο μέρος της λαικής οργής,...

Συνέχεια...

Η κυβέρνηση των δωσίλογων της «εθνικής συνεννόησης» και τα καθήκοντα όλων μας

2011-11-07T14:36:00.000-08:00

Γραφει ο Δημήτρης Καζάκης

Δωσίλογος είναι εκείνος που δίνει λόγο στους επίδοξους καταχτητές της χώρας του, που σπέρνει την ηττοπάθεια στον λαό για να επικρατήσουν οι συνεργάτες των καταχτητών. Και οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑΟΣ – μαζί βέβαια με τα εξαπτέρυγα της Ντόρας και του Κουβέλη – απέδειξαν ότι είναι σύγχρονοι δωσίλογοι διότι πολύ απλά κινούνται με βάση τα τελεσίγραφα των Μερκοζί της ευρωζώνης και της Ουάσιγκτον. Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε, μετά την ναζιστική κατοχή και τον εμφύλιο, μια τόσο ανοιχτή εκδήλωση δωσιλογισμού. Οι Μερκοζί διέταξαν να μην γίνει δημοψήφισμα και οι δυνάμεις της «εθνικής συνεννόησης» πειθάρχησαν αμέσως. Οι Μερκοζί διέταξαν να περάσει αμέσως η συμφωνία πτώχευσης της Ελλάδας που κατέληξαν την 26η Οκτωβρίου με καθεστώς ύπατης αρμοστείας υπό τον γκαουλάιτερ Χορστ Ράιχενμπαχ και όλοι αυτοί οι ένθερμοι «πατριώτες», όχι μόνο υπάκουσαν, αλλά έτρεξαν να στήσουν και μια δοτή συγκυβέρνηση κατά παράβαση κάθε έννομης και συνταγματικής τάξης. Πρόκειται για την πρώτη κυβέρνηση........ δωσιλόγων και ανδρεικέλων μετά την ναζιστική κατοχή και τον εμφύλιο. Μόνο και μόνο για να περάσουν ερήμην του λαού οι συμφωνίες και οι δεσμεύσεις που απαιτούν οι ξένοι επικυρίαρχοι.

Γιατί γίνονται όλα αυτά;

Ωστόσο, όπως ισχυρίζονται όλοι οι δωσίλογοι της ιστορίας, όλα αυτά τα κάνουν για «εθνικό» σκοπό. Δηλαδή, για να μην χαθεί η 6η δόση και δεν έχουμε να πληρώσουμε ως κράτος μισθούς και συντάξεις. Τέτοια πρεμούρα για τους μισθούς και τις συντάξεις έχουν εκείνοι που αδίστακτα αφαίρεσαν πάνω από το 30% του λαϊκού εισόδηματος τον προηγούμενο χρόνο και οδήγησαν εκατομμύρια οικογένειες στην απελπισία. Πρώτη φορά αυτός που δολοφονεί αδίστακτα κατά συρροή, εμφανίζεται να νοιάζεται τόσο πολύ για την υγεία των θυμάτων του.

Όσο για το ότι η 6η δόση χρειάζεται για μισθούς και συντάξεις, δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα από αυτό. Τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο πρέπει να πληρωθούν 15,5 δις ευρώ σε τοκοχρεωλύσια και έντοκα γραμμάτια (3,3 δις ευρώ για τον Νοέμβριο και 12,2 δις ευρώ για τον Δεκέμβριο). Γι’ αυτά νοιάζονται. Μην τυχόν και αναγκαστεί το ελληνικό κράτος και προβεί σε αναστολή ή παύση πληρωμών προς τους τοκογλύφους επενδυτές από τους οποίους ορισμένοι ανήκουν και στο επίσημο πολιτικό προσωπικό της χώρας. Όλα μπορούν να τα ανεχθούν, όλα μπορούν να τα υπομείνουν (αρκεί τα βάρη να τα φορτώνονται τα γνωστά υποζύγια), αλλά να χάσουν τα λεφτά τους οι τοκογλύφοι, ποτέ. Γι’ αυτό κόπτονται για την 6η δόση, η οποία ισούται με 8 δις ευρώ. 8 δις ευρώ για να πληρωθούν 15,5 δις ευρώ στους τοκογλύφους ντόπιους και ξένους μέσα στο τρέχον δίμηνο.

Αντιλαμβάνεσθε την απάτη; Κατανοείτε το ψέμα; Η 6η δόση δεν έχει καμιά σχέση με πληρωμή μισθών και συντάξεων, αλλά με την πληρωμή των δανειστών της χώρας. Καταλαβαίνετε γιατί δεν πρόκειται να «μας» την στερήσουν; Διότι πολύ απλά γυρίζουν μέσω ημών σ’ αυτούς και στα συμφέροντα που τους στηρίζουν. Το ελληνικό κράτος απλά εκτελεί χρέη μεσάζοντα ανάμεσα σε πολιτικούς και τοκογλύφους που συχνά είναι τα ίδια πρόσωπα. Και πάλι όμως δεν φτάνει η 6η δόση για το σύνολο των δανειακών υποχρεώσεων. Δεν είναι αρκετή. Που θα βρεθούν τα υπόλοιπα; Κάποια από τα επιπλέον 7,5 δις ευρώ θα πρέπει να βρεθούν με έκδοση εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημοσίου, ενώ τα υπόλοιπα από τους μισθούς και τις συντάξεις των Ελλήνων εργαζομένων. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί ο κ. Βενιζέλος αναζητά εναγωνίως 5 δις ευρώ από τους επιπλέον φόρους και το τέλος ακίνητης περιουσίας μέσω ΔΕΗ; Δεν πρόκειται να πάνε σε τακτικές δαπάνες του κράτους, αλλά να συμπληρώσουν όσα λείπουν για να πληρωθούν οι τοκογλύφοι. Ακόμη κι αν χρειασθεί κι άλλοι μισθοί και συντάξεις. Ακόμη κι αν οδηγηθούν στην ανέχεια και στην εξαθλίωση μερικές ακόμη εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες.

Κάθε φορά που ακούτε για την 6η δόση, θυμηθείτε ότι σας εξαπατούν βάναυσα. Ούτε ευρώ από τις δόσεις δεν πάει σε μισθούς και συντάξεις. Όλα πάνε σε τοκοχρεωλύσια και πάλι δεν φτάνουν. Γι’ αυτό και επιβάλλονται τα μέτρα άγριας λιτότητας και περικοπών για να βρεθούν τα υπόλοιπα για τους τοκογλύφους. Κι επειδή πάλι δεν φτάνουν το ελληνικό δημόσιο συνεχίζει να δανείζεται με επαχθέστατους όρους μέσω εντόκων γραμματίων 3μήνου και 6μήνου.

Αυτός είναι ο λόγος που η στάση πληρωμών του λαού προς το κράτος δεν αφορά την δυνατότητα του ελληνικού δημοσίου να πληρώνει μισθούς και συντάξεις, αλλά θέτει εν αμφιβόλω την πληρωμή των τοκογλύφων. Όσο πιο αποφασιστική είναι η στάση πληρωμών του λαού προς το κράτος, τόσο πιο έντονα νιώθουν την πίεση οι τοκογλύφοι και το πολιτικό τους προσωπικό. Το ίδιο και με την 6η δόση. Αν δεν δοθεί δεν τίθεται εν κινδύνω ο μισθός και η σύνταξη, αλλά τα τοκογλυφικά. Γι’ αυτό και πρέπει να απαιτούμε να μην εισπραχθεί, να σταματήσει εδώ και τώρα η καταβολή των δόσεων και να προχωρήσει το κράτος τουλάχιστον σε αναστολή πληρωμών προς τους δανειστές προκειμένου να διασώσει τους μισθούς και τις συντάξεις, να διασώσει τους πόρους του.

Μα τότε θα πτωχεύσει η χώρα, λένε κάποιοι. Μα είναι ήδη πτωχευμένη και μάλιστα οι οίκοι αξιολόγησης έχουν ήδη αποφανθεί ότι αν τυχόν και γίνει η εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων (PSI) της 26ης Οκτωβρίου, θα υποβαθμίσουν επίσημα την χώρα σε κατάσταση D (Default=Πτώχευση). Αν πάμε σε τέτοια πτώχευση η χώρα θα καταρρεύσει σαν την Αργεντινή και χειρότερα. Ενώ αν πάμε σε μονομερή αναστολή πληρωμών με σκοπό την διαγραφή τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, θα μπορέσουμε ως οικονομία και ως κοινωνία να ελέγξουμε τις συνέπειες. Η ελεγχόμενη πτώχευση που θέλουν να επιβάλουν οι ευρωκράτες είναι ακριβώς η ίδια που επιχείρησαν να επιβάλει το ΔΝΤ και στην Αργεντινή το 2001 με αποτέλεσμα την κατάρρευση. Ελεγχόμενη πτώχευση σημαίνει ελεγχόμενη για τους δανειστές και ανεξέλεγκτη ως προς τις συνέπειές της για την χώρα και τον λαό της. Ενώ μονομερής διαγραφή χρέους σημαίνει στην χειρότερη περίπτωση πτώχευση με ελεγχόμενες συνέπειες και επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία από την σκοπιά των συμφερόντων του λαού. Αυτό συνέβη και στην Αργεντινή όταν ο Νέστορ Κίχνερ διέγραψε το 70% του δημόσιου χρέους της χώρας και ο λαός της γλύτωσε την απίστευτη μιζέρια και καταστροφή που βίωνε επί τριετία μετά την κατάρρευση της χώρας του το 2001.

Τι θετικό βγήκε από τις εξελίξεις;

Αν κάτι θετικό βγήκε από τον τραγέλαφο που ζήσαμε αυτήν την εβδομάδα ήταν το γεγονός ότι έπεσαν πλέον οι μάσκες και ο κάθε κατεργάρης πήγε στον πάγκο του. Δεν πρέπει πια να τρέφει κανείς καμιά αυταπάτη. Η αντίσταση του λαού, η κοινωνική οργή και οι διαδικασίες κοινωνικής έγερσης που είναι ορατές πλέον παντού σε όλα τα τμήματα της κοινωνίας, οδήγησαν σε μια πρωτοφανή γελοιοποίηση του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος και εξανάγκασε τους πάντες να πετάξουν τις μάσκες. Με εξαίρεση, ίσως, μόνο την κ. Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία δεν συνηθίζει να φορά μάσκα γιατί είναι εκ φυσικού της άκρως αποκρουστική. «Διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;», όπως θα έλεγε και ο πατήρ Μητσοτάκης που στοιχειώνει κυριολεκτικά το παρασκήνιο και προσκήνιο της ελληνικής πολιτικής εδώ και πάνω από 6 δεκαετίες.

Υπάρχει ένας κόσμος, ιδιαίτερα εκείνος που έτρεφε αυταπάτες για τον πατριωτισμό και την ειλικρίνεια του Σαμαρά, που νιώθει απογοητευμένος. Δεν καταλαβαίνει ότι η δική του αγανάκτηση και κοινωνική οργή, η δική του αντίσταση οδήγησε στο να πέσουν οι μάσκες και αυτό είναι για καλό. Δεν χάθηκε απολύτως τίποτε. Αντίθετα ο λαός βγήκε κερδισμένος. Σήμερα έχουμε μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να κυβερνήσει. Όσα νομοσχέδια και συμφωνίες κι αν περάσει από την Βουλή με την βοήθεια των συνενόχων της στην Νέα Δημοκρατία, το ΛΑΟΣ και τα εξαπτέρυγά τους, δεν έχουν κανένα αντίκρισμα. Στη συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού όλοι τους είναι έκπτωτοι, είναι καταχραστές της λαϊκής εντολής και επομένως ότι κι αν αποφασίσουν από κοινού ή όχι δεν έχει καμιά ισχύ.

Το κράτος έχει παραλύσει. Και καλά κάνει. Η δημόσια διοίκηση δεν λειτουργεί, αφενός, γιατί σκόπιμα την διαλύουν για να την ιδιωτικοποιήσουν και, αφετέρου, γιατί οι δημόσιοι λειτουργοί της αντιστέκονται στην λαίλαπα και την επέλαση της νέας κατοχής. Αυτό δεν είναι κακό, είναι πολύ καλό. Είναι η άμυνα που έχει αυτή την στιγμή η ελληνική κοινωνία και ο λαός προκειμένου να αποτρέψουν, στο μέτρο του δυνατού, την καταστροφή μέσα από την εφαρμογή των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει επίσημα το πολιτικό σύστημα εναντίον της χώρας. Οι υπουργοί δεν μπορούν να κυβερνήσουν χωρίς δημόσια διοίκηση, χωρίς δικαστές και μηχανισμούς επιβολής. Αφήστε τους να λένε και να εκδίδουν ότι διατάγματα θέλουν. Δεν έχουν καμμιά ισχύ όσο ο μηχανισμός δεν είναι στα χέρια τους, ή δεν υπακούει. Είναι ο μόνος τρόπος για να διασωθεί η χώρα από την επίσημη πτώχευση που ετοιμάζει η ευρωζώνη και την γενικευμένη εκποίηση.

Πρέπει το μπάχαλο να γενικευθεί. Πρέπει τα πάντα να σταματήσουν να λειτουργούν για την κυβέρνηση, πρέπει να αφαιρέσουμε από τα χέρια τους κάθε μηχανισμό και λειτουργία, ώστε οι συμφωνίες, οι επικυρώσεις και οι εντολές να μείνουν στα χαρτιά. Δεν μας πειράζει ότι κι αν ψηφίσει αυτή η Βουλή. Οτιδήποτε κι αν είναι, όσο βλαπτικό κι αν είναι για την χώρα και τον λαό της μπορεί να αναιρεθεί, να παρθεί πίσω. Άλλωστε αυτή η Βουλή είναι ανυπόστατη και έκπτωτη όσον αφορά τον ίδιο τον λαό. Επομένως, ο λαός πρέπει να συνεχίσει την πίεσή του με στόχο κανένα από τα μέτρα και τις δεσμεύσεις να μην γίνουν πράξη. Μην ανησυχείτε για την σύμπνοια των ηγεσιών των κομμάτων. Όλοι τους θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την βάση τους, δηλαδή την κοινωνία. Κι αυτήν την τρέμουν. Πώς θα πείσει ο κ. Σαμαράς τώρα πια την ίδια την βάση του για την «αντιμνημονιακή» του ρητορική; Πώς θα πείσει ότι είναι ενάντια στην εκποίηση της εθνικής κυριαρχίας όταν ομολόγησε ανοιχτά ότι συμφωνεί με την συμφωνία ελεγχόμενης πτώχευσης υπό Ύπατη Αρμοστεία της 26ης Οκτωβρίου και ότι ποτέ δεν διαφώνησε με την πρώτη δανειακή σύμβαση με την οποία η Ελλάδα παραιτείται «άνευ όρων και αμετάκλητα» από την εθνική της κυριαρχία; Θα πρέπει να καταστείλει τα πατριωτικά και δημοκρατικά αισθήματα της βάσης του. Και εν αντιθέσει με τα στελέχη του κόμματός του, αυτά τα αισθήματα στην βάση είναι απολύτως ζωντανά και σε εγρήγορση. Άλλωστε ο απλός ψηφοφόρος της ΝΔ τι έχει να κερδίσει από το ξεπούλημα της χώρας του εκτός από βάσανα και μιζέρια;

Θυμηθείτε τι λέγαμε όταν ξεσπούσε το κίνημα της στάσης πληρωμών ενάντια στα χαράτσια. Εμείς ως λαός μπορούμε να αντέξουμε πολύ περισσότερο από αυτούς, από τους κυβερνώντες. Κι έτσι έγινε. Η κυβέρνηση καταρρέει με πρωτοφανή πάταγο και για να εκτελέσει κατά γράμμα και σύμφωνα με τις έξωθεν εντολές την αποστολή της, κάλεσε ενισχύσεις. Κάλεσε τις εφεδρείες του συστήματος. Κι αμέσως ο κ. Σαμαράς, ο κ. Καρατζαφέρης και τα κοινοβουλευτικά εξαμβλώματα της Δημοκρατικής Αριστεράς και της Δημοκρατικής Συμμαχίας, ανταποκρίθηκαν. Κοινός τους τόπος; Να φιμωθεί ο λαός, να οδηγηθεί στην γωνία το ταχύτερο δυνατό και να περάσει η συμφωνία επίσημης πτώχευσης της χώρας πάσει θυσία. Όμως ο λαός έχει το πάνω χέρι. Η πίεση που ασκεί με την αντίστασή του στην επιβολή των μέτρων, αλλά και με την έμπρακτη απαξίωση των πολιτικών ηγεσιών σε κάθε εμφάνισή τους, θα πρέπει να συνεχιστεί και να ενταθεί στο έπακρο. Στο βαθμό που το καταφέρνει αυτό ο λαός, η κατάρρευση όλων τους είναι υπόθεση εβδομάδων.

Αρκεί η απογοήτευση να γίνει οργή και αποφασιστικότητα. Αρκεί η διατεταγμένη διασπορά του φόβου και της μοιρολατρίας να απαντηθεί με το πλάτεμα της ενότητας του ίδιου του λαού χωρίς διαμεσολαβητές επωνύμους ή μη, οι οποίοι είναι πάντα σε θέση να τον προδώσουν ή να τον πουλήσουν στην πρώτη ευκαιρία. Ο λαός με την αντίσταση και την δράση του έχει καταφέρει πολλά. Πολύ περισσότερα απ’ ότι αντιλαμβάνεται ακόμη κι ο ίδιος. Ήρθε η ώρα να προετοιμαστεί και για την τελική μάχη. Την μάχη που θα τον απαλλάξει μια και καλή από το δοτό πολιτικό σύστημα και το καθεστώς που προσπαθεί να επιβάλλει στην χώρα κατ’ επιταγή των αφεντικών του. Η δυνατότητα επιτυχίας είναι τόσο αληθινή, που αρκεί ο λαός να πιστέψει σ’ αυτήν για να γίνει πραγματικότητα πριν το τέλος του έτους.

Τι χρειάζεται να γίνει;

Αυτό που χρειάζεται να γίνει και μάλιστα επειγόντως είναι:

Πρώτο: Να δυναμώσει η αντίσταση του λαού στην όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει. Άλλωστε η όποια κυβέρνηση συνεργασίας, «εθνικής ενότητας», συνεννόησης, ή μεταβατική, είναι παντελώς παράνομη. Αποτελεί ανοιχτή συνταγματική εκτροπή, κατάλυση κάθε έννοιας αντιπροσώπευσης και εθνικής κυριαρχίας μιας και επιβάλλεται κατά επιταγής της ευρωζώνης και των δανειστών της χώρας. Όσοι συμμετέχουν σ’ αυτήν ή την στηρίζουν είναι συνένοχοι στην κατάλυση της συνταγματικής τάξης της χώρας και πρέπει να διωχθούν ως πραξικοπηματίες. Επομένως η γενικευμένη πολιτική ανυπακοή της δημόσιας διοίκησης και του λαού αποτελεί καθήκον και δικαίωμα που πηγάζει από την ανάγκη υπεράσπισης του συντάγματος και της έννομης τάξης. Πολύ περισσότερο από την στιγμή που οι συνένοχοι της συγκυβέρνησης, υπακούοντας στα αφεντικά τους, επιχειρούν να περάσουν συμφωνίες και δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει στο παρασκήνιο σε βάρος της χώρας και του λαού της. Και δεν θα διστάσουν, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα άνομα συμφέροντα που υπηρετούν, να προχωρήσουν σε ανοιχτή κατάλυση των δημοκρατικών ελευθεριών στο όνομα της «εθνικής κρίσης». Πάντα με «εθνική συναίνεση» των κομμάτων της αρπαχτής, της διαφθοράς, της λοβιτούρας, του ενδοτισμού και της μειοδοσίας. Πρέπει πάσει θυσία να τους προλάβουμε.

Δεύτερο: Παρά την συγκυβέρνηση των συνενόχων η κυβέρνηση αυτή θα είναι η πιο αδύναμη και η πιο κοινωνικά απαξιωμένη κυβέρνηση που έχει υπάρξει από την εποχή των Ιουλιανών του 1965. Είναι στο χέρι μας να μην κυβερνήσει στην πράξη. Γι' αυτό και πρέπει να ενταθεί η παράλυση του κράτους και των βασικών μηχανισμών άσκησης της εξουσίας μέσα από καταλήψεις, στάσεις, κινητοποιήσεις, λευκές απεργίες και κάθε είδους παρακώλυση της εφαρμογής των μέτρων. Η νέα δοτή κυβέρνηση αυτών που έδωσαν λόγο (δωσίλογοι) σε Μέρκελ, Σαρκοζί και Ομπάμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να κυβερνήσει. Ο λαός μπορεί να αντέξει, αρκεί να οργανωθεί. Οι τράπεζες, οι αγορές και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι δεν μπορούν. Έχουν ανάγκη να ρουφάνε το αίμα του λαού, να παίρνουν διαρκώς νέα εισπρακτικά μέτρα, έχουν ανάγκη να προχωρήσουν τάχιστα το ξεπούλημα της χώρας. Μπορούμε να τους σταματήσουμε γενικεύοντας την παύση πληρωμών προς το κράτος και μην επιτρέποντας να εφαρμοστεί κανένα αντεθνικό, αντικοινωνικό και κατάφωρα παράνομο μέτρο.

Τρίτο: Πρέπει να διαλυθεί το ταχύτερο δυνατό η παρούσα Βουλή. Πρέπει να διαλυθεί και να καταγγελθεί με κάθε τρόπο οποιαδήποτε δέσμευση που θα περάσει με συναίνεση ως παράνομη και καταχρηστική διότι δεν έχει την συναίνεση του λαού. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να εγκριθεί η νέα συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου κι αυτός είναι με απευθείας προσφυγή σε δημοψήφισμα. Το αίτημα για δημοψήφισμα πρέπει να αποτελέσει ένα από τα θεμελιώδη σημεία αναφοράς του λαϊκού κινήματος από εδώ και μπρος μαζί με την καταγγελία της συμφωνίας πτώχευσης της 26ης Οκτωβρίου. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μιλά εξ ονόματος του λαού αν δεν δεσμευτεί στο αίτημα του δημοψηφίσματος για την εν λόγω συμφωνία. Όποιος αρνείται να υιοθετήσει το αίτημα του δημοψηφίσματος εκ των πραγμάτων περνά στην αντίπερα όχθη γιατί επιτρέπει στις πολιτικές δυνάμεις να μεταχειριστούν την όποια λαϊκή εντολή κατά το δοκούν, χωρίς σαφείς δεσμεύσεις. Όποιος ζητά σήμερα εκλογές χωρίς δημοψήφισμα στην ουσία επιδιώκει να λύσει τα χέρια της ολιγαρχίας προκειμένου να προωθήσει την συμφωνία χωρίς να υπάρχει σαφής, εκφρασμένη και δεσμευτική λαϊκή βούληση.

Τέταρτο: Πρέπει να δημιουργηθεί το ταχύτερο δυνατό ένα ευρύτατο Μέτωπο του Όχι από όλες τις δυνάμεις, συλλογικότητες, προσωπικότητες και οργανώσεις που συμφωνούν να απαιτήσουν δημοψήφισμα για την συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου. Να πουν όχι στην επιβολή της συγκεκριμένης συμφωνίας. Να διεκδικήσουν την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής και εκποίησης της χώρας που θεμελιώθηκε με την αρχική Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης. Να σταματήσουν αμέσως οι πληρωμές προς τους δανειστές με σκοπό την διαγραφή (μερική ή ολική) του δημόσιου χρέους με βάση τα εθνικά κυριαρχικά συμφέροντα της χώρας και τις προβλέψεις του διεθνούς δικαίου. Να αναθεωρηθούν εκ βάθρων οι σχέσεις της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη ώστε να σταματήσει ο αποικιοκρατικός εξευτελισμός ενός ολόκληρου λαού που έχει μετατραπεί σε εξιλαστήριο θύμα ή πειραματόζωο της κρίσης του ευρώ. Να εθνικοποιηθεί η Τράπεζα της Ελλάδος και οι μεγαλύτερες εγχώριες τράπεζες ώστε να ελεγχθούν τα τραπεζικά ενεργητικά, να αποκαλυφθεί που πήγαν τα χρήματα των λαϊκών αποταμιεύσεων, να ελεγχθεί η κίνηση κεφαλαίων και να φορολογηθεί αναδρομικά η διαφυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, να τιμωρηθεί η σαράφικη και τοκογλυφική πρακτική των τραπεζιτών και να διαγραφούν τα δάνεια των ελληνικών νοικοκυριών που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν. Να αποκατασταθούν αμέσως όλα τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στην οικονομία, τα δημοσιονομικά και στην πολιτική, τόσο ως προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη, όσο και διεθνώς με την εκδίωξη του ΔΝΤ και την αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας. Τέλος να τιμωρηθούν όλοι όσοι ευθύνονται για την χρεοκοπία της χώρας, αλλά και για την εκχώρηση της κυριαρχίας της στους ευρωκράτες, τους τραπεζίτες και το ΔΝΤ.

6/11/2011
Δημήτρης Καζάκης

Πηγή: http://epammes.blogspot.com/2011/11/blog-post_07.html

Μετατρέπουν τη χώρα σε προτεκτοράτο

2011-10-30T13:17:00.000-07:00

Να ανακόψουμε την… κάθοδο στον Άδη. Του Ρούντι Ρινάλντι. Από την εφημερίδα: Ο Δρόμος της Αριστεράς.

Στις κοινωνίες που κυριαρχεί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, υπάρχουν πολλά είδη καθεστώτων. Είναι άλλο πράγμα ένα φασιστικό καθεστώς, άλλο μια τυπική αστική δημοκρατία, άλλο η κατάλυση της ανεξαρτησίας ή η κατοχή μιας χώρας, άλλο η οικονομική και πολιτική εξάρτηση. Ακόμα, γίνεται διάκριση και σε καθεστώτα τυπικής αστικής δημοκρατίας, π.χ. δικομματικό καθεστώς και εναλλαγή του, όπως υπάρχουν και αρκετοί τύποι καθεστώτων ειδικής έκτακτης ανάγκης.

Αυτά δεν είναι χωρίς σημασία ζητήματα, ιδιαίτερα γιατί ζούμε σε μια χώρα που τα τελευταία δύο χρόνια οι καθεστωτικές φάσεις διαδέχονται η μία την άλλη, χωρίς να δίνεται (ειδικά από την Αριστερά) η ιδιαίτερη προσοχή που απαιτείται. Γιατί, η μακάρια σκέψη πως η Ελλάδα (δηλαδή η αστική της τάξη) συμμετέχει στην ιμπεριαλιστική λεία με υποδεέστερο ρόλο, όπως διατείνεται η άποψη του ΚΚΕ, ότι δήθεν η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική (ή μικροϊμπεριαλιστική χώρα) δεν μπορεί να εξηγήσει, στοιχειωδώς, όσα επισυμβαίνουν τα τελευταία δύο χρόνια.

Μάλιστα, πλήθος από κείμενα και άρθρα στο Ριζοσπάστη και σε ανακοινώσεις του ΚΚΕ θέλουν να κατατροπώσουν τη «λαθεμένη» άποψη περί κατοχής της χώρας, γιατί δήθεν απαλλάσσει την αστική τάξη από τις ευθύνες της κ.λπ.
Με τον ερχομό στην εξουσία του Γ. Παπανδρέου και την υπερψήφιση της πρώτης δανειακής σύμβασης και του Μνημονίου, ήδη είχαμε περάσει από το καθεστώς μιας τυπικής αστικής διακυβέρνησης ενός εξαρτημένου καπιταλισμού, σε μια νέα καθεστωτική φάση όπου πολλές από τις αρχές της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας είχαν ατονήσει ή και παραχωρηθεί προς τους δανειστές και τους φορείς τους.
Υποστηρίξαμε εδώ και καιρό από τις στήλες του Δρόμου, ότι το περιβάλλον Παπανδρέου είναι συνδεδεμένο με αυτήν την εξέλιξη, την προώθησε συνειδητά και υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για ανάμειξη σε τεράστιες μπίζνες. Η λεηλασία ή και η κατακτητική πολιτική σε βάρος μιας χώρας μπορεί να γίνει «συνεταιρικά», αλλά συνήθως επιβάλλονται τα συμφέροντα των ισχυρότερων. Συγκεκριμένα, των διεθνών ιμπεριαλιστών και των οργανισμών τους και το περιθώριο που αφήνεται στους εγχώριους αστούς είναι να συνδράμουν ενεργά και να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις αυτές. Ορισμένοι, μάλιστα, μάλλον θα συνθλιβούν, αλλά αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για το χρηματιστικό κεφάλαιο και τις περίφημες «αγορές».
Με τις πρόσφατες αποφάσεις στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. η καθεστωτική φάση αρχίζει να παίρνει πιο βαθιά χαρακτηριστικά άμεσης κυριαρχίας του γερμανικού ιμπεριαλισμού επί της χώρας, με ιδιαίτερα αποικιοκρατικά, νεοαποικιοκρατικά χαρακτηριστικά και όρους που μετατρέπουν τη χώρα σε προτεκτοράτο. «Προτεκτοράτο (protectorate) σημαίνει κάποια εδαφική κατοικήσιμη περιοχή που ελέγχεται (ή κυριαρχείται, κατά διάφορους βαθμούς) από μία ή περισσότερες «προστατεύουσες» (προστάτιδες - protecting) Δυνάμεις». Το Διεθνές Δίκαιο διακρίνει πολλές εκδοχές προτεκτοράτου, αλλά δεν είναι αυτό που μας απασχολεί στο παρόν σημείωμα, αλλά η τάση μετατροπής της Ελλάδας από κυρίαρχη (έστω καπιταλιστικά εξαρτημένη) χώρα σε ένα υβρίδιο κράτους, που η ουσία του πλησιάζει το προτεκτοράτο και απομακρύνεται πολύ από το πρότυπο της κυρίαρχης χώρας.

Τα ’λεγαν…Ας θυμηθεί ο καθένας δηλώσεις και τοποθετήσεις Ελλήνων πολιτικών για τα θέματα κυριαρχίας, συνόρων (Γ. Παπανδρέου τόσο ως υπουργός Εξωτερικών όσο και ως πρωθυπουργός, Άννα Ψαρούδα Μπενάκη ως πρόεδρος της Βουλής) που ρητά λένε ότι μπορεί να χρειαστεί να περιοριστεί η εθνική κυριαρχία ή να αλλάξουν τα σύνορα, για να μπορούμε έτσι να μετέχουμε στις οικονομικές συμμαχίες ή να μη βουλιάξουμε ως χώρα. Κοντά σε αυτά τα δείγματα ευλυγισίας υπάρχουν και άλλα όσον αφορά το Κυπριακό (ναι στο σύμφωνο Ανάν που πρώτος φώναξε ο Παπανδρέου μαζί με τον Δρούτσα, πρώην υπουργό Εξωτερικών που μετείχε στη σύνταξη του σχεδίου Ανάν) και άλλα όσο αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με ουσιαστική αποδοχή καθαρά ενδοτικών θέσεων και υποχωρήσεων σε θέματα κυριαρχίας της χώρας (Αιγαίο, ΑΟΖ κ.λπ.).
Με τις δανειακές συμβάσεις και τα Μνημόνια η προτεκτορατοποίηση της χώρας προχώρησε με άλματα σε όλα τα ζητήματα της οικονομικής πολιτικής και εκχώρησης της δημόσιας περιουσίας, σε ανυπαρξία μηχανισμών και διάλυση του κράτους και υποκατάσταση με μηχανισμούς της τρόικας που θα έχει πλέον μόνιμη παρουσία στη χώρα (μαζί με δυο ακόμα πυλώνες επιτροπείας) κατόπιν «αιτήσεως της ελληνικής πλευράς»! Επομένως, ο έλεγχος ή κυριαρχία κατά διάφορους βαθμούς από μία ή περισσότερες «προστατεύουσες» (προστάτιδες) δυνάμεις γίνεται ασφυκτικός, σχεδόν ολοκληρωτικός στην οικονομική σφαίρα και συνοδεύει τα φαινόμενα της χρεοκοπίας και «τιμωρίας» της Ελλάδας.
Οικονομικά, σχεδόν όλη η Ευρώπη υποτάσσεται στη Γερμανία και η Ελλάδα προτεκτορατοποιείται από τη Γερμανία, η οποία θα έχει τον έλεγχο και την κυριαρχία όλης της οικονομικής λειτουργίας (καταλήστευση) ή και τη δυνατότητα «πνιξίματος» της χώρας αν το θελήσει ανά πάσα στιγμή. Ο κύριος Ράιχενμπαχ, νέος γκαουλάιτερ(*) είναι ήδη εδώ και έχει αναλάβει υπηρεσίες. Είναι μαζί του και μια ολόκληρη ομάδα από τοποτηρητές, της «task force» (Ομάδα Δράσης) της Κομισιόν, που θα «επιβλέπει» αν τηρούνται οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση Παπανδρέου-Βενιζέλου απέναντι στην τρόικα.
Αναμένεται και η άμεση εγκατάσταση των εκπροσώπων της τρόικας μόνιμα στην Ελλάδα, μετά από αίτημα του Γ. Παπανδρέου (είναι συνηθισμένη πρακτική να βάζουν τους «ιθαγενείς» πρωθυπουργούς να βγαίνουν στην… αναφορά και να ζητάνε την παρουσία προστατών), αφού κατά δήλωσή του πρέπει να σταματήσει το σόου, να έρχονται οι τροϊκανοί κάθε 3 μήνες.
Μια νέα ποιότητα στην υπόσταση της χώρας υπάρχει και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ο αγώνας ενάντια στην τρόικα, στα Μνημόνια, στις δανειακές συμβάσεις, είναι αγώνας για ανεξαρτησία, δημοκρατία, χειραφέτηση, για έναν άλλο δρόμο απαλλαγής από τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας, από την προτεκτορατοποίηση, το διαμελισμό της χώρας, οικονομικό πολιτικό κοινωνικό.
Οι κατακτητικές-πολιορκητικές μηχανές και πολιτικές του σύγχρονου χρηματιστικού κεφαλαίου πρέπει να συντριβούν από ένα παλλαϊκό μέτωπο σωτηρίας και διεξόδου της χώρας.
Το προοδευτικό, το πατριωτικό, το δημοκρατικό, το αριστερό και το κομμουνιστικό κίνημα πρέπει να συμβάλουν σε αυτήν την προοπτική!

* Σημείωση: Ο Γκαουλάιτερ , Gauleiter) ήταν, επί ναζιστικού καθεστώτος, ο επικεφαλής μιας διοικητικής περιφέρειας (Gau). Η διοικητική διαίρεση σε Γκάου υπήρχε από την εποχή του Μεσαίωνα στη Γερμανία, αλλά έκτοτε δεν χρησιμοποιήθηκε, μέχρι το 1926, οπότε την επανέφερε σε χρήση με σχετικό νομοθετικό διάταγμα το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Α. Χίτλερ.

Κατοχή = Αντίσταση

2011-10-26T10:40:00.001-07:00

χωρίς τελεία

2011-10-23T02:56:00.000-07:00

Το πολυνομοσχέδιο ψηφίστηκε, όπωςψηφίστηκαν και τα προηγούμενα νομοσχέδια που οδηγούν στο τέλος των δικαιωμάτωνκαι της δημοκρατίας και σύντομα θα ψηφιστεί το επόμενο νομοσχέδιο και οιγερμανογάλλοι και λοιποί συμμορίτες είναι προ των πυλών, την άλλη βδομάδα θαέχουν έρθει με σκοπό την ανάληψη ελέγχου στα υπουργεία (δεν πρέπει να τοεπιτρέψουμε, έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας στους αποδιοπομπαίους τράγους,τους δημόσιους υπαλλήλους και τις καταλήψεις που κάνουν) κι όμως την Τετάρτηκαι την Πέμπτη έγιναν οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις των τελευταίων χρόνων καιείχαμε άλλο ένα νεκρό διαδηλωτή, αυτή τη φορά όπως φαίνεται από την χρήση τωνθανατηφόρων χημικών κι όμως εμείς αρχίσαμε να «σκοτωνόμαστε» μεταξύ μας (άλλουςθα έπρεπε να έχουμε ως στόχο) και οι άνεργοι πληθαίνουν και οι πεινασμένοιψάχνουν τα σκουπίδια, και οι απελπισμένοι αυτοκτονούν και η κατάθλιψη κάνειθραύση και η ανελέητη συμμορία που κυβερνάει ετοιμάζεται να στερήσει το ρεύμασε χιλιάδες νοικοκυριά που αδυνατούν να πληρώσουν το χαράτσι των ακινήτων κιεμείς συνεχίζουμε να συζητάμε επί της διαδικασίας, το ζητούμενο ήταν να μηνεπιτρέψουμε να περάσει το πολυνομοσχέδιο και αν περάσει να συνεχίσουμε χωρίςσταματημό και να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι δε σκοπεύουμε να πάψουμε νααγωνιζόμαστε μέχρι να ξεκουμπιστούν και να λογοδοτήσουν, κι όμως οι συζητήσειςέχουν μετατραπεί σε αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε ΠΑΜΕ και ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΜΕ και ΔΕΝΠΛΗΡΩΝΩ, ΠΑΜΕ και «αναρχικούς» ήαναρχικούς, αναλύσεις και κόντρα αναλύσεις, αν έπρεπε να περιφρουρήσει το ΚΚΕτην πορεία, το ΚΚΕ κατά πάντων, τα πουλημένα ΜΜΕ, που εκτελούν διατεταγμένηυπηρεσία, επαινούν το ΚΚΕ (τώρα αυτό καλό είναι;) η περιφρούρηση του ΠΑΜΕ δενεμπόδισε βέβαια τους βουλευτές να μπουν στη Βουλή και να ψηφίσουν, εμπόδισετους διαδηλωτές να εμποδίσουν τους βουλευτές, έχω διαβάσει τόσες απόψεις, προσπάθησανα καταλάβω μέσα από τα δημοσιεύματα ποια ήταν η αλήθεια, δεν κατέβηκα τηνΠέμπτη κι έτσι δεν έχω άμεση εικόνα (κατέβηκα την Τετάρτη, αλλά εκείνη ήτανδιαφορετική εικόνα), και δεν μπορώ να βγάλω άκρη και νομίζω πως η απάντηση βρίσκεταικάπου στη μέση (μπορεί και όχι) και κατάλαβα πως αυτό δεν έχει τόση σημασία,είναι ο αντιπερισπασμός που παίρνει το βλέμμα και την προσοχή από αυτό πουσυμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, από το ξεπούλημα και την μπακλαβαδοποίηση τηςχώρας, και τα κόμματα της αντιπολίτευσης (αναφέρομαι στα αριστερά) εξακολουθούννα νομιμοποιούν την κυβέρνηση με την παρουσία τους και συνεχίζουν να απευθύνουντο λόγο στους δωσίλογους και το θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται, οαντιπερισπασμός συνεχίζεται, ο θόρυβος καταστρέφει το σήμα, και οι ανεξάρτητεςοικονομικές ζώνες σχεδιάζονται και συμφωνούνται και τα εργασιακά δικαιώματακαταργούνται και κατακτήσεις αιώνων πετιούνται στο βωμό των τραπεζιτών και τωνλοιπών παρασίτων και πρέπει να νιώσουμε αδύναμοι, μόνο έτσι θα μας πατήσουν καιθα μας εξαθλιώσουν, δεν πρέπει να μιλάμε δεν πρέπει να διεκδικούμε, δεν πρέπεινα καταλάβουμε ότι το πολιτικό σύστημα έχει πεθάνει προ πολλού κι εμείς κάθεφορά έξω από τη βουλή πηγαίνουμε στο ξόδι του, αλλά οι νεκροί αρνούνται να μπουνστον τάφο τους και θέλουν να μας πάρουν μαζί τους η διακυβέρνηση της χώρας παραδόθηκε στους ξένους και ποιος,εκτός από τον ίδιο το λαό, θα τολμήσει να πετάξει έξω από τη χώρα την Τρόικα,να καταγγείλει όλες τις ατιμωτικές συμβάσεις, να κηρύξει μονομερώς στάσηπληρωμών προς τους δανειστές, να βγάλει τη χώρα από την ευρωζώνη και την ΕΕ;...είναι πολλά και δύσκολα αυτά που πρέπει να γίνουν και δεν μπορούν να γίνουν σεσυνθήκες καυγάδων και αντιπαραθέσεων που είναι βούτυρο στο ψωμί των μελών τηςδιεθνούς συμμορίας (που μαζί με το βούτυρο θα καταπιούν και εμάς – αν τους τοεπιτρέψουμε), όμως δεν μπορώ να πιστέψω πως θα το επιτρέψουμε, θα αντισταθούμεμε πολλούς τρόπους, μαζί με τους αγωνιστές του ΠΑΜΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί μετους αναρχικούς, μαζί με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το Μέτωπο Ανατροπής, μαζί με όλα ταμέτωπα γιατί δεν έχουμε την πολυτέλεια, γιατί προέχει να διώξουμε τουςκατακτητές, γιατί είναι θέμα αξιοπρέπειας να δικάσουμε τους προδότες και ναδημεύσουμε την περιουσία τους, γιατί πρέπει να στηρίξουμε την αλληλέγγυακοινωνία, γιατί πρέπει να κάνουμε αυτό το μετέωρο βήμα που μας βασανίζει εδώκαι χρόνια και να περάσουμε στο μέλλον, γιατί έχουμε μια ευκαιρία νααπομονώσουμε τους δωσίλογους που για μια ακόμα φορά ετοιμάζονται νακυριαρχήσουν την επόμενη μέρα, αλλά εμείς δε θέλουμε τέτοια επόμενη μέρα, δε θακαταθέσουμε τα «όπλα» αυτή τη φορά, θα πάμε μέχρι τέλος (θα το παλέψουμε πάντως),δεν έβαλα τελεία γιατί την τελεία θα τη βάλουμε όλοι μαζί, όταν φτάσουμε στοτέλος·

Η πιο μεγάλη μάχη είναι ΤΩΡΑ!

2011-10-18T12:05:00.000-07:00

Ξεσηκωμός

Η πιο μεγάλη μάχη είναι… ΤΩΡΑ!

Γενική Απεργία 19/20 Οκτώβρη

Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Βρισκόμαστε πλέον στην πιο κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της κοινωνικής πλειοψηφίας στην χώρα μας, για την ζωή των εργαζόμενων, των άνεργων, της νεολαίας, των ανθρώπων του μόχθου και του μεροκάματου, για όλους εμάς και τα παιδιά μας.

Σήμερα η κρίση εξαπλώνεται ανεξέλεγκτη καθώς οι «αγορές», το αδηφάγο τραπεζικό κεφάλαιο έχει αρθεί πάνω από τις πολιτικές ηγεσίες και απαιτεί σαν πεινασμένο τέρας την θυσία ανθρώπινων ζωών, ολόκληρων κοινωνιών για να τραφεί.

Τούτη εδώ η κυβέρνηση –υπάλληλος των χρηματαγορών, αυτός ο άθλιος θίασος με την στήριξη και την συνέργεια όλου του συστήματος εξουσίας και του πολιτικού μετώπου της αντίδρασης (Παπανδρέου, Σαμαράς Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη), που ανέλαβε να εξυπηρετήσει όλα τα πειράματα της ΕΕ και των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση της σκασμένης φούσκας των νεοφιλελεύθερων στρατηγικών δεκαετιών, παρέδωσε τον λαό της Ελλάδας σαν διαθέσιμο πειραματόζωο στις δοκιμές τους.

Αυτό είναι το μέτρο και για το μέλλον των υπόλοιπων ευρωπαϊκών λαών!

Κι όμως η θέση μας ως «αδύνατου κρίκου» μας καθιστά ταυτόχρονα πολύ ισχυρούς! Ακριβώς επειδή εδώ δίνεται η μάχη των μαχών για το μέλλον όλης της Ευρώπης. Πρώτα απ’ όλα όμως για το μέλλον των δικών μας παιδιών, για την ζωή μας την ίδια.

Υπάρχει μια προϋπόθεση. Να σπάσει αυτός ο κρίκος, να ηττηθεί η πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας, να τους διώξουμε, να αμφισβητηθεί η «λογική» των δανειστών, του γαλλογερμανικού διευθυντηρίου της ΕΕ, της ΕΚΤ και του αμερικάνικου ΔΝΤ.

Ολοένα και πιο επικίνδυνοι καθώς ωριμάζει η στιγμή της πτώσης

Η αιχμή του δόρατος αυτής της πολιτικής, η κυβέρνηση Παπανδρέου βρίσκεται στην πιο αδύνατη στιγμή της. Κινδυνεύει να διαλυθεί μέσα από τις ίδιες τις αντιφάσεις της πολιτικής της, μέσα από την καθημερινή αποκάλυψη της αλήθειας πως δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για το χρέος εκτός από την βύθιση της κοινωνίας στην φτώχεια και την απελπισία, στην βαρβαρότητα και την βία.

Καθώς όμως αργοπεθαίνει σκοτώνει μαζί και την χώρα και τον λαό της κάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της βρώμικης δουλειάς για την επόμενη κυβερνητική εκδοχή του πολιτικού μετώπου της αντίδρασης!

Μέσα στον πανικό και την παρακμή της προχωρά σε πρωτοφανή αύξησης της καταστολής και της βίας με τη προσφυγή σε δολοφονικές επιχειρήσεις των ειδικών μονάδων της αστυνομίας, καθώς ολοένα και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια εξεγείρονται.

Η κοινωνία εφαρμόζει την παύση πληρωμών προς τους δανειστές

Κάτι τέτοιο δεν είναι μελλοντικός στόχος. Είναι η μάχη που δίνει αυτή την ώρα η κοινωνία. Που αρνείται να πληρώσει τα χαράτσια. Που αρνείται να δεχθεί την καθίζηση των εργασιακών κεκτημένων. Που αρνείται να δεχθεί την ανεργία. Που αρνείται να δεχθεί τον θάνατο της όποιας δημοκρατίας. Που αρνείται να δεχθεί μια νεολαία μαστουρωμένη από απελπισία, άφωνη και άβουλη χωρίς μέλλον και όνειρα!

Είναι η μάχη που δίνεται στις πλατείες και τις λαϊκές συνελεύσεις, στις καταλήψεις των δημόσιων κτιρίων και των χωματερών, στις απεργίες σε κάθε κλάδο και εργασιακό χώρο χωριστά, είναι η μάχη που δίνουμε σήμερα!

Είναι η μάχη που δίνει η κοινωνία διαμορφώνοντας στην πράξη τους όρους της πιο πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας ξεπερνώντας τις αυταπάτες για «κοινωνικούς αυτοματισμούς», ξεπερνώντας το παρωχημένο και σάπιο πολιτικό σύστημα εξουσίας, ξεπερνώντας την αδυναμία των σκουριασμένων και σαστισμένων ηγεσιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, ξεπερνώντας και την ίδια την αριστερά και πιέζοντάς την να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων ή να πάψει να υπάρχει!

Η Αριστερά να πρωτοστατήσει για το πλατύ μέτωπο

Εδώ υπάρχει μια ευκαιρία και μία υποχρέωση. Να υπάρξει η πολιτική έκφραση αυτού του αγώνα. Να υπάρξει η Αριστερά που θα παίξει τον ρόλο της συγκέντρωσης όλης της κοινωνικής δύναμης. Που θα πρωτοστατήσει της συγκρότησης αυτού του πλατιού κοινωνικού μετώπου.

Ο κόσμος ένοιωσε ανακούφιση και χαρά, μετά τόσο καιρό, από την κοινή ανακοίνωση δυνάμεων της αριστεράς. Ξαναγεννήθηκε η προσδοκία. Ας της δώσουμε φτερά να πετάξει.

Μπορούμε να συναντηθούμε σε ένα κοινό πρόγραμμα για: Παύση Πληρωμών – Σύγκρουση με την Ευρωζώνη – Εθνικοποίηση τραπεζών και κοινής ωφέλειας – Σχεδιασμό, με στόχο τη δημοκρατία και την κοινωνική πρόοδο.

Ας αποτελέσουμε την αφετηρία για ένα μεγάλο μέτωπο του λαού, ένα νέο ΕΑΜ.

Έφτασε πια ο χρόνος ώστε από το ειδικό να περάσουμε στο γενικό, από το συνδικαλιστικό στο πολιτικό, από την κλαδική απεργία στην καθολική πολιτική απεργία: Να φύγουν τώρα τρόικα και κυβέρνηση.

Τετάρτη 19 και Πέμπτη 20 Οκτώβρη: Μένουμε Σύνταγμα – περικυκλώνουμε την Βουλή!

Κυριακή 23 Οκτώβρη την ώρα που συνεδριάζουν στις Βρυξέλλες: και πάλι στο Σύνταγμα

Πηγή:

http://www.tometopo.gr/index.php/news-/906-2011-10-17-15-58-57

2011-10-17T09:18:00.001-07:00

Πώς προχωράμε σε στάση πληρωμών προς το κράτος

2011-09-29T10:05:00.000-07:00

Η στάση πληρωμών ξεκινώντας από τους έκτακτους φόρους και τα «χαράτσια» που επιβάλει η κυβέρνηση στο όνομα της τρόικας, είναι μια καθαρά πολιτική απόφαση του λαού που δεν έχει σαν στόχο να γλυτώσει από κάποια υπερβολικά μέτρα. Έχει σαν στόχο να γλυτώσει από τους κυβερνώντες, την τρόικα και το καθεστώς που επιβάλλεται στην χώρα.
Γι’ αυτό και η στάση πληρωμών ξεκινά με την μη καταβολή των έκτακτων φόρων και έχει σαν στόχο την κατάρρευση της κυβέρνησης και των πολιτικών της, πριν προλάβουν να οδηγήσουν την ίδια την χώρα σε κατάρρευση. Αν τους επιτρέψουμε να περάσουν τα συγκεκριμένα μέτρα στην πράξη, τότε θα συνεχίσουν πιο αδίστακτοι. Τα μέτρα που σχεδιάζουν, φορολογικά, εισοδηματικά και άλλα έχουν σαν στόχο να αντλήσουν από την κοινωνία τουλάχιστον 22 δις ευρώ μέχρι τα μέσα του 2012. Αυτό σημαίνει μια περεταίρω μέση μείωση του λαϊκού εισοδήματος κατά 20%.
Γιατί αυτό; Διότι πρέπει να βρουν έως 31/12 τρέχοντος έτους άλλα 23 περίπου δις ευρώ για πληρώσουν τοκοχρεολύσια και ληξιπρόθεσμα έντοκα γραμμάτια του δημοσίου. Οι δόσεις που αναμένει η κυβέρνηση από την τρόικα δεν θα υπερβούν τα 13 δις ευρώ. Επομένως τα υπόλοιπα θα πρέπει να βρεθούν από το λυντσάρισμα του νοικοκυριού και της μικρομεσαίας επιχείρησης. Τα εισπρακτικά μέτρα «άμεσης απόδοσης», όπως αυτά των έκτακτων εισφορών, θα είναι απανωτά και χωρίς τελειωμό.
Πρέπει τώρα θα βάλουμε ένα τέλος. Το Σύνταγμα της χώρας δεν δίνει την δυνατότητα στον ίδιο τον λαό να προκαλέσει την διάλυση της βουλής, ώστε να μπει ένα τέλος στην κυβερνητική πολιτική. Αν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη είναι σίγουρο ότι θα είχε ήδη συμβεί. Ωστόσο, το δικαίωμα ενός λαού να προκαλέσει με δική του πρωτοβουλία την ανατροπή μιας κυβέρνησης είναι ένα από τα πιο θεμελιώδη και αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα που σχετίζονται άμεσα με την άσκηση της λαϊκής κυριαρχίας. Επομένως, το να προσχωρήσει ο λαός ή ένα σημαντικό μέρος του σε άρνηση πληρωμής των χαρατσιών, όχι γιατί δεν έχει, ούτε γιατί θεωρεί τους φόρους άδικους, αλλά γιατί είναι ο μόνος τρόπος που του έχει απομείνει για να ρίξει αυτήν την κυβέρνηση και να σταματήσει την εφαρμογή μιας καταστροφικής πολιτικής που δεν έχει εγκρίνει, αποτελεί συλλογική αυτοάμυνα του λαού και άσκηση της συνταγματικά κατοχυρωμένης κυριαρχίας του. Μια κυριαρχία που δεν την ασκεί κανένας στο όνομά του, παρά μόνο ο ίδιος όπως αυτός αποφασίζει. Όποιος λοιπόν ποινικοποιήσει την απόφαση αυτή του λαού καταστρατηγεί την λαϊκή κυριαρχία και είναι υπόλογος για εκτροπή με ότι αυτό συνεπάγεται.
Ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες:
* Η πρώτη δόση πρέπει να πληρωθεί έως 30/09, σύμφωνα με το σημείωμα της ΔΟΥ. Αν δεν το πληρώσεις έως τότε, προστίθεται προσαύξηση 1% κάθε μήνα. Π.χ. Εάν είναι 300 ευρώ η δόση, έως 30/10, το ποσό που πρέπει να πληρώσεις είναι 303 ευρώ κ.ο.κ.
* Άρα αν καθυστερήσεις έστω και ένα ή δυο μήνες να το πληρώσεις η προσαύξηση είναι αμελητέα, μπροστά στο ποσό που καλείσαι να πληρώσεις ούτως ή άλλως.
* Στην περίπτωση που σου χρειάζεται φορολογική ενημερότητα, μπορείς να πας να την πάρεις ΤΩΡΑ! Πριν τις 30/09. Ισχύει για 1-2 μήνες, ανάλογα. Ή μπορείς να πάρεις την φορολογική σου ενημερότητα όποτε την χρειαστείς διακανονίζοντας την τρέχουσα οφειλή σου.
* Για τις απειλές τους (για αναγκαστικά μέτρα, κατασχέσεις, πλειστηριασμούς), κυρώσεις μπορούν να υπάρξουν για ποσά των 5.000 ευρώ και άνω. Όπως και να ‘χει θυμήσου: δεν είσαι μόνος σου, είμαστε εκατομμύρια. Ήδη 1 στους 4 δεν έχει να πληρώσει. Σε πόσους μπορούν να ασκήσουν διώξεις;
* ΠΡΟΣΟΧΗ: Με κανέναν τρόπο μην δεχτείς να καταθέσεις κείμενο άρνησης ή επιφύλαξης σαν αυτά που κυκλοφορούν. Αφενός δεν θα έχεις κανενός είδους ωφέλεια. Αφετέρου, είναι πιθανό να στοχοποιηθείς από τις υπηρεσίες και να χρησιμοποιηθείς ως εξιλαστήριος τράγος. Σιωπηρά δεν πληρώνεις και έρχεσαι σε επαφή με τα κινήματα στήριξης της γειτονιάς σου.
* Μην δεχτείς να πληρώσεις ακόμη κι αν έχεις. Το ζήτημα είναι πολιτικό, είναι ζήτημα επιβίωσης της χώρας και του λαού στο σύνολό του. Μην δεχτείς να διαχωριστείς από όσους δεν έχουν να πληρώσουν, καταθέτοντας μια δήθεν δήλωση επιφύλαξης. Η δήλωση αυτή είναι το δόλωμα για να σε βάλουν να πληρώσεις. Μην τους κάνεις την χάρη.
* Έχεις την Ιστορία με το μέρος σου: το 1991 ένα κίνημα άρνησης πληρωμής του κεφαλικού φόρου έριξε την κυβέρνηση Θάτσερ.
Πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου:
Σε όποιους νομικούς εκβιασμούς και τερτίπια κι αν προχωρήσουν, θ' απαντήσουμε οργανωμένα και όλοι μαζί ενωμένοι και όχι ατομικά. Η συλλογικότητα είναι το όπλο μας - κανένας μόνος του.
Μίλα με τους συναδέλφους σου, τους γείτονες σου, τους φίλους σου. Διάδωσε το! Οργάνωσε στην πολυκατοικία σου, στην γειτονιά σου μια συζήτηση. Δράστε από κοινού!
Μπορoύμε να μαζέψουμε συλλογικά δηλώσεις άρνησης πληρωμής και να τις καταθέσουμε στο Υπουργείο Οικονομικών.
Να θυμάσαι:
Όλοι μαζί ενωμένοι, μπορούμε να τα καταφέρουμε!
Για τον φόρο ακίνητης περιουσίας
Ο 1ος λογαριασμός που θα έχει προστεθεί ο φόρος ακίνητης περιουσίας θα έρθει μέσα στον Οκτώβρη. Ο φόρος αυτός αποφασίστηκε πλέον να είναι μόνιμος.
Καλό είναι, αν βέβαια μπορούμε, να έχουμε εξοφλήσει τους προηγούμενους λογαριασμούς.
Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι έχουμε 85 μέρες περιθώριο από την επίδοσή του λογαριασμού για να τον εξοφλήσουμε και 25 ημέρες μετά την έγγραφη ειδοποίησή μας με τον επόμενο λογαριασμό, μέχρι την επικείμενη διακοπή ρεύματος.
Πρέπει να γνωρίζουμε επίσης ότι δυνατότητα διακανονισμού για τον φόρο δεν προβλέπεται (το αποφάσισε η κυβέρνηση).
Ορισμένοι προτείνουν να πάμε να πληρώσουμε το ποσό για την παροχή ρεύματος στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (είτε ατομικά, είτε συλλογικά). Αν και είναι κάτι που μπορεί να γίνει, ωστόσο δεν διασφαλίζει κανέναν έναντι πιθανών αντιποίνων από την κυβέρνηση.
Επομένως η καλύτερη απόφαση είναι κι εδώ η στάση πληρωμών. Η σύμβαση με την ΔΕΗ αφορά μόνο την παροχή ρεύματος και όχι τους φόρους. Αυτό μπορεί να αξιοποιηθεί νομικά στην συνέχεια. Επίσης, η ΔΕΗ κάνει ήδη διακανονισμούς στους λογαριασμούς της, προκειμένου να μην χρειαστεί να κόψει το ρεύμα.
Χρήσιμες πληροφορίες:
Πέντε μήνες χρειάζεται το μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ για να ολοκληρώσει την αποστολή των εκκαθαριστικών για το τέλος ακινήτων, σύμφωνα με τη ΓΕΝΟΠ, που σημαίνει ότι το τέλος για το 2011 θα πληρωθεί τους πρώτους μήνες του 2012.
Η Ομοσπονδία αναφέρει, επίσης, ότι το κόψιμο της παροχής ρεύματος <<δεν είναι εφικτό, καθώς σε παρά πολλά ακίνητα είναι ανέφικτη η είσοδος σε συνεργεία της ΔΕΗ, επειδή οι μετρητές βρίσκονται σε εσωτερικούς απροσπέλαστους χώρους κλπ>> Δεν έχουμε κανένα λόγο να φοβόμαστε! Αν αρνηθούμε μαζικά να πληρώσουμε:
* Θα δημιουργηθεί χάος στο μηχανογραφικό σύστημα της ΔΕΗ.
* Μα κυρίως θα δημιουργηθεί χάος και πανικός στην κυβέρνηση της Τρόικας και του ΔΝΤ!
Επειδή τα μέτρα τους δεν έχουν τελειωμό, ας τελειώνουμε μια και καλή με αυτούς!
Όλοι μαζί ενωμένοι, μπορούμε να τα καταφέρουμε!

Πηγή:

http://www.epam-hellas.gr/n6kWf79ESdQl2FRA/268/Pos_prochorame_se_stasi_pliromon_pros_to_kratos.htm

Πολιτική ανυπακοή ή πώς να σώσουμε τις ζωές των ανθρώπων

2011-09-27T06:10:00.000-07:00

Του Παντελή Ραδίση. «Για τους δανειστές μπορούμε να πούμε: υπάρχει τόκος πριν από τον τόκο, κι υπάρχει κι άλλος τόκος», Πλούταρχος, Οι συμφορές του δανεισμού (Περί του μη δειν δανείζεσθαι).
Τον προηγούμενο χρόνο αναπτύχθηκε το κίνημα «Δεν πληρώνω» στα διόδια και τις συγκοινωνίες. Τότε, το κίνημα αυτό συκοφαντήθηκε από την πολιτική εξουσία και τα ΜΜΕ, οι οποίοι επιχείρησαν να του προσάψουν την κατηγορία των «τζαμπατζήδων». Ο απόηχος του κινήματος αυτού έφτασε στην καρδιά της Ευρώπης και θορύβησε σοβαρά τις άρχουσες ελίτ της Ευρώπης και της Ελλάδας. Η πατρίδα μας είναι το πειραματόζωο της νέας εποχής και στη νέα εποχή δεν υπάρχει χώρος για μεσοστρώματα, δεν υπάρχει χώρος για εργαζόμενους. Το σχέδιο οδηγεί στη διαμόρφωση δύο κοινωνικών τάξεων, της ολιγάριθμης αστικής ελίτ, η οποία θα διαχειρίζεται το συντριπτικό ποσοστό του συσσωρευόμενου πλούτου και μίας ισχνής τάξης εργαζομένων, η οποία θα πιέζεται από το διαρκώς αυξανόμενο εφεδρικό στρατό εργασίας ανέργων, πρώην εργαζομένων, οι οποίοι -αργά και σταθερά- θα ωθούνται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.
Η διαχείριση της υπακοής στο παραγωγικό μοντέλο που προωθεί η διευθύνουσα αστική ελίτ, θα γίνεται μέσω του φόβου. Φόβος, ο οποίος ενσταλάσσεται στις ψυχές των ανθρώπων, κυρίως μέσα από τα Μέσα προπαγάνδας και συμπληρωματικά από τους μηχανισμούς καταστολής. Οι τελευταίοι επεμβαίνουν στο βαθμό που η κυριαρχούμενη τάξη και στρώματα δεν αποδέχονται το μοντέλο διακυβέρνησης και το διαταράσσουν. Αυτό το νέο πλαίσιο, αφορά την οριστική διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου που υπήρξε στην Ευρώπη και την Ελλάδα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μοντέλο της Ευρώπης του Μάαστριχ, μιας Ευρώπης υπηρεσιών και χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, καταρρέει σήμερα με πάταγο. Ο στόχος δεν είναι οι Έλληνες εργαζόμενοι, ο στόχος είναι οι Ιταλοί, Ιρλανδοί, Γερμανοί εργαζόμενοι, οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου.Η Αριστερά παρακολούθησε στην πρώτη περίοδο τα κινήματα του «Δεν πληρώνω» με καχυποψία, κρατώντας αποστάσεις από αυτά, θεωρώντας ότι αυτά έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τους κοινωνικούς αγώνες (διαδηλώσεις, απεργίες κ.λπ.). Σήμερα, η κατάσταση είναι διαφορετική. Ο πόλεμος που διεξάγει η αστική ελίτ στην Ελλάδα καθώς και οι αστικές ελίτ σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι βαθιά ταξικός, δηλαδή, και οικονομικός. Η απάντηση των εργαζομένων πρέπει να είναι πολιτική, αλλά και οικονομική. Οι πολίτες, όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν, δεν πρέπει να πληρώσουν, διεξάγοντας οικονομικό αγώνα ενάντια στην αστική ελίτ. Όσοι μπορούν να πληρώσουν, πρέπει να πληρώσουν, αλλά πρέπει να ξέρουν σε ποιον πληρώνουν. Το ελληνικό κράτος, για πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο πόλεμο, είναι όργανο και εργαλείο στα χέρια των αστών για την εξυπηρέτηση των οικονομικών τους συμφερόντων. Ας μη γελιόμαστε, ομολογιούχοι δανειστές δεν είναι μόνο ξένοι, είναι και Έλληνες. Όλοι αυτοί είναι ανώνυμοι. Όλοι όμως ξέρουμε ή υποψιαζόμαστε ποιοι είναι. Αυτοί λοιπόν, που ξέρουμε ποιοι είναι, αυτοί οι λαμπροί Έλληνες ευεργέτες, εργολάβοι δημόσιων έργων, ιδιοκτήτες ΜΜΕ που δεν πληρώνουν ούτε ένα ευρώ για να χρησιμοποιούν τις συχνότητες, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές, οι οποίες ανήκουν στον ελληνικό λαό, προκειμένου να κάνουν τις «δουλειές» τους, έχουν αποφασίσει να υποβάλλουν σε ξαφνικό οικονομικό θάνατο τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.Η διαστροφή των εννοιών της Δικαιοσύνης, της Αλληλεγγύης, της εργασιακής εφεδρείας και της πράσινης ανάπτυξης, χρησιμοποιούνται παράλληλα με τον κοινωνικό αυτοματισμό, προκειμένου να εμπεδωθεί στον πληθυσμό η υπακοή. Αυτοί που δεν μπορούν να πληρώσουν, δεν πρέπει να πληρώσουν. Κι αυτό είναι ηθικό και δίκαιο. Αυτοί που μπορούν να πληρώσουν, πρέπει να πληρώσουν με έναν όρο: να ζήσουν οι συνάνθρωποί τους. Κι αυτό είναι Αλληλεγγύη. Κι αυτό είναι Ανθρωπισμός. Η πολιτική ανυπακοή είναι σε σύγκρουση με τους κοινωνικούς αγώνες; Η πολιτική ανυπακοή είναι μέρος των κοινωνικών αγώνων. Στην Ινδία, ο Γκάντι και ο ινδικός λαός έδιωξε τους Άγγλους αποικιοκράτες με κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες και με πολιτική ανυπακοή. Όλος ο ινδικός λαός αποφάσισε να μην αγοράζει προϊόντα κλωστοϋφαντουργίας και αλάτι. Οι Άγγλοι αποικιοκράτες έφυγαν σε τρεις μήνες.Είναι ειρωνεία της ιστορίας ότι οι ίδιοι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν ως φόβητρο την απαλλοτρίωση της ατομικής ιδιοκτησίας, για να αποξενώσουν την Αριστερά από το λαό, είναι οι ίδιοι που σήμερα απαλλοτριώνουν την ατομική ιδιοκτησία. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν την Εφορία, την Πολεοδομία και κυρίως τις τράπεζες, δηλαδή τους εαυτούς τους. Θα τους αφήσουμε; Το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» είναι επίκαιρο όσο ποτέ. Οι ζωές των ανθρώπων μας, οι ζωές των παιδιών μας είναι στα χέρια μας. Ο πόλεμος είναι κυρίως οικονομικός και πρέπει και από εμάς να διεξαχθεί, κυρίως στο οικονομικό πεδίο. Η πολιτική ανυπακοή είναι ο πόλεμος στο οικονομικό πεδίο.
*Ο Παντελής Ραδίσης είναι μέλος του Δ।Σ। του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.

Πηγή: http://www.edromos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=6199%3A%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CF%85%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%AE-%CE%AE-%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%8E%CF%83%CE%BF%CF

Οι 100.000 απολύσεις και το πρωτοφανές πλεόνασμα ανοησίας

2011-09-27T03:12:00.000-07:00

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Εκατό χιλιάδες απολύσεις από το Δημόσιο, εδώ και τώρα, ζητούν επιτακτικά τις τελευταίες μέρες, η τρόικα, η κυβέρνηση, ο Βενιζέλος, ο Πάγκαλος, ο Λοβέρδος και τα παπαγαλάκια τους, που ξεστομίζουν το... μακρύ τους και το κοντό τους από τα δελτία των οκτώ.
Ας δεχτούμε, λοιπόν, ότι ο Βενιζέλος επιστρέφει από τις ΗΠΑ έχοντας στις αποσκευές του ένα νέο πακέτο σωτηρίας (χρεοκοπίας είναι το σωστό) για τη χώρα, το οποίο, μεταξύ άλλων, προβλέπει την άμεση απόλυση 100.000 υπαλλήλων από το Δημόσιο. Και ας πάρουμε χαρτί και μολύβι για να υπολογίσουμε, έτσι απλά, μπακάλικα, ποιο και πόσο θα είναι το οικονομικό όφελος για τον κρατικό κορβανά.
Αύριο Τρίτη, λοιπόν, εκδιώκονται 100.000 υπάλληλοι, «ρετιρέ» κατά τον κ. Ρόβλια, «κοπρίτες» κατά τον κ. Πάγκαλο, που στοιχίζει έκαστος στο ταμείο 50.000 ευρώ το χρόνο. Οι μικρόνοες θα κάνουν τον πολλαπλασιασμό, 100.000 υπάλληλοι επί 50.000 ευρώ και θα καταλήξουν στο αβίαστο συμπέρασμα ότι από αύριο το Δημόσιο θα γλιτώνει 5 δισ. ευρώ το χρόνο. Δεν είναι όμως έτσι, σε καμία περίπτωση.
Γιατί αυτοί οι 100.000 υπάλληλοι καταβάλλουν σε άμεσους φόρους περί τα 2 δισ. ευρώ το χρόνο. Αρα, μπορεί από το δημόσιο κορβανά να μη βγουν 5 δισ., αλλά δεν θα μπουν και άλλα δύο. «Κέρδος» μέχρι στιγμής, λοιπόν, 3 δισ. ευρώ.
Οι υπάλληλοι αυτοί όμως έχουν και καταβολές στα Ταμεία, οι οποίες με ένα γρήγορο υπολογισμό ξεπερνούν τα 500 εκατ. το χρόνο. Φαντάζεστε τι θα γίνει αν από το ήδη παραπαίον ασφαλιστικό σύστημα λείψουν αυτά τα 500 εκατ. και τα Ταμεία αναγκαστούν να δανειστούν από τις αγορές αυτό το ποσό, τι τόκους θα πληρώσουν; Χωρίς όμως να υπολογίσουμε τις παράπλευρες απώλειες των τόκων, το «κέρδος» έχει ήδη περιοριστεί στα 2,5 δισ. ευρώ.
Αν οι 100.000 αυτοί δημόσιοι υπάλληλοι που θα απολυθούν και, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα δεδομένα, μείνουν στην ανεργία για πολύ μεγάλο διάστημα, περιορίσουν τις μετακινήσεις τους με το αυτοκίνητο στο μισό (από 15.000 χιλιόμετρα που κάνει ο μέσος Ελληνας το χρόνο στα 7.500 χλμ.) και μόνο ένας στους 10 καταθέσει στο τέλος του χρόνου τις πινακίδες του αυτοκινήτου του, οι απώλειες εσόδων για το κράτος (βενζίνη, τέλη) θα ξεπεράσουν, με τους πιο αισιόδοξους υπολογισμούς, τα 150 εκατ. ευρώ. Το «κέρδος» περιορίζεται λοιπόν στα 2,35 δισ. ευρώ.
Τα 2,35 δισ. ευρώ που έχουν απομείνει, οι υπάλληλοι τα διοχετεύουν στην αγορά για τα προς το ζην και το κράτος εισπράττει 23% ΦΠΑ, ο οποίος στη συγκεκριμένη περίπτωση αναλογεί σε 540 εκατ. ευρώ. Από τα 2,35 δισ. ευρώ αν αφαιρέσουμε τα 540 εκατ., το «κέρδος» συρρικνώνεται στα 1,8 δισ. ευρώ.
Αν υπολογίσουμε και ότι από αυτά τα 2,35 δισ. ένα σημαντικό κομμάτι δεν έχει πάει κατ' ευθείαν στην κατανάλωση, αλλά σε δαπάνες όπως φροντιστήρια, γιατροί κ.λπ., έχουν αποτελέσει δηλαδή εισόδημα που φορολογείται με συντελεστή πολύ μεγαλύτερο από το 23% που είναι ο ΦΠΑ, το «κέρδος» για τον κρατικό κορβανά μετά βίας περιορίζεται κοντά στο 1,7 δισ. ευρώ.
Ο Βενιζέλος και τα σαΐνια του, όμως, δεν υπολόγισαν πως αν αυτό το 1,7 δισ. λείψει από την αγορά, το ντόμινο των λουκέτων και των απολύσεων που θα προκληθεί στον ιδιωτικό τομέα θα προκαλέσει νέες απώλειες εσόδων για το κράτος και αύξηση εξόδων σε ταμεία ανεργίας και λοιπά, ώστε το «κέρδος» του 1,7 δισ. ευρώ όχι μόνο θα εξανεμιστεί, αλλά το κράτος θα βάλει και από την τσέπη του.
Και βέβαια, οι παραπάνω υπολογισμοί έγιναν με το δεδομένο Πάγκαλου, ότι δηλαδή αυτοί οι 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι δεν παράγουν απολύτως τίποτα και χωρίς να συνυπολογίσουμε ότι θα πάρουν τις αποζημιώσεις τους, που έτσι κι αλλιώς δικαιούνται και ότι θα μπουν βέβαια και στο ταμείο ανεργίας. Οπως επίσης, χωρίς να λάβουμε υπ' όψιν το κόστος για τα δημόσια ταμεία και το τραπεζικό σύστημα, όταν οι απολυμένοι σταματήσουν να εξυπηρετούν τις υποχρεώσεις τους, όπως τα δάνεια και οι λογαριασμοί.
Γι' αυτό σας λέω. Ο Βενιζέλος, ο Πάγκαλος, ο Λοβέρδος και τα παπαγαλάκια τους λένε ανοησίες. 100.000 απολύσεις, κέρδος μηδέν. Αντίθετα, βαθύτερη ύφεση, περισσότεροι άνεργοι, περισσότερη φτώχεια και ανέχεια.
Γιατί το κάνουν; Γιατί ίσως έτσι πιστεύουν πως θα δημιουργήσουν πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, με μικρότερες αντιστάσεις. Κι όταν αύριο ολοκληρώσουν το ξεπούλημα της χώρας, οι πολυεθνικές που θα την αγοράσουν θα μπορούν να λειτουργήσουν τις επιχειρήσεις τους πληρώνοντας «κινέζικα» μεροκάματα.
Οι επιλογές δύο. Ή θα καούν άμεσα αυτά τα σχέδια και οι πολιτικές ή καήκαμε. Ολοι μαζί.
Πηγή: http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=312828

Παύση πληρωμών - οι επόμενες ώρες

2011-09-25T14:07:00.001-07:00

Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής
Ανακοίνωση - πρόσκληση
Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής οργανώνει ανοιχτή συζήτηση-σύσκεψη με θέμα:
«Παύση πληρωμών: οι επόμενες ώρες»
Συμμετέχουν οι πανεπιστημιακοί :
Κατρούγκαλος Γ. (συνταγματολόγος στο Δ.Π.Θ)
Λαπαβίτσας Κ. (οικονομολόγος στη σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών μελετών στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου - SOAS)
Μαριόλης Θ. (οικονομολόγος στο Πάντειο πανεπιστήμιο)
Μαρκέτος Σ. (ιστορικός στο Α.Π.Θ)
Δευτέρα 26 Σεπτέμβρη 2011 στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, 1ος όροφος), στις 19.00
Η συζήτηση αυτή έχει σκοπό να διερευνήσει την επόμενη μέρα μιας παύσης πληρωμών, και την εναλλακτική πρόταση της αριστεράς, ώστε αυτή να εξελιχθεί σε αφετηρία, που θα αλλάξει τον συσχετισμό υπέρ της εργασίας και της δημοκρατίας, και θα ανοίξει μια προοπτική με βάση τις ανάγκες του ελληνικού λαού και όχι των πιστωτών της χώρας.
Πώς θα καλυφθεί το δημόσιο και το εξωτερικό έλλειμμα; Τι θα γίνει με τον εξωτερικό δανεισμό από την Τρόικα αν δεν στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο; Τι θα γίνει με τις λαϊκές καταθέσει σε ευρώ; Τι θα γίνει με τα στεγαστικά και άλλα δάνεια σε ευρώ; Πώς θα εξελιχθεί η κίνηση των κεφαλαίων και ο έλεγχος τους; Τι πρακτικά σημαίνει η εθνικοποίηση των τραπεζών; Τι θα γίνει με το ζήτημα της απασχόλησης και της ανεργίας;
Αυτά και άλλα ερωτηματικά θα επιχειρήσουμε να προσεγγίσουμε και να απαντήσουμε σ’ αυτή την συζήτηση στην οποία σας καλούμε να πάρετε μέρος।

Πηγή: http://tometopo.gr/index.php/news-/774-2011-09-20-16-52-07

Όλοι στο Σύνταγμα - Δεν πληρώνουμε!

2011-09-25T02:04:00.000-07:00

Αστικός Ζαπατισμός

2011-07-09T05:39:00.000-07:00

Ένα εξαιρετικό κείμενο του John Holloway, Ινστιτούτο Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών, Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Πουέμπλα:
Ι.

Δεν είμαι ένας ντόπιος χωρικός. Πιθανότατα ούτε εσύ, αγαπητέ αναγνώστη, είσαι ένας ντόπιος χωρικός. Παρόλα αυτά αυτό το άρθρο αφορά μια εξέγερση ιθαγενών αγροτών.Οι Ζαπατίστας της Τσιάπας είναι αγρότες. Οι περισσότεροι από εμάς που γράφουμε και διαβάζουμε αυτό το περιοδικό είμαστε «πρωτευουσιάνοι». Οι εμπειρίες μας απέχουν πολύ απ’ αυτές των Ζαπατίστας της Τσιάπας. Οι συνθήκες της ζωής μας είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες των Ζαπατίστας της Τσιάπας και οι μορφές της πάλης μας, επίσης. Ωστόσο, o απόηχος της εξέγερσης των Ζαπατίστας στις πόλεις ήταν τεράστιος. Γιατί; Τι σημαίνει ο Ζαπατισμός για τις πόλεις;
Η συνέχεια εδώ:
Αστικός Ζαπατισμός

Το δικαίωμα και η υποχρέωση για την υπεράσπιση της χώρας

2011-07-03T01:17:00.000-07:00

Τον τελευταίο χρόνο η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων έχουμε υποστεί μια πρωτοφανή επίθεση στα εισοδήματα και στα δημοκρατικά και στα εργασιακά μας δικαιώματα. Το εισόδημα μειώνεται χωρίς προοπτική να σταματήσει σε κάποια κόκκινη γραμμή η μείωση, οι φόροι αυξάνονται ανεξέλεγκτα και παρανοϊκά, οι τιμές των πραγμάτων ακολουθούν ανοδική πορεία. Οι εργατολόγοι αισθάνονται την ανάγκη να σκίσουν τα πτυχία τους. Όταν διαδηλώνουμε αντιμετωπιζόμαστε σαν κατσαρίδες που πρέπει να εξοντωθούν. Η ανάλγητη κυβέρνηση απαιτεί με ύφος Μαρίας Αντουανέτας όλο και μεγαλύτερες θυσίες, η χώρα παραδίδεται στα κοράκια του διεθνούς τραπεζικού αεριτζίδικου συστήματος, πωλείται η γη, ο αέρας, η θάλασσα. Και όλα αυτά συνοδεύονται από ασυναρτησίες του τύπου: «πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας», «είναι πατριωτικό καθήκον», «θα σώσουμε την Ελλάδα», «ο ασθενής χρειάζεται το φάρμακό του» και άλλες τέτοιες μαλακίες (δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη στο γραπτό λόγο, αλλά νομίζω ότι εκφράζει με αρκετή ακρίβεια όσα λέγονται από κυβερνητικά χείλη εδώ και αρκετό καιρό). Αν δεν αντιδράσουμε, σε λιγότερο από ένα χρόνο από σήμερα θα είμαστε ξένοι στον τόπο μας.
Από την άλλη, η κυβέρνηση καταδικάζει μετά βδελυγμίας τα βίαια επεισόδια σε βάρος υπουργών και βουλευτών (γιαούρτια, μπουκάλια, καφέδες, αυγά, καρέκλες, άντε και καμιά πέτρα). Ο Κακλαμάνης (ο Απόστολος) με υστερικούς τόνους κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι κρύβεται πίσω από βίαιες αντιδράσεις σε βάρος υπουργών, βουλευτών και πολιτικών στελεχών που εκδηλώνονται με μεγάλη συχνότητα τις τελευταίες μέρες. Και από κοντά κι εκείνοι που σου λένε στα σοβαρά ότι δεν είναι σωστό να γίνονται τέτοια πράγματα. Θα μπορούσαν, λένε, οι διαφωνούντες να αντιδράσουν με κόσμιο τρόπο (πχ: «κάντε μας τη χάρη να μην ψηφίσετε το μεσοπρόθεσμο» ή «γιατί, καλοί μου άνθρωποι, ψηφίσατε το μεσοπρόθεσμο και μας καταδικάσατε σε αργό θάνατο; Ήταν λανθασμένη η πράξη σας. Θα πάρετε στις εκλογές την απάντησή μας» - αν ζούμε μέχρι το 2013 βέβαια). Φυσικά ούτε λόγος για τους τόνους χημικών και την πρωτοφανή βία που υπέστησαν οι ειρηνικοί διαδηλωτές την 28 και κυρίως την 29 Ιουνίου (και σε παλιότερες βέβαια διαδηλώσεις), βία που κατατάσσει επάξια το ΓΑΠ δίπλα στους φίλους του Μπεν Αλί και Μουμπάρακ.
Όχι άλλη εκλογίκευση του τύπου: «Μα μιλάμε για εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση». Ε, λοιπόν, όχι! Όταν εκλέγεις κυβέρνηση με ένα πρόγραμμα και αυτή εφαρμόζει ένα απόλυτα αντίθετο πρόγραμμα, εκθέτει τη χώρα και το λαό σε κινδύνους για να ικανοποιήσει τους τοκογλύφους και τους τραπεζίτες, δημιουργεί στρατιές ανέργων και απασχολούμενων «με ευελιξία» (τι λέξη! Λες και μιλάμε για μπαλαρίνες), χρειάζεται έκτακτα μέτρα ασφαλείας, σιδερένιο τείχος και πολλές διμοιρίες ΜΑΤ για να προστατευτεί από το λαό, και σου μπαστακώνεται χωρίς να έχει πια λαϊκή εντολή, μόνο και μόνο για να προλάβει να εκτελέσει το συμβόλαιο με τα ξένα αφεντικά της, τότε δεν έχεις κυβέρνηση δημοκρατικά εκλεγμένη. Έχεις απατεώνες που υφάρπασαν τις ψήφους του λαού.
Υπάρχουν οι συνθήκες για την ενεργοποίηση της ακροτελεύτιας διάταξης του Συντάγματος, δηλαδή του άρθρου 120 παρ. 4: «H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».
Όσο η δημοκρατία λειτουργεί, δεν υπάρχει λόγος εφαρμογής του τελευταίου άρθρου. Αυτό έχει τεθεί για να νομιμοποιήσει την αντίσταση σε κάθε προσπάθεια επιβολής ενός ανελεύθερου καθεστώτος. Η Ελλάδα είναι κατεχόμενη χώρα πια. Το ξεπούλημα έχει αρχίσει. Και το σχέδιο είναι να ολοκληρωθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται (βέβαια άλλες είναι οι βουλές του λαού). Πώς να αντιδράσει ένας λαός στην εσχάτη προδοσία που βλέπει να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του από εκείνους που εξέλεξε να τον εκπροσωπήσουν και να υπερασπιστούν τα συμφέροντά του;
Αντί λοιπόν οι υπαλληλίσκοι «κυβερνώντες» να διαμαρτύρονται, θα πρέπει να νιώθουν ευγνωμοσύνη όσο οι επιθέσεις εναντίον τους περιορίζονται στα αυγά, στις ντομάτες και στα γιαούρτια (που είναι μάλιστα μέσα στο πλαίσιο της μεσογειακής διατροφής, που τη συνιστά και ο Πρωθυπουργός).

Καλώς ήλθατε στη Χούντα του Μεσοπρόθεσμου!

2011-06-29T09:31:00.000-07:00

Καλώς ήλθατε στη Χούντα του Μεσοπρόθεσμου!

Η ανυπόστατη κυβέρνηση, παρά τη σύσσωμη καταψήφιση του Μεσοπρόθεσμου από τον ελληνικό λαό ακάθεκτη συνεχίζει το έργο τρομοκράτησης της κοινωνίας. Υλοποιώντας το οργανωμένο σχέδιο εκκένωσης της πλατείας, η αστυνομία με απαράμιλλη βαρβαρότητα επιτέθηκε σε ειρηνικούς πολίτες που διέπραξαν «το κακούργημα» της«ελεύθερης έκφρασης της διαμαρτυρίας», δικαίωμα που αναγνώρισε και ο πρόεδρος της Βουλής κ. Πετσάλνικος.

Τόσο ο κ. Πετσάλνικος –αλλά και ο ομοειδής του κ. Βενιζέλος που με εξίσου χυδαίο τρόπο κάλεσε «σε διάλογο τις πλατείες»-, όσο και το σύνολο του πολιτικού προσωπικού αυτής της δολοφονικής κυβέρνησης απέδειξαν τι αντιλαμβάνονται ως «διάλογο» και «δικαιώματα»: καταδρομικές επιθέσεις αστυνομικών μέχρι να βεβαιωθούν ότι τουλάχιστον 500 διαδηλωτές θα μεταφερθούν στα νοσοκομεία με αναπνευστικά προβλήματα, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, και καρδιακά επεισόδια, επιθέσεις με δακρυγόνα ακόμη και στο σταθμό πρώτων βοηθειών και στις πλατφόρμες του Μετρό της πλατείας Συντάγματος, βομβαρδισμό με χημικά ακόμα και στο Μοναστηράκι.

Αυτή είναι η δημοκρατία του Μνημονίου. Εύγε! Ας την πάρουν μαζί με τα επίλεκτα αστυνομικά τους τάγματα και ας γυρίσουν εκεί που ανήκουν. Πουθενά!

Ο λαός βρίσκεται ακόμα στους δρόμους. Συνεχίζουμε την αντίσταση αποφασιστικά!

Υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία που ξαναγεννήθηκε αυτές τις μέρες στην πλατεία Συντάγματος και στις λαϊκές συνελεύσεις και καταλύουμε στους δρόμους όλους τους στρατιωτικούς νόμους!

Και επειδή «η χούντα δεν τελείωσε το ‘73», ήρθε ο καιρός να την τελειώσουμε!
Media Center

Όλη η Ελλάδα στο Σύνταγμα!

2011-06-27T10:34:00.000-07:00

48 ώρες στο δρόμο-Όλη η Ελλάδα στο Σύνταγμα
Τα αγωνιστικά ραντεβού μας στις 28 και 29 Ιουνίου Μας χωρίζουν πια μόνο λίγες ώρες από τη διήμερη πανελλαδική κινητοποίηση της 28ης και 29ης Ιουνίου. Όλα δείχνουν ότι το διήμερο της Γενικής Απεργίας μπορεί να πάρει τις διαστάσεις παλλαϊκού ξεσηκωμού που θα ενταφιάσει οριστικά το Μεσοπρόθεσμο. Αυτός ο αγώνας δεν είναι κρίσιμος μόνο για το μέλλον μας, αλλά αποτελεί φάρο ελπίδας για όλους τους λαούς του κόσμου που θέλουν να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους. Το Σύνταγμα είναι η αφετηρία μιας νέα πορείας.
Στις 28 Ιουνίου μαζευόμαστε στις 9:00 πμ στην πλατεία Συντάγματος για να διαδηλώσουμε και περιμένουμε τις απεργιακές διαδηλώσεις να ενωθούν μαζί μας. Στις 6:00 μμ θα ξεκινήσει μεγάλη λαϊκή συναυλία που θα διαρκέσει μέχρι αργά το βράδυ.
Στις 29 Ιουνίου συντονίζουμε όλες τις δυνάμεις μας για να επιτευχθεί η ουσιαστική περικύκλωση της Βουλής. Οι λαϊκές συνελεύσεις των βορείων προαστίων δίνουν ραντεβού στις 8:00 πμ στο μετρό Ευαγγελισμός. Ενδεικτικά στον Ευαγγελισμό θα είναι οι λαϊκές συνελεύσεις Αγίας Παρασκευής, Χαλανδρίου, Χολαργού, Παπάγου, Ζωγράφου, Γλυκών Νερών, Παλλήνης, Γαλατσίου, Αμαρουσίου, Ηρακλείου, Νέας Ιωνίας, Πατησίων, Ν. Φιλαδέλφειας, Γκύζη, Πειραιά, Αμπελοκήπων-Ερυθρού Σταυρού- Πολυγώνου. Οι λαϊκές συνελεύσεις των νοτίων και ανατολικών προαστίων μαζεύονται στις 8:00 πμ στο Καλλιμάρμαρο. Ενδεικτικά: Ν. Σμύρνη, Βύρωνας, Αγ. Δημήτριο, Βούλα-Βάρη, Νέος Κόσμος, Πετράλωνα-Θησείο-Κουκάκι, Ελληνικό. Οι δυτικές συνοικίες συγκεντρώνονται στο Σύνταγμα (Αμαλίας και Β. Σοφίας). Ενδεικτικά: Πετρούπολη, Αιγάλεω, Περιστέρι, Χαϊδάρι, Άγιοι Ανάργυροι-Καματερό. Τα πρωτοβάθμια σωματεία και οι λαϊκές συνελεύσεις από όλη την Ελλάδα, συμμετέχουν επίσης στα διάφορα σημεία συγκέντρωσης.
Για τον κόσμο που θα έρθει από όλη τη χώρα έχουν προβλεφθεί δομές φιλοξενίας. Για όλο τον κόσμο που για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να είναι πεζός στα μπλόκα, είναι πολύ σημαντικό να βοηθήσει την περικύκλωση με το αυτοκίνητό του από τις 8 πμ, συμμετέχοντας σε μια λευκή κυκλοφοριακή διαδήλωση. Μερικές εκατοντάδες αυτοκίνητα που θα κινούνται διαρκώς με 10-20 χλμ την ώρα στην Κηφισίας, την Μεσογείων και τη Μιχαλακοπούλου και θα επιστρέφουν από εναλλακτικούς δρόμους κάθε φορά που η τροχαία θα τα εκτρέπει, μπορούν να δημιουργήσουν τεράστιο πρόβλημα στην πρόσβαση των βουλευτών. Επαναλαμβάνουμε, επίσης ότι όπως ακριβώς έχουμε πράξει από τις 25 Μαΐου ως σήμερα, θα επιμείνουμε στο μαζικό και αποφασιστικό χαρακτήρα του αγώνα μας. Καλούμε τους πάντες να σεβαστούν και να περιφρουρήσουν αυτήν την επιλογή.
Προειδοποιούμε την κυβέρνηση και τους επιτρόπους της τρόικας να μη τους περάσει καν από το μυαλό τους ότι η καταστολή μπορεί να σπάσει την κινητοποίηση μας.
Στα διλήμματα «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς» του κου Πάγκαλου, εμείς απαντάμε: «το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει». Να χαίρεται τον παππού του!
Δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν αυτοί και τα διλήμματά τους!
Οι πλατείες μας ανήκουν. Το δίκιο είναι με το μέρος μας. Διεκδικούμε το αυτονόητο:
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!
Πίστη στις δυνάμεις μας. Ή εμείς ή αυτοί!
Είμαστε καταδικασμένοι να νικήσουμε. Το Μεσοπρόθεσμο ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Άμεση Δημοκρατία τώρα!
Η Λαϊκή Συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-26 Ιουνίου 2011

2011-06-26T14:24:00.000-07:00

28-29 Ιουνίου: 48 ώρες στο δρόμο!

2011-06-26T13:57:00.000-07:00

28-29 Ιουνίου: 48 ώρες στο δρόμο

Όλη η Ελλάδα στο Σύνταγμα για να μην περάσει το Μεσοπρόθεσμο
Εδώ κι ένα μήνα, έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Στις 28-29/6, ο αγώνας μας φτάνει σε σημείο καμπής. Η κυβέρνηση της μηδενικής κοινωνικής νομιμοποίησης επιχειρεί την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Αυτό το σχέδιο δεν πρέπει να περάσει. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου, δεν πρόκειται να ανεχτούμε την εξαθλίωση των πολλών για να την εξασφάλιση των κερδών των λίγων. Οι επικοινωνιακοί ελιγμοί, οι κάλπικοι ανασχηματισμοί και οι εκβιασμοί κυβέρνησης, ΔΝΤ, ΕΕ, δεν μάς ξεγελάνε. Τώρα πια ξέρουμε ότι το δίλημμα δεν είναι Μνημόνια ή χρεοκοπία γιατί τα Μνημόνια οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία της κοινωνίας.
Τρίτη και Τετάρτη 28-29/6, που είναι το διήμερο της συζήτησης και ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου στη Βουλή τα συνδικάτα έχουν καλέσει 48ωρη Γενική Απεργία. Αυτό το διήμερο δεν πρέπει κανείς να δουλέψει, να καταναλώσει, να στηρίξει το παραμικρό σπάσιμο της απεργίας. Από το πρωί της πρώτης μέρας της απεργίας μαζευόμαστε στο Σύνταγμα μαζί με τις λαϊκές συνελεύσεις απ' όλη τη χώρα και όλες τις γειτονιές της Αθήνας.
Την Τετάρτη 29/6 ημέρα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου περικυκλώνουμε τη Βουλή-στέλνουμε το μήνυμα ότι ο λαός το απορρίπτει!
Εδώ κι ένα μήνα αποδεικνύουμε ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι, ότι έχουμε τη δύναμη να χαράξουμε νέα πορεία για την κοινωνία. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε το επόμενο μεγάλο βήμα. Τώρα είναι η δικιά μας ώρα, τώρα μιλάμε εμείς!
Ή εμείς ή αυτοί - Άμεση δημοκρατία τώρα!
Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-22 Ιουνίου 2011

Ψήφισμα λαϊκής συνέλευσης 23 Ιουνίου 2011

2011-06-24T09:49:00.000-07:00

ΣΤΙΓΜΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
Καλούμε τους αξιωματικούς και κυρίως όλο το απλό προσωπικό της αστυνομίας να σεβαστεί αυτή τη φορά τη θέληση του λαού και την συνταγματικά κατοχυρωμένη λαϊκή κυριαρχία.
Τους προειδοποιούμε να μην διανοηθούν καν να εφαρμόσουν παράνομες διαταγές από μια έκπτωτη κυβέρνηση, που έχει κουρελιάσει το σύνταγμα της Ελλάδας και έχει παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στη Τρόικα, στο ΔΝΤ και στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό-τραπεζικό σύστημα.
Να μην τολμήσουν σε καμμία περίπτωση να εμποδίσουν τον λαό από το να προστατεύσει το σύνταγμα του, όπως αυτό ορίζει με βάση το ακροτελεύτιο άρθρο του, ώστε να αποτρέψει το ξεπούλημα της χώρας.
Διαφορετικά ο κάθε αστυνομικός προσωπικά θα φέρει ακέραια την ευθύνη της στάσης του και θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του, όπως ακριβώς και οι πολιτικοί εντολείς του, που έχουν παραδώσει τη χώρα σε ξένα κέντρα εξουσίας με δανειακές συμβάσεις, μνημόνια και μεσοπρόθεσμα. Είναι μια τελευταία μεγάλη ευκαιρία για την αστυνομία και τους αστυνομικούς και ελπίζουμε πολλοί από αυτούς να πράξουν κατά συνείδηση και να περάσουν με την πλευρά του λαού.
Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-23 Ιουνίου 2011

15 Ιούνη: 24 ώρες στο δρόμο - Περικυκλώνουμε τη Βουλή

2011-06-12T13:43:00.000-07:00

24 ώρες στο δρόμο!
Δίνουμε τη δική μας ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ
15 Ιουνίου περικυκλώνουμε τη Βουλή
Τώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει το μεσοπρόθεσμο, περικυκλώνουμε τη Βουλή, μαζευόμαστε και μένουμε στο Σύνταγμα.
Όλοι μαζί συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τις κινητοποιήσεις που ξεκινήσανε στις 25 Μάη. Πρώτος σταθμός η γενική απεργία την Τετάρτη 15 Ιουνίου. Δε σταματάμε μέχρι να το πάρουν πίσω.
Στηρίζουμε με κάθε τρόπο τη Γενική Απεργία και διαδηλώνουμε ειρηνικά. Στις 15 Ιουνίου δεν εργαζόμαστε και δεν καταναλώνουμε. Συντονιζόμαστε με όλους τους πολίτες που θέλουν να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο μεσοπρόθεσμο, με τους απεργούς και τα σωματεία τους, με τις λαϊκές συνελεύσεις, με τις κινητοποιήσεις και τις καταλήψεις σε όλη τη χώρα. Καλούμε τους καλλιτέχνες να πλαισιώσουν την κινητοποίηση, να κατέβουν στους δρόμους μαζί μας και να δώσουν το δικό τους χρώμα. Δίνουμε τρία μεγάλα ραντεβού:
Όλοι την Τετάρτη 15 Ιουνίου στις 7 το πρωί:
1. Μπροστά στη Βουλή.
2. Στο μετρό Ευαγγελισμός.
3. Στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

Μέχρι τις 15 Ιουνίου οργώνουμε την Αθήνα για να μεταφερθεί παντού το κάλεσμα της Λαϊκής Συνέλευσης του Συντάγματος. Δίνουμε από τώρα αγωνιστικό ραντεβού για τη μέρα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου.
Να ακουστεί δυνατά η δική μας φωνή:
ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ
ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Λαϊκή Συνέλευση Πλατείας Συντάγματος
11 Ιουνίου 2011

Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος Ευρωπαϊκού ξεσηκωμού

2011-06-03T11:59:00.000-07:00

1. Τώρα μιλάμε εμείς! Κάλεσμα για πανευρωπαϊκό ξεσηκωμό στις 5 Ιουνίου. Από τις 25 Μαϊου, χιλιάδες πολίτες έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Έχουμε διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, αλλά μάς ενώνουν η αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν καθώς και ο πόθος μας για δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια. Είμαστε διαφορετικοί, αλλά είμαστε και θα μείνουμε όλοι μαζί ενωμένοι!
Ταυτόχρονα, ανάλογες κινήσεις γίνονται παντού στην Ευρώπη. Την Κυριακή 5 Ιουνίου συντονίζουμε πανευρωπαϊκά το βηματισμό μας και δίνουμε ραντεβού στις 6:00 στο Σύνταγμα , σε όλες τις πλατείες της χώρας, και παντού στην Ευρώπη . Πρέπει να ακουστεί παντού δυνατά η φωνή μας:
-γιατί δεν μπορεί να θυσιάζονται ολόκληροι λαοί για να μη ζημιωθούν οι δανειστές- το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν θα το πληρώσουμε,
-γιατί αυτό το πολιτικό σύστημα που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, δεν μπορεί πια να αποφασίζει για μας χωρίς εμάς και πρέπει να ανατραπεί,
-γιατί θέλουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από την εργασία μας, χωρίς τη διαρκή τρομοκρατία της ανεργίας.
-γιατί πρέπει να τιμωρηθούν όσοι λεηλάτησαν το δημόσιο πλούτο.
-γιατί η δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία είναι αναφαίρετα δικαιώματα όλων,
-γιατί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν πρέπει να περάσει.

Η οργανωμένη παραπληροφόρηση δεν μας φοβίζει. Θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με άλλο προσωπείο όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, τρόικα, κυβερνήσεις, τράπεζες και όσοι μάς εκμεταλλεύονται. Θα συνεχίσουμε να διαδηλώνουμε ενωτικά και συλλογικά μέχρι “Ταραχή να πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα να υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου”
Άμεση δημοκρατία τώρα!
Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-2 Ιούνη 2011
ΥΠΕΡ
2. Οι επόμενες Λ.Σ. της πλατείας Συντάγματος μέχρι την Κυριακή 5 Ιουνίου να ασχοληθούν με το παρακάτω θέμα: Πώς θα οργανωθούν από τα ξημερώματα της 15ης Ιουνίου 2011 συγκεντρώσεις σε όλες τις πλατείες της πόλης με αφίσες που να εξηγούν τους όρους του μεσοπρόθεσμου μνημονίου. Στη συνέχεια, να πραγματοποιηθούν πορείες, που θα παρακινούν τους συμπολίτες μας να συμμετάσχουν, με κατάληξη την πλατεία Συντάγματος με σκοπό την κατάληψη της πλατείας και τον αποκλεισμό του κοινοβουλίου.
ΥΠΕΡ
3. Το Ράδιο Ένταση 100,1. Προτείνεται η αναστολή των εκπομπών του ραδιοφώνου, να έρθει στην πλατεία και να κάνει τις εκπομπές του από την πλατεία Συντάγματος.
ΥΠΕΡ
http://real-democracy.gr/
City:
Αθήνα
Date of Document:
Πέμπτη, 2 Ιούνιος, 2011

LIVE Ζωντανή σύνδεση με την πλατεία Συντάγματος

2011-06-01T12:59:00.000-07:00

...να πούμε ότι το ίδιο αλλά σε μικρότερη κλίμακα συμβαίνει και σ' άλλες πλατείες της χώρας... όπως σήμερα γέμισε η πλατεία της Νέας Μάκρης, στην Ραφήνα το ίδιο αλλά και σε άλλες πλατείες καθημερινά βγαίνουν νέοι άνθρωποι να διαμαρτυρηθούν για το κατάντημα της χώρας από την μνημονιακή κυβέρνηση... και την ταπείνωσή μας από τους ξένους τοκογλύφους και αιμοπότες.... ούστ από εδώ κοπρίτες...

Ζωντανή σύνδεση με το Σύνταγμα - Αγανακτισμένοι από Dailymotion_gr_live

Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος

2011-05-29T02:50:00.000-07:00

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.
Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.
Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς.
Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.
Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα.
Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.
ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!
ΙΣΟΤΗΤΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!
Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ

Πραγματική δημοκρατία τώρα!

2011-05-20T11:26:00.001-07:00

επ' ευκαιρία της μαύρης επετείου...

2011-05-05T09:22:00.000-07:00

Μια και σήμερα έχουμε την επέτειο του μνημονίου (μνημόσυνου), ας θυμηθούμε λίγο τη σειρά των γεγονότων εκείνων των ημερών.

Την 5 Μαίου 2010 ψηφίστηκε ο νόμος 3845/2010 στη Βουλή με τις γνωστές διαρροές και διαγραφές βουλευτών. Είναι ο νόμος που αποκαλούμε «μνημόνιο». Την επομένη, 6 Μαΐου 2010, ο νόμος δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 65Α -6/5/2010). Στο άρθρο 1 παρ. 4 προβλέπεται: «Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη−μέλη της ζώνης του ευρώ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της προηγούμενης παραγράφου. Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγούμενου εδαφίου, εισάγονται στη Βουλή για κύρωση».
Στις 6 Μαΐου 2010 με μια κατάπτυστη τροπολογία της τελευταίας στιγμής το άρθρο 1 παρ. 9 του νόμου 3847/2010 ορίζει: «Στο τέλος της παραγράφου 4 του άρθρου πρώτου του ν. 3845/2010 (ΦΕΚ 65/Α΄) αντί της λέξης «κύρωση» τίθενται οι λέξεις «συζήτηση και ενημέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους».
Στη δε παρ. 10 του άρθρου 1 του πιο πάνω νόμου ορίζεται: «Η ισχύς των διατάξεων των παραγράφων 1 έως και 6 αρχίζουν από 1ης Ιουνίου 2010 και των παραγράφων 7 έως και 9 από τη δημοσίευση του νόμου αυτού στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Ο νόμος δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 11-5-2010. (ΦΕΚ 67Α 11/5/2010).
Τρεις μέρες νωρίτερα, στις 8 Μαΐου 2010, ο υπουργός Οικονομικών υπέγραψε τη δανειακή σύμβαση με την οποία παραιτήθηκε «άνευ όρων και αμετάκλητα» από την ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας!

Μια και έχουμε την επέτειο του μνημονίου (μνημόσυνου), ας θυμηθούμε λίγο τη σειρά των γεγονότων εκείνων των ημερών. Την 5 Μαίου 2010 ψηφίστηκε ο νόμος 3845/2010 στη Βουλή με τις γνωστές διαρροές και διαγραφές βουλευτών. Είναι ο νόμος που αποκαλούμε «μνημόνιο». Την επομένη, 6 Μαΐου 2010, ο νόμος δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 65Α -6/5/2010). Στο άρθρο 1 παρ. 4 προβλέπεται: «Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη−μέλη της ζώνης του ευρώ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της προηγούμενης παραγράφου. Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγούμενου εδαφίου, εισάγονται στη Βουλή για κύρωση».
Στις 6 Μαΐου 2010 με μια κατάπτυστη τροπολογία της τελευταίας στιγμής το άρθρο 1 παρ. 9 του νόμου 3847/2010 ορίζει: «Στο τέλος της παραγράφου 4 του άρθρου πρώτου του ν. 3845/2010 (ΦΕΚ 65/Α΄) αντί της λέξης «κύρωση» τίθενται οι λέξεις «συζήτηση και ενημέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους».
Στη δε παρ. 10 του άρθρου 1 του πιο πάνω νόμου ορίζεται: «Η ισχύς των διατάξεων των παραγράφων 1 έως και 6 αρχίζουν από 1ης Ιουνίου 2010 και των παραγράφων 7 έως και 9 από τη δημοσίευση του νόμου αυτού στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Ο νόμος δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 11-5-2010. (ΦΕΚ 67Α 11/5/2010).
Τρεις μέρες νωρίτερα, στις 8 Μαΐου 2010, ο υπουργός Οικονομικών υπέγραψε τη δανειακή σύμβαση με την οποία παραιτήθηκε «άνευ όρων και αμετάκλητα» από την ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας.

Η δανειακή σύμβαση, πέραν των άλλων λόγων ακυρότητας, είναι ανίσχυρη επειδή υπογράφηκε από άνθρωπο που δεν είχε εξουσιοδότηση να το κάνει (είναι 3 μέρες πριν την 11 Μαίου, οπότε και ίσχυσε η κατάπτυστη τροπολογία που του έδωσε την εξουσιοδότηση).
Κι όμως…

Καλή Ανάσταση!

2011-04-22T13:44:00.001-07:00

Απαράδεκτες ανομίες στα μέσα μαζικής μεταφοράς

2011-03-16T05:21:00.000-07:00

Το παρακάτω κείμενο του Άκη Γαβριηλίδη δημοσιεύθηκε στο τεύχος Μαρτίου 2011 του περιοδικού Κοντέινερ και το πήρα από το: http://nomadicuniversality.wordpress.com/

Αξίζει να διαβαστεί γιατί αναφέρεται στο θέμα της παραχώρησης εισιτηρίου, που όπως έχει γραφτεί και αλλού ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΟΙΝΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ και όμως αναπαράγεται αυτή η απειλή πάνω στα εισιτήρια και κανείς εισαγγελέας δεν ενοχλήθηκε με αυτή τη διασπορά ψευδών ειδήσεων.

"Εδώ και αρκετό καιρό, ήδη πριν μαζικοποιηθεί και γίνει κεντρικό πολιτικό διακύβευμα το κίνημα «Δεν πληρώνω», δύο ανώνυμες εταιρίες, η «Αττικό Μετρό» και ο ΟΑΣΘ, είχαν τυπώσει στην πίσω πλευρά των εισιτηρίων τους το εξής κείμενο:
Η ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΗ ΕΠΙΚΥΡΩΜΕΝΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ (Π.Κ. ΆΡΘ. 186.2 & 392)
Το άρθρο 186 παρ. 2 του Ποινικού Κώδικα τιμωρεί την «Πρόκληση και προσφορά για την εκτέλεση [sic] κακουργήματος ή πλημμελήματος». Άρα, η βασιμότητα ή μη του εκφοβιστικού αυτού ισχυρισμού θα κριθεί από την ουσιαστική διάταξη περί του φερόμενου ως «πλημμελήματος».
Το άρθρο 392 λέει:
Όποιος με την πρόθεση να μην καταβάλει αντίτιμο παίρνει για άμεση κατανάλωση τρόφιμα ή ποτά ή δέχεται την παροχή καταλύματος ή υπηρεσιών, των οποίων το αντίτιμο είναι άμεσα πληρωτέο κατά τις συνήθειες των συναλλαγών, τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών.
Στον τύπο[1], και στο διαδίκτυο[2], έχει γίνει εκτενής συζήτηση και έχει υποστηριχθεί ότι η παραχώρηση εισιτηρίου δεν εμπίπτει σε αυτή τη διάταξη στη βάση του ότι πρόκειται για «πράξη διαμαρτυρίας» που «εμπίπτει στην ελευθερία της έκφρασης», ή ότι «οι συνήθειες των συναλλαγών είναι κάτι που μεταβάλλεται».
Θεωρώ ότι υπάρχει ένα ριζικότερο και λογικά πρότερο επιχείρημα, το οποίο καθόσον γνωρίζω δεν έχει προβληθεί από κανέναν: το 392 ΠΚ ποινικοποιεί τη συμπεριφορά όποιου «δέχεται την παροχή υπηρεσιών». Ωστόσο, αυτός που μας δίνει ένα εισιτήριο, δεν μας παρέχει καμία υπηρεσία! Μας παραχωρεί έναν έγγραφο τίτλο ο οποίος ενσωματώνει αξίωση έναντι τρίτου προς παροχή υπηρεσιών. Την επίμαχη υπηρεσία, δηλ. τη μεταφορά του επιβάτη, και στη μια και στην άλλη περίπτωση την παρέχει ο ίδιος φορέας –η «Αττικό Μετρό». Το αντίστοιχο με την «λήψη τροφίμων και ποτών για άμεση κατανάλωση» θα ήταν π.χ. να πάει κάποιος με Ι.Χ. στο τέρμα των λεωφορείων και να «ψαρεύει» πελάτες τους οποίους να μεταφέρει πράγματι ο ίδιος από το αεροδρόμιο στο Σύνταγμα.
Σε αντίθεση με ένα μπιφτέκι ή ένα ποτήρι κρασί, (για να αναφερθούμε συγκριτικά στα άλλα παραδείγματα που απαριθμεί –περιοριστικά και όχι ενδεικτικά- το άρθρο 392), το δικαίωμα εκ του εισιτηρίου δεν είναι ένα πεπερασμένο και αναλώσιμο υλικό αντικείμενο, αλλά μια άυλη, αφηρημένη αξίωση προς μεταφορά, δυνάμει απεριόριστη (εντός των χρονικών ορίων που προσδιορίζονται σε αυτό) η οποία απλώς ενσωματώνεται στο κομμάτι χαρτί που την πιστοποιεί και τη συμβολίζει. Όποιος λοιπόν αποκτά νομίμως εισιτήριο, καθίσταται κύριος του εγγράφου και δικαιούχος της αξίωσης που απορρέει απ’ αυτό, άρα δικαιούται να μεταβιβάζει ελεύθερα τόσο το ένα όσο και την άλλη σε όποιον κρίνει σκόπιμο για όποια αιτία κρίνει σκόπιμο.
Ασχέτως του προηγουμένου, η επίμαχη προειδοποίηση είναι αναληθής για έναν ακόμα λόγο: το 392 ΠΚ τιμωρεί μόνο όποιον παίρνει τρόφιμα ή δέχεται υπηρεσίες, άρα όχι και όποιον «ΠΑΡΑΧΩΡΕΙ», ούτε και όποιον «ΠΡΟΤΡΕΠΕΙ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ». Στο ποινικό δίκαιο η διασταλτική ερμηνεία και η αναλογική εφαρμογή απαγορεύονται.
Αυτό δημιουργεί ένα πολύ σοβαρό ζήτημα: όταν κανείς ισχυρίζεται δημοσίως ότι μια συγκεκριμένη συμπεριφορά συνιστά παράβαση, ενώ αυτό δεν συμβαίνει, η πράξη αυτή συνιστά η ίδια παράβαση. Πιθανότατα ποινική και πειθαρχική, πάντως σίγουρα δεοντολογική.
Υποθέτω ότι το κείμενο αυτό το συνέταξαν οι νομικοί σύμβουλοι των ενδιαφερομένων Α.Ε. Ως νομικοί, θα όφειλαν να γνωρίζουν ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί. (Εάν δεν το γνώριζαν, τότε είναι άσχετοι και διασπαθίζονται τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων για την αμοιβή τους). Το να ψεύδεται λοιπόν ένας νομικός, μόνο και μόνο για να τρομοκρατήσει τον κόσμο και έτσι να αποκομίσει ο πελάτης του –και ο ίδιος- παράνομο περιουσιακό όφελος, συνιστά διασπορά ψευδών ειδήσεων ικανών να επιφέρουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες (191 ΠΚ) και απάτη (386). Και σίγουρα συνιστά συμπεριφορά αντίθετη προς το καθήκον αληθείας που τον δεσμεύει. Μια συμπεριφορά, αν θέλετε τη γνώμη μου, άξια περιφρόνησης, της οποίας η ηθική απαξία είναι ιδιαίτερα μεγάλη, όπως θα έλεγε και ο κ. Ρέππας.
Πράγματι λοιπόν, υπάρχει μεγάλο ζήτημα ανομίας σε όσα συμβαίνουν τελευταία γύρω από τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην Ελλάδα …
Επειδή, επιπλέον, διάφοροι καθεστωτικοί διανοούμενοι-ες εμφανίζονται τελευταία ως παπαγαλάκια του Πρετεντέρη και προσπαθούν να τεκμηριώσουν με ψευδοεπιστημονικά επιχειρήματα τις κατηγορίες περί «τζαμπατζήδων» που «δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες της ανυπακοής τους»[3], θα ήθελα κλείνοντας να αναλάβω πλήρως την ευθύνη της δικής μου τοποθέτησης: προτρέπω ενθέρμως όλους να παραχωρούν το εισιτήριό τους σε άλλες, και προκαλώ εγώ όποιον θεωρεί ότι παρανομώ να υποβάλει έγκληση".
[1] http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_20/01/2010_387406
[2] http://elawyer.blogspot.com/2010/01/blog-post_15.html
[3] Βασιλική Γεωργιάδου, «Από την αντίσταση στην κομματική στρέβλωση», Βήμα, 13 Φεβρουαρίου 2011.

Γενική απεργία - Όλοι στους δρόμους

2011-02-22T14:27:00.000-08:00

οι πικέτες του ΣΕΒ

2011-02-17T14:03:00.000-08:00

Το δικαίωμα αντίστασης

2011-02-13T12:04:00.000-08:00

Στον τόμο 52 του Νομικού Βήματος (Ιούνιος-Ιούλιος 2004) δημοσιεύτηκε άρθρο του Αντώνη Μανιτάκη, καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου, με τίτλο ΤΟ «ΔΙΚΑΙΩΜΑ» ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 120 §4 Σ (Μεταξύ ηθικο-πολιτικού δικαιώματος, πραγματικού γεγονότος και εκδήλωσης συνταγματικού πατριωτισμού).
Το άρθρο αυτό είναι σήμερα επίκαιρο παρά ποτέ και γι αυτό επιλέγω κάποια κομμάτια προς δημοσίευση. Σε επόμενη ανάρτηση θα παραθέσω αποσπάσματα του ίδιου άρθρου που αναφέρονται ειδικά στο καθήκον ανυπακοής (που είναι άλλο από το δικαίωμα αντίστασης).

“Από τα πρώτα βήματά του ο ελληνικός συνταγματισμός διατράνωσε την πίστη του ότι η προστασία του Συντάγματος δεν μπορεί παρά να είναι, κατά πρώτο και κύριο λόγο, υπόθεση των Ελλήνων πολιτών και του ίδιου του λαού. Η προστασία του επαφίεται, ως θεμελιώδης συνταγματική αξία, στην πατριωτική συνείδηση των πολιτών και εξαρτάται κυρίως από τη δημοκρατική τους εγρήγορση. Ο Λαός που δημιούργησε με την εθνική επανάσταση του 1821 το ελληνικό συνταγματικό κράτος και το δημοκρατικό πολίτευμα είναι ο πλέον αρμόδιος και ο καταλληλότερος να τα υπερασπιστεί, όταν απειλείται η υπόστασή τους".
………………………………………………………………………………………

"Ιστορικά η αντίσταση γεννήθηκε και διαπλάστηκε εννοιολογικά στην κλασσική Ελλάδα την εποχή της πόλης-κράτος ως πράξη άρνησης και αντίθεσης στην τυραννία. Ο τύραννος συμβολίζει και ενσαρκώνει την αυθαίρετη και καταχρηστική, προσωπική άσκηση της εξουσίας, την οποία έχει καταλάβει προηγουμένως αθέμιτα διά του σφετερισμού της χρησιμοποιώντας δόλια ή παράνομα μέσα και ενεργώντας πραξικοπηματικά. Η εξουσία του τυράννου είναι μια defacto εξουσία, που ασκείται αυθαίρετα και αυταρχικά χωρίς κοινά αποδεκτή νομιμοποιητική βάση. Εμφανίζεται ως κατάσταση προσωρινή σε περιόδους μεταβατικές, μετάβασης από ένα καθεστώς στο άλλο, από τη βασιλεία στη δημοκρατία ή σε περιόδους κρίσης και εκφυλισμού της δημοκρατίας. Η αντίσταση ως έμπρακτη άρνηση της τυραννίας αποκτά νόημα και προσλαμβάνεται ως πράξη θεμιτή και δικαιολογημένη, όταν ενεργείται στο όνομα της Πόλης και για λογαριασμό των πολιτών της, όταν δηλαδή έχει ως σημείο αναφοράς και δικαιολογία την κοινότητα των πολιτών.
Στον ύστερο μεσαίωνα μέχρι την γαλλική επανάσταση υπό την επίδραση των θεωριών του φυσικού δικαίου, το δικαίωμα αντίστασης αρχίζει και διαμορφώνεται ως μια πράξη θεμιτή και δικαιολογημένη, απέναντι σε μια αθέμιτη, καταπιεστική και δεσποτική εξουσία που παραβιάζει και δεν σέβεται τις θεμελιώδεις αρχές του φυσικού δικαίου, που ανταποκρίνονται στην ανθρώπινη φύση και στην ιδέα της Δικαιοσύνης.
Στη γαλλική επανάσταση η αντίσταση κατά της καταπίεσης συγκαταλέγεται μεταξύ των φυσικών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου και μνημονεύεται ρητά στο άρθρο 2 της γαλλικής διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου δίπλα στην ελευθερία, την ασφάλεια και την ιδιοκτησία. Η διακήρυξη της 24ης Ιουνίου του 1793 την θεωρεί συνέπεια όλων των άλλων δικαιωμάτων του ανθρώπου και αναγορεύει το δικαίωμα στην εξέγερση ως το πιο ιερό των δικαιωμάτων και το πιο απαραίτητο των καθηκόντων".

………………………………………………………………………………………..

"Ο πατριωτισμός αναδεικνύεται έτσι σε θεμελιώδους σημασίας συνεκτικό δεσμό του συνταγματικού κράτους, αφού σε αυτόν βασίζεται η εθνική κυριαρχία και με αυτόν συντηρείται το συνταγματικό πολίτευμα και εμψυχώνεται και δικαιολογείται η πολιτική κυριαρχία του λαού. Ως πατριώτες και συνειδητά μέλη μιας πολιτικής κοινότητας, την οποία αγαπούν και θέλουν, οι πολίτες ανυψώνονται σε ισότιμοι φορείς της εθνικής και πολιτικής κυριαρχίας και αναγορεύονται οι ίδιοι σε αποκλειστικοί φύλακες αυτού που τους συγκρότησε, τους οργάνωσε και τους κρατά ενωμένους: το Σύνταγμα.
Ο πατριωτισμός αποκτά στο Σύνταγμα τη σημασία μιας πολιτικής αρετής, γι’ αυτό και πρέπει να αντιμετωπίζεται κυρίως ως αξία ηθικο-πολιτική χωρίς ιδιαίτερη βέβαια νομική βαρύτητα, αλλά με αξιοπρόσεκτη συμβολική και παιδευτική αξία. Η επίκληση του όρου ενισχύει τους συναισθηματικούς δεσμούς με την πολιτική κοινότητα και διαποτίζει τους συνταγματικούς θεσμούς με πνεύμα εθνικής αλληλεγγύης και πατριωτικού αλτρουισμού. Αγκιστρώνει παράλληλα τις συνταγματικές αρχές, και ιδίως την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, στη δημοκρατική εγρήγορση και στην πολιτική συνείδηση των πολιτών, ανάγοντας την υπεράσπιση του συντάγματος σε πολιτικό δικαίωμα και πατριωτικό καθήκον κάθε πολίτη.
Ο συνταγματικός πατριωτισμός διατρέχει ως πολιτική αρετή και συνταγματική απαίτηση ολόκληρη την ελληνική συνταγματική ιστορία μας".

……………………………………………………………………………………

"Προϋπόθεση επομένως εφαρμογής του άρθρου 120 §4 είναι η «κατάλυση» και όχι η απλή «παραβίαση» του Συντάγματος. Αυτό επιβεβαιώνεται άλλωστε με τρόπο αναμφίβολο και από τη δεύτερη φράση του ίδιου άρθρου, που καθιερώνει δικαίωμα και καθήκον αντίστασης εναντίον οποιουδήποτε επιχειρήσει να καταλύσει το Σύνταγμα. Ως κατάλυση του Συντάγματος θα πρέπει να εννοηθεί εδώ η έμμεση ή άμεση κατάλυση του πολιτεύματος που εκδηλώνεται με την προσβολή της μορφής του ή μιας από τις οργανωτικές βάσεις του και την αδυναμία εφαρμογής, μερικής ή ολικής, του Συντάγματος και λειτουργίας των εγγυήσεων τήρησής του. Η κατάλυση μπορεί να επέλθει βίαια, και με σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας από κρατικά ή υπερεθνικά όργανα, όπως είναι τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο «σφετερισμός με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας», κατά την έννοια της παραγράφου 3 του άρθρου 120, συνιστά μιαν αυτοτελή περίπτωση κατάλυσης, η οποία συμπληρώνει και επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής του δικαιώματος και του καθήκοντος αντίστασης πέρα από την προϋπόθεση της«κατάλυσης με την βία» που προβλέπει αλυσιτελώς και αφελώς (είναι αλήθεια) η §4 του ίδιου άρθρου. Συνταγματικά νομιμοποιημένη είναι άρα και η αντίσταση που στρέφεται κατά των «σφετεριστών με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή» (άρθρο 120 §3 Σ)".

…………………………………………………………………………………………………

"Η αλήθεια του δικαιώματος της αντίστασης δεν φανερώνεται, τελικά, παρά μόνον ανέλθει αντιμέτωπο με τη βία. Η αντίσταση εκδηλώνεται ως πράξη και γίνεται αντιληπτή μόνον σε κατάσταση απουσίας δικαίου, σε μια κατάσταση στην οποία η νομιμότητα έχει ανασταλεί και έχει εγκατασταθεί μια κατάσταση εξαίρεσης ή ανάγκης (état d’ exception). Όταν η υπάρχουσα συνταγματική τάξη καταργείται ή αναστέλλεται, ο λαός, κάνοντας χρήση της πρωτογενούς κυριαρχίας του, στρέφεται, με όλα τα μέσα, στα οποία περιλαμβάνεται και η συλλογική βία, εναντίον των σφετεριστών και καταχραστών της εξουσίας με σκοπό την αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξης, δηλαδή της κυριαρχίας του. Κοιταγμένο μέσα από αυτό το πρίσμα το δικαίωμα αντίστασης βρίσκεται στα όρια του Δικαίου, αναδύεται μέσα από ένα νομικό κενό, με σκοπό όμως ορατό και δεδομένο την εγκατάσταση μιας δημοκρατικής νομιμότητας. Επιτρέπει και δικαιολογεί τη συλλογική βία για να ξαναβρεί ο λαός και να οικειοποιηθεί εκ νέου την κυριαρχία του που βιάστηκε.
Τα προηγούμενα γνωρίσματα της αντίστασης την φέρνουν κοντά στη συντακτική εξουσία του λαού, την εμφανίζουν ως βίαιη ενεργοποίηση της κυρίαρχης εξουσίας, η οποία εκδηλώνεται πριν και πέρα από το Δίκαιο, αλλά με σκοπό την εγκαθίδρυση ενός Δικαίου ή μιας νομιμότητας που θα νομιμοποιείται από την κυρίαρχη θέληση του Λαού. Για τον ελληνικό συνταγματισμό το δικαίωμα αντίστασης είναι τελικά ένα δικαίωμα του λαού να καταφεύγει στη συλλογική βία, προκειμένου να σώσει και να επιβάλει την πρωτογενή κυριαρχία του”.

Χίλιες και μια λέξεις

2011-02-12T14:24:00.000-08:00

Πολιτική ανυπακοή και δικαίωμα αντίστασης

2011-02-02T04:42:00.000-08:00

Συνέχεια στο θέμα της πολιτικής ανυπακοής. Παραθέτω ένα άρθρο της κ. Νέδα Κανελλοπούλου, Επίκουρης καθηγήτριας Συγκριτικού Δημοσίου Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Αναφέρεται και στο δικαίωμα αντίστασης που κατοχυρώνεται στην ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος.

"Η πολιτική ανυπακοή - civil disobedience - είναι μια θεωρία της πολιτικής φιλοσοφίας, που αναφέρεται στην άρνηση του πολίτη να υπακούσει ή να συμμορφωθεί με νόμο ή άλλη προσταγή της πολιτικής εξουσίας που θεωρεί ανήθικο, άδικο ή παράλογο, με σκοπό η πολιτική εξουσία να πειστεί ή να εξαναγκαστεί να καταργήσει ή να τροποποιήσει αυτόν τον νόμο ή την προσταγή.

Οι ρίζες αυτής της θεωρίας ανιχνεύονται ήδη στην «Αντιγόνη», που θάβει το αδελφό της παρά την απαγόρευση του Κρέοντα, επειδή αυτό της επιτάσσει η συνείδησή της. Η θεωρία μορφοποιήθηκε πάντως στα μέσα του 19ου αιώνα από τον Αμερικανό Henry David Thoreau και το δοκίμιό του «Πολιτική Ανυπακοή». Η θεωρία της πολιτικής ανυπακοής, ή όπως αλλιώς αποκαλέστηκε, βρίσκεται στη βάση της πολιτικής σκέψης και πράξης του Gandhi .και του αγώνα κατά του βρετανικού αποικιοκρατικού καθεστώτος στην Ινδία ή του Martin Luther King και του αγώνα κατά του apartheid.

Ο Thoreau διατύπωσε τη θεωρία του με την εξής αφορμή: Αρνήθηκε να πληρώσει τους φόρους του με το σκεπτικό πως, όταν καταβάλλεις το φόρο, δέχεσαι και την πολιτική της κυβέρνησης που υποστηρίζει το καθεστώς της δουλείας και τον μεξικανικό-αμερικανικό πόλεμο, πολιτική που όμως θεωρεί άδικη και ανήθικη. Πρέπει επομένως να αρνηθείς να πληρώσεις το φόρο, όχι μόνο για να μην έρθεις σε σύγκρουση με τη συνείδησή σου, αλλά και για να εκφράσεις την αντίθεσή και την διαμαρτυρία σου στην πολιτική αυτή.

Στην ουσία, η θεωρία της πολιτικής ανυπακοής αντιδιαστέλλει την τυπική νομιμότητα μιας κυβέρνησης, που έχει εκλεγεί νόμιμα και έχει την πλειοψηφία του λαού, από την ηθική νομιμοποίησή της. Προβάλλει το γεγονός πως η απόφαση της πλειοψηφίας, που μπορεί να είναι καθ' όλα νόμιμη, δεν είναι εξ ορισμού δίκαιη και ηθική. Ο πολίτης οφείλει να υπακούσει στη συνείδησή του και να μην υπακούσει στον άδικο και ανήθικο νόμο, γιατί έτσι μόνο υπηρετεί πραγματικά την πατρίδα του.

Η πράξη πολιτικής ανυπακοής διαφοροποιείται συνεπώς από την άρνηση εφαρμογής ενός νόμου για λόγους καθαρά ιδιωτικού συμφέροντος. Η άρνηση υπακοής εκκινεί από την προστασία του δημοσίου συμφέροντος και όχι από κάποιο προσωπικό όφελος. Γι' αυτό και πρέπει να είναι πράξη ενσυνείδητη, ο πολίτης πρέπει δηλαδή να έχει συνείδηση του πολιτικού στόχου που θέλει να υπηρετήσει με την υπακοή, και πράξη δημόσια και διαφανής, να δηλώνεται δηλαδή ή πάντως να προκύπτει σαφώς ο πολιτικός στόχος. Η πολιτική ανυπακοή αποσκοπεί στο να πείσει την κοινή γνώμη για το ορθό και δίκαιο της ανυπακοής και να εξαναγκάσει την πολιτική εξουσία να αποσύρει το άδικο μέτρο και να αλλάξει την πολιτική της. Μπορεί να είναι ατομική ή και συλλογική. Συνήθως είναι μη βίαιη και ειρηνική. Γι' αυτό και εκείνος που ασκεί πολιτική ανυπακοή δεν αποφεύγει τις νομικές κυρώσεις που επισύρει η πράξη του: Ο ίδιος ο Thoreau άλλωστε πήγε φυλακή για την άρνησή του να πληρώσει τον φόρο.

Η πολιτική ανυπακοή εμφανίζεται ως η ύστατη λύση, το ultimum refugium, όταν δεν έχουν ευδοκιμήσει τα νόμιμα μέσα που διαθέτει ο πολίτης για να διαμαρτυρηθεί απέναντι στην πολιτική εξουσία για την προσταγή που θεωρεί άδικη ή ανήθικη. Η πολιτική ανυπακοή αναπτύσσει επομένως τη σημασία της ακριβώς σε εκείνα τα πεδία όπου το θετό δίκαιο συγκρούεται με θεμελιώδεις αρχές ή αξίες της κοινωνικής συμβίωσης. Μπορεί η προσταγή να είναι μεν σύμφωνη με τον τύπο και το γράμμα του νόμου, έρχεται όμως σε σύγκρουση με το αξιακό σύστημα στο οποίο στηρίζεται η κοινωνική συμβίωση και το Σύνταγμα.

Κοντά στην έννοια της πολιτικής ανυπακοής βρίσκεται το δικαίωμα αντίστασης. Σε αντίθεση με την πολιτική ανυπακοή, που δεν κατοχυρώνεται ρητά στο Σύνταγμά μας, το δικαίωμα αντίστασης προβλέπεται στο ακροτελεύτιο άρθρο 120 παρ.4 του Συντάγματος. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό «η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».

Το δικαίωμα αντίστασης του άρθρου 120 παρ.4 εισήχθη στο Σύνταγμά μας το 1975, ως απάντηση στη βίαιη κατάλυση του πολιτεύματος με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Στην ιστορία των δημοκρατιών πάντως, το δικαίωμα αντίστασης είναι πολύ παλαιότερο και αποτελεί κεκτημένο του πολιτικού και συνταγματικού μας πολιτισμού. Οι ρίζες του βρίσκονται ήδη στην Μαγκνα Κάρτα του 1215: Η πίστη και υπακοή στον άρχοντα είχε ως αμοιβαίο αντάλλαγμα την υποχρέωσή του να προστατεύει τον υποτελή υπήκοο, και έπαυε όταν ο άρχοντας δεν πληρούσε την υποχρέωσή του αυτή. Αυτή η «συναλλακτική» αντίληψη της υποχρέωσης υπακοής στους νόμους αποτελεί και τη βάση της έννοιας του «κοινωνικού συμβολαίου», που διαμόρφωσαν ο Locke και ο Rousseau, και στην οποία στηρίζεται όλη η θεωρία του συνταγματικού δημοκρατικού κράτους: Η κοινωνική συμβίωση βασίζεται σε μια πρωταρχική, θεμελιώδη συμφωνία μεταξύ των πολιτών και της πολιτικής εξουσίας, συμφωνία γύρω από τις θεμελιώδεις αρχές της κοινωνικής συμβίωσης. Οι πολίτες δέχονται να υπαχθούν στις επιταγές της πολιτικής εξουσίας με αντάλλαγμα την προστασία των θεμελιωδών τους δικαιωμάτων. Η συμφωνία αυτή καταγράφεται στο Σύνταγμα, που κατοχυρώνει τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών και ρυθμίζει την άσκηση της πολιτικής εξουσίας. Όταν όμως η πολιτική εξουσία παραβιάζει το Σύνταγμα σε βαθμό ώστε να κλονίζονται οι θεμελιώδεις αρχές της κοινωνικής συμβίωσης, και να καταλύεται στην πράξη η πρωταρχική συμφωνία, ο πολίτης αποδεσμεύεται από αυτήν. Στην περίφημη «Διακήρυξη των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη» της γαλλικής Επανάστασης, που αποτελεί ένα από τα θεμελιώδη κείμενα του ευρωπαϊκού συνταγματικού πολιτισμού, η αντίσταση στην τυραννία καταγράφεται ως ένα από τα φυσικά και απαράγραπτα δικαιώματα του ανθρώπου.

Το δικαίωμα αντίστασης του άρθρου 120 παρ.4 του Συντάγματος δεν αφορά απλά την περίπτωση όπου ένας νόμος ή μια πράξη της πολιτικής εξουσίας είναι αντίθετα με το Σύνταγμα, αλλά κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Αφορά την περίπτωση όπου οι πράξεις της πολιτικής εξουσίας συνιστούν - όχι μόνον άμεσα, αλλά και έμμεσα - «κατάλυση με τη βία του Συντάγματος». Όταν δηλαδή η πολιτική της κυβέρνησης καταλήγει να προσβάλλει τις θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος στις οποίες στηρίζεται το «κοινωνικό συμβόλαιο» κυβέρνησης και πολιτών, όπως η μορφή του πολιτεύματος, οι οργανωτικές του βάσεις ή το αξιακό σύστημα που πραγματώνει το Σύνταγμα.

Όπως η πολιτική ανυπακοή, έτσι και το δικαίωμα αντίστασης είναι το ultimum refugium για τον πολίτη όταν οι εγγυήσεις και οι μηχανισμοί που το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει για την τήρησή του, όπως π.χ. η προσφυγή στα δικαστήρια, δεν λειτουργούν. Πηγάζει στην πραγματικότητα από την ίδια την υποχρέωση των πολιτών να τηρούν το Σύνταγμα, όπως άλλωστε προβλέπει ρητά και το άρθρο 120 παρ. 4, που επαφίει την τήρηση του Συντάγματος στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Το Σύνταγμα προβλέπει εξ άλλου στο άρθρο 120 παρ.2 πως «ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων». Το δικαίωμα αντίστασης αποτελεί δικαίωμα και υποχρέωση των Ελλήνων να υπερασπίζονται το Σύνταγμα όταν οι πράξεις της πολιτικής εξουσίας ισοδυναμούν με κατάλυσή του. Είναι θεμελιώδες στοιχείο της λαϊκής κυριαρχίας, μάλιστα στην αυθεντική και πρωτογενή της μορφή ως έκφραση της ίδιας της συντακτικής εξουσίας".

http://velventinos.blogspot.com/2011/01/blog-post_22.html

Πολιτική ανυπακοή και Henry David Thoreau

2011-01-31T13:56:00.000-08:00

Μια και σήμερα επεκτείνεται το κίνημα του "Δεν πληρώνω" στα μέσα Μαζικής Μεταφοράς, λόγω της υπέρογκης αύξησης του εισιτηρίου, παραθέτω ένα μικρό αφιέρωμα στον Henry David Thoreau και στο δοκίμιό του "Πολιτική Ανυπακοή". Το κείμενο είναι από το TVXS και έχει ημερομηνία 26-1-2010.

" Σαν σήμερα, στις 26 Ιανουαρίου 1848, ο Αμερικανός συγγραφέας Henry David Thoreau παρέδωσε στον εκδότη του τα χειρόγραφα του δοκιμίου του «Πολιτική Ανυπακοή» το οποίο εκδόθηκε τον επόμενο χρόνο και έμελλε να επηρεάσει βαθύτατα τη φιλοσοφία και θεωρία της μη βίαιης αντίστασης καθώς και την πολιτική σκέψη φυσιογνωμιών όπως ο Martin Luther King και ο Mahatma Gandhi.
Ο Henry David Thoreau θεμελίωσε τη μη βίαιη αντίσταση μέσα από το δοκίμιο που τιτλοφορείται «Περί Πολιτικής Ανυπακοής», το οποίο αρχικά είχε τον τίτλο «Αντίσταση στην Αστική Κυβέρνηση». Το θεμελιώδες σκεπτικό του Thoreau αφορά την αυτονομία του πολίτη και την αντίστασή του κατά των μη ηθικών επιλογών της κυβέρνησης. Βασική σκέψη του Thoreau ήταν ότι ο πολίτης που υπακούει στις επιταγές της κυβέρνησης με μέσα όπως η καταβολή των φόρων, στην ουσία υποστηρίζει τις ανήθικες επιλογές της.
Ο Thoreau εξηγεί ότι οι κυβερνήσεις τις περισσότερες φορές κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό και γι’ αυτό δε μπορούν να έχουν ηθική νομιμοποίηση αποκλειστικά και μόνο εκ του γεγονότος ότι χαίρουν της υποστήριξης της πλειοψηφίας. Το γεγονός ότι η πλειοψηφία επιθυμεί κάτι δε σημαίνει ότι το εν λόγω μέτρο είναι ορθό και δίκαιο. Κατά συνέπεια, δεν χρειάζεται να «καλλιεργείται ο σεβασμός του νόμου, αλλά ο σεβασμός του σωστού και του δικαίου», σημειώνει ο Thoreau. Και προσθέτει ότι δεν υπηρετεί κανείς τη χώρα του με το να καταπιέζει την ηθική του συνείδηση και να υπακούσει στους ανήθικους νόμους. Αντιθέτως, η χώρα χρειάζεται συνειδήσεις και όχι ασυνείδητα ρομπότ.
Ο Thoreau διακηρύττει ότι είναι αληθινή ντροπή να συνδέεται ένας πολίτης με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, καθώς αυτή υποστηρίζει το απάνθρωπο καθεστώς της δουλείας, καθώς και τον ανήθικο Μεξικανο-Αμερικανικό Πόλεμο. Κατά συνέπεια, καλεί τους πολίτες να μην περιμένουν απαθείς να τους δοθεί η ευκαιρία να ψηφίσουν για μια δίκαιη κυβέρνηση, διότι το «να ψηφίζεις για τη δικαιοσύνη, είναι το ίδιο αναποτελεσματικό με το να εύχεσαι για δικαιοσύνη». Αυτό που πρέπει να κάνει ο πολίτης σύμφωνα με το Thoreau είναι να εξασκεί τη δικαιοσύνη, με το να μη συνεργάζεται με την αδικία.
Ο Thoreau τονίζει ότι η καταβολή των φόρων – από ανθρώπους που κατά τ΄άλλα επιθυμούν να είναι δίκαιοι – αποτελεί ένα βασικό μέσο στήριξης μιας ανήθικης και άδικης πρακτικής. «Οι πολίτες που λένε ότι ο πόλεμος στο Μεξικό είναι ανήθικος και η δουλεία είναι άδικη στην ουσία έρχονται σε αντίφαση με τον εαυτό τους όταν πληρώνουν τους φόρους που προορίζονται για τη χρηματοδότηση ακριβώς αυτών των πρακτικών». Μάλιστα, ο ίδιος ο Thoreau εφάρμοσε εμπράκτως τις ιδέες που διακήρυττε, αρνούμενος να πληρώσει φόρους στο αμερικανικό κράτος, ως πράξη διαμαρτυρίας, με αποτέλεσμα να καταλήξει στη φυλακή. Εν τέλει αποφυλακίσθηκε την επόμενη ημέρα, χάρη στην παρέμβαση ενός ανώνυμου δότη, ο οποίος κατέβαλε το φόρο για λογαριασμό του Thoreau. Ωστόσο, ο ίδιος ο Thoreau σχολίασε ότι η εμπειρία του στη φυλακή ήταν ιδιαίτερα εποικοδομητική γι’ αυτόν και του προσέφερε νέες προοπτικές στην εξέταση του δημόσιου βίου.

http://tvxs.gr/news/%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1/%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%AD%CF%87%CE%B5%CE%B9-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%AD%CE%B8%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%B7-%C2%AB%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CF%85%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%AE%C2%BB-%CF%84%CE%BF%CF%85-henry-david-thoreau

Η Νομική (σχολή) ενώπιον του νόμου και της Δικαιοσύνης

2011-01-27T09:40:00.000-08:00

Άρθρο του Κώστα Δουζίνα, καθ. Παν/μίου Λονδίνου:

Ποιος είναι ο ρόλος της νομικής παιδείας, τι σημαίνει το να μαθαίνει κανείς το νόμο; Το πρώτιστο καθήκον των δασκάλων του νόμου είναι να κατανοούν και να διδάσκουν τη γλώσσα της δικαιοσύνης, την αναπνοή, το πνεύμα και την αμεροληψία που θα έπρεπε να κινεί το σώμα του νόμου. Νόμος χωρίς δικαιοσύνη είναι κενό γράμμα, σώμα δίχως ψυχή - υπολείμματα απλώς και ερείπια μιας έντιμης παράδοσης. Ένας δικηγόρος που θέλει να είναι άξιος του ονόματός της, νέμει και κατανέμει. Θέτει τις απαιτήσεις της απούσας δικαιοσύνης και της ιδανικής ισότητας ενώπιον της, πάνω από τα αιτήματα της εξουσίας και των καταχρήσεων του πλούτου. Η δικαιοσύνη εκλείπει όχι μόνο όταν δεν πληρούνται τα κριτήρια, που ο ίδιος ο νόμος έχει θέσει στον εαυτό του, αλλά πολύ περισσότερο όταν το σύνολο της Νομικής (και η διδασκαλία της) δεν λογοδοτεί, η ίδια, στο βωμό της δικαιοσύνης. Δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να το θυμίσω αυτό στα παιδιά της Αντιγόνης. Η Θέμιδα, που κοσμεί τα δικαστήρια μας, έχει δεμένα τα μάτια της ακριβώς για να μην δει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του προσώπου, που έρχεται ενώπιον του νόμου (τοποθετώντας την αφηρημένη λογική του θεσμού πάνω από τη ζεστή λάμψη της δικαιοσύνης). Η Νομική σχολή από την άλλη πλευρά έχει στο σφυγμό της ένα ανάχωμα ορθάνοιχτο, που κοιτάζει τον άλλο στο πρόσωπο και υπόσχεται άπειρη δικαιοσύνη. Εκείνοι που το ξεχνούν αυτό, όταν διδάσκουν ή ασκούν τη δικηγορία, μετατρέπονται σε λογιστές της εξουσίας και υποχείρια της. Από λειτουργούς του κράτους Δικαίου μετατρέπονται σε υπηρέτες του κράτους. Η απόσταση μεταξύ Κράτους και Κράτους Δικαίου είναι πάντοτε μικρή, αλλά όταν η δικαιοσύνη εκπίπτει του νόμου, τότε τα δύο καθίστανται ταυτόσημα - ο νόμος σαν γλώσσα μιας τρελής από δύναμη κυριαρχίας.

Τί είναι, όμως, δικαιοσύνη; Βλέπουμε ότι μας περιβάλει η αδικία, αλλά συχνά δεν γνωρίζουμε που βρίσκεται η δικαιοσύνη. Η πιο οδυνηρή μαρτυρία της εποχής μας, γι΄αυτό, είναι η ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η δικαιοσύνη έχει εκλείψει. Ότι δικαιοσύνη δεν υπάρχει στα γκέτο της Αθήνας, δεν υπάρχει για τους ανέργους. Ότι ματαιώνεται με την λήψη των μέτρων του ΔΝΤ, τις περικοπές μισθών για τους χαμηλόμισθους και τους συνταξιούχους, ή με την αντιμετώπιση των προσφύγων στα στρατόπεδα του Έβρου και το τείχος, που ετοιμάζεται για να κρατήσει τους φτωχούς εκτός και τους Έλληνες εντός.

Η βίαιη αποβολή της δικαιοσύνης αποδεικνύεται από την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σύμφωνα με την οποία η αποστολή προσφύγων στην Ελλάδα ισοδυναμεί με βασανιστήρια, απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση. Αιτία γι΄αυτήν την απόφαση είναι η απάνθρωπη διαβίωση και οι συνθήκες κράτησης, καθώς και το γεγονός ότι η Ελλάδα, ουσιαστικά ποτέ δεν δίνει άσυλο στους αιτούντες πρόσφυγες.

Από το γεγονός ότι το Βέλγιο καταδικάστηκε, επειδή θεώρησε την Ελλάδα ως ένα ανθρωπιστικό κράτος, στο οποίο μπορεί να αποστείλει πίσω έναν Αφγανό πρόσφυγα και τα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά κράτη, που στο εξής θα ασχοληθούν με την ελληνική κυβέρνηση, όπως της αξίζει: σαν τον παραβάτη της στοιχειώδους αξιοπρέπειας των εξαθλιωμένων αυτής της γης. Δεν υπάρχει ασυλία στην Ελλάδα - οι πρόσφυγες και οι μετανάστες συλούνται. Το Πανεπιστημιακό άσυλο προσφέρει μια ελάχιστη αποζημίωση για αυτή την πολύ μεγαλύτερη σύληση.

Η δικαιοσύνη θα ναυαγήσει την στιγμή που ο Νόμος και οι πανεπιστημιακοί καθηγητές θα επιχειρήσουν να ʽεκκενώσουνʼ την σχολή της Νομικής από τους απεργούς πείνας που την κατέλαβαν, ώστε να έχουν ένα μέρος να κοιμούνται. Πετώντας έξω τους απεργούς, αυτό που θα πετάξουν έξω από την Σχολή του Νόμου είναι η δικαιοσύνη. Γιατί, τι είναι ακριβώς αυτό που ζητάνε αυτοί οι άνθρωποι μέσα στην σχολή της Νομικής? Να μας κάνουν να προσέξουμε επιτέλους την αδύναμη και ασήμαντη ύπαρξη που έχουν στα δικά μας μάτια. Διεκδικούν τις απαραίτητες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης. Την ελάχιστη δυνατή αναγνώριση ότι ζουν εδώ, εργάζονται εδώ, ωστόσο τους μεταχειρίζονται χειρότερα απ΄ ότι σε καταδικασμένους σε ισόβια. Αυτό που λένε είναι, απλά, ʽείμαστε εμείς που δεν μας βλέπετε, δεν μας λαμβάνετε υπόψη, δεν μας δίνετε ταυτότητα, εμείς που είμαστε δίπλα σας και ανήκουμε σε αυτό που είστε και σ αυτό που γίνεστεʼ. Είναι οι άνθρωποι που τιμωρούνται, όχι γι αυτό που έχουν κάνει (εγκληματικότητα ή παρανομία), αλλά γι αυτό που είναι. Οχι γιατί κουβαλούν ένα κακό, αλλά για την εξαθλιωμένη τους αθωότητα. Οι δικοί μας ʽsans papiersʼ (χωρίς χαρτιά), είναι οι homines sacri, άτομα που επειδή δεν έχουν νομική υπόσταση, δεν λογαριάζονται ως άτομα και γι αυτό υφίστανται τις χειρότερες βαναυσότητες από κράτη ή άλλους ανθρώπους, εργοδότες, ιδιοκτήτες ή μειοψηφίες, που κραυγάζουν δίπλα τους στον δρόμο.

Θα ακούσουμε και πάλι τα προφανή, πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επειδή διδάσκουμε το Σύνταγμα και τις σχετικές διατάξεις στις σχολές της Νομικής και διαθέτουμε πλήθος οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, κοινότητες, διανοούμενους, υπουργεία, συνηγόρους και θεσμούς που τα προάγουν. Αλίμονο. Δεν σταματάνε να μας επαναλαμβάνουν πως τα ανθρώπινα δικαιώματα ανήκουν σε όλους μας, επειδή ακριβώς είμαστε μέρος της ανθρωπότητας, κι όχι επειδή συνδεόμαστε με κάτι πιο συγκεκριμένο, όπως ένα έθνος, ένα κράτος ή μία ομάδα. Κι αυτό ακούγεται πραγματικά παρηγορητικό. Όταν, ωστόσο, γυρίσουμε το βλέμμα στους μετανάστες της νομικής σχολής, οι παραπάνω διακηρύξεις φαντάζουν αντιφατικές και ψευδείς αξίες της ιδεολογίας μας. Καταγγέλλοντας τις χείριστες παραβιάσεις σήμερα στην Ελλάδα, διεκδικώντας το δικαίωμα να γίνουν ορατοί και αντιληπτοί - έστω και ελάχιστα, έστω και με το τίμημα της ζωής τους - αυτοί οι άνθρωποι, προσφέρουν την πιο σημαντική υπηρεσία που θα μπορούσαν, στον Νόμο και την Νομική Σχολή. Φέρνουν αντιμέτωπους τους καθηγητές και τους φοιτητές με όσα θα πρεπε να διδάσκουν και να διδάσκονται, αλλά τις περισσότερες φορές αγνοούν. Η θυσία τους (sacrificium) σημαίνει ιεροποίηση (sacer facere) και θα ΄ναι πράγματι μια πράξη ιερή - σύνδεση του εγκόσμιου με το άγιο, ένα γεφύρωμα του νόμου και της διδασκαλίας του, με την άπειρη δικαιοσύνη και την ατελεύτητη φιλοξενία, για τις οποίες δεν μπορούμε ποτέ να πούμε, ότι είναι εδω, ότι τις κατέκτησε τώρα ο κόσμος, κι εμείς μέσα σε αυτόν και ότι, άρα, ο κόσμος είναι ʽκαλόςʼ.

Αν πετάξουμε έξω αυτούς τους ανθρώπους από την σχολή όπου διδάσκεται ο Νόμος, ένας νόμος που για ελάχιστες ώρες και μέρες κατακλύστηκε με την ιδέα της δικαιοσύνης, ή, καλύτερα, με την διαμαρτυρία ενάντια στην απόλυτη αδικία, τότε πραγματικά δεν θα μας αξίζει να γυρίσουμε ξανά στον ίδιο χώρο για να διδάξουμε το Νόμο, ή να υποκρινόμαστε ότι ο νόμος που διδάσκουμε έχει οποιαδήποτε σχέση με την δικαιοσύνη.

http://aristerovima.gr/list.php?type=blog&bloger=1748

Πληθαίνουν οι κινήσεις λαϊκής ανυπακοής

2011-01-23T04:36:00.000-08:00

Του Γιώργου Κατερίνη, από την εφημερίδα: Ο ΔΡΟΜΟΣ

Ελπιδοφόρα μηνύματα από τη δράση επιτροπών και κινήσεων σε όλη τη χώρα.
Δυναμώνουν οι λαϊκές αντιδράσεις, ο συντονισμός, οι πρωτοβουλίες απέναντι στις αυξήσεις σε όλα τα επίπεδα (τιμολόγια, εισιτήρια, διόδια, ΦΠΑ, πετρέλαιο, είδη πρώτης ανάγκης, τρόφιμα, ασφάλιστρα, δίδακτρα κ.λπ.) που επιβάλει η κυβέρνηση για να εφαρμόσει τα μέτρα που υπαγορεύουν το Μνημόνιο και οι «φίλοι» του, δηλαδή οι τράπεζες, οι μεγαλοεργολάβοι, οι βιομήχανοι, οι μεγαλέμποροι, οι εφοπλιστές.
Δυναμώνουν γιατί η ασφυκτική συρρίκνωση των εισοδημάτων μαζί με τις αυξήσεις που αναφέραμε δημιουργούν ένα δυσβάστακτο παρόν και ακυρώνουν κάθε μέλλον για όλα τα λαϊκά νοικοκυριά. Αν κοντά σε αυτά προσθέσουμε την κατακόρυφη εκτίναξη της ανεργίας, τα λουκέτα, τις απολύσεις, καταλαβαίνουμε πως η συμπεριφορά των πολιτών δεν μπορεί να είναι ο καναπές και η παράλυση.
Σε ολόκληρη τη χώρα τα τελευταία δύο χρόνια έχουν ξεπεταχτεί επιτροπές πολιτών που αρνούνται να πληρώσουν, για παράδειγμα, τα διόδια, που καταγγέλλουν και πετυχαίνουν να μην ανέβουν τα τιμολόγια, όπως έγινε με το φυσικό αέριο στη Θεσσαλονίκη, και τούτες τις μέρες πληθαίνουν οι κινήσεις για να υπάρξει συντονισμένη δράση στον τομέα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, κόντρα στις προκλητικά παράλογες αυξήσεις που επιβάλλονται από 1η Φεβρουαρίου και συνολικά στο σχέδιο ιδιωτικοποίησης των δημόσιων μεταφορών.
Πολλοί κάνουν λόγο για «κίνημα του Δεν Πληρώνω», άλλοι για «κίνημα ανυπακοής». Πρόκειται για μια μαζική αντίδραση, για μια αντίδραση που βρίσκει απήχηση, για μια στάση που δείχνει προχωρήματα στη συνείδηση και στην πράξη.
Θεωρητικά η ανυπακοή είναι η άρνηση ενός ή περισσότερων ατόμων απέναντι στην τήρηση ορισμένων νόμων, απαιτήσεων και εντολών της κυβέρνησης ή μιας δύναμης κατοχής. Πρόκειται για έναν από τους πολλούς τρόπους που οι πολίτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να διαμαρτυρηθούν, για να αγωνιστούν κατά αθέμιτων αντιλαϊκών νόμων.

Τα χαρακτηριστικά της ανυπακοής
Η ανυπακοή:
α) είναι μια υπεύθυνη προσωπική πράξη και όποιος παίρνει μέρος σε αυτήν γνωρίζει ότι αυτό μπορεί να έχει κυρώσεις στη συνέχεια (άρα τα περί «κινήματος του τζάμπα» είναι συκοφαντικά και θέλουν να χλευάσουν το κίνημα).
β) είναι μια ανιδιοτελής πράξη. Η ανυπακοή σε μια αύξηση γίνεται για το δημόσιο συμφέρον και όχι για προσωπικό κέρδος. Αντίθετα, όσοι επιβάλλουν αυτούς τους νόμους και συμβάσεις στην ουσία λειτουργούν υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων και σε βάρος της κοινωνίας. (Άρα όσοι μιλούν για «κίνημα του τζάμπα» ξέρουν ότι έτσι προστατεύουν μεγαλοεργολάβους, εφοπλιστές, πολυεθνικές και άλλα συμφέροντα).
γ) είναι μια πράξη συλλογικής αντίστασης, γιατί γνωρίζουμε ότι αυτή η στάση γίνεται για την προώθηση ενός ευρύτερου στόχου: να παρθούν πίσω όλα τα μέτρα και οι νόμοι που επιβλήθηκαν με το Μνημόνιο.
δ) είναι μια διαφανής πράξη, παίρνει αξία από την ίδια την εικόνα της και από πολίτες που ξέρουν τι κάνουν και προπαγανδίζουν ανοικτά τους στόχους και τις απαιτήσεις τους.
ε) είναι μια πράξη στην οποία καταφεύγουμε όταν έχουν εξαντληθεί όλες οι άλλες προηγούμενες λογικά ενέργειες: διάλογος, υποβολή αρμοδίως των αιτημάτων και επιχειρημάτων κ.λπ.

Αποτελεσματικός συντονισμός
Οι επιτροπές που ξεπετάγονται, η ανταπόκριση του κόσμου στις πρωτοβουλίες τους, ο συντονισμός τους (που είναι πανελλαδικός) και η επιτυχία που έχουν μέχρι τώρα με τη δράση τους, δείχνουν ένα νέο επίπεδο συνείδησης και δράσης των πολιτών που έχει ανησυχήσει σφόδρα το πολιτικό επιτελείο, αλλά και τα επιτελεία διαφόρων κοινοπραξιών, εταιριών, οργανισμών που «θίγονται» από τη δράση των επιτροπών.
Την 1η Φεβρουαρίου θα έχουμε μια πρώτη μεγάλη, πανελλαδική και σε ένα βαθμό συντονισμένη αντίδραση και ιδιότυπη «απεργία» των πολιτών που θα αρνηθούν να πληρώνουν εισιτήριο μέχρι να παρθούν πίσω οι αυξήσεις που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση.
Αυτές οι κινητοποιήσεις των επιτροπών (διόδια, φυσικό αέριο, εισιτήρια κ.λπ.) θα διευρύνουν τον ορίζοντα με την έννοια ότι θα προστεθούν κι άλλοι τομείς της κοινωνικής ζωής στους οποίους είναι αναγκαία η ανυπακοή και η έκφραση της λαϊκής αλληλεγγύης.

http://www.edromos.gr

Να αποκρούσουμε την τρομοκρατία της χρεωκοπίας

2011-01-14T01:01:00.000-08:00

Άρθρο της Σοφίας Σακοράφα στην εφημερίδα ΠΡΙΝ:

Ο δημόσιος έλεγχος του χρέους, καταλύτης για την ανάπτυξη κοινωνικού κινήματος

Η φιλοξενία που μου προσφέρει σήμερα το «Πριν» είναι καταρχήν σημαντική και παράλληλα στο μυαλό μου έχει μία πολυεπίπεδη σημασία. Πυρήνας αυτής της σκέψης μου είναι το γεγονός ότι μπορεί να έχουμε μια διαφορετική αντίληψη ή κοσμοθεωρία για το πώς θα ανατραπεί αυτό το σύστημα, αλλά ταυτόχρονα καταλήγουμε σε μια κοινή διαπίστωση, αυτή που έκανε και ο Θ. Αγγελόπουλος, ότι τελικά αυτός ο κόσμος είναι πολύ κακός για να είναι οριστικός. Με την έννοια αυτή το σημερινό βήμα, είναι βήμα μιας κοινής διαπίστωσης, αλλά και η απαρχή μιας ζύμωσης τόσο σε ιδεολογικό, όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

Με απλά λόγια όπως ο κόσμος το αντιλαμβάνεται, σήμερα ξεκινάμε από αυτά που μας ενώνουν, αλλά και συζητάμε για αυτά –όχι που μας χωρίζουν – αλλά μας προβληματίζουν, μας φορτίζουν, μας κινητοποιούν, μας ερεθίζουν στη βάση της θέσης, της αντίθεσης, αλλά και της σύνθεσης.

Το δεύτερο που θα ήθελα ευθύς εξαρχής να εξομολογηθώ είναι ότι είμαι τακτική αναγνώστρια της εφημερίδας, γνωρίζω πολύ καλά τη συγκρότηση των αναγνωστών, με την έννοια αυτή θα προσπαθήσω να προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα από την τοποθέτησή μου γύρω από το εάν το μνημόνιο ήταν μονόδρομος.

Σαφώς το μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος. Και με απόλυτη βεβαιότητα τονίζω ότι αυτά που ζούμε σήμερα δεν είναι απλώς οι συνέπειες μιας κυβερνητικής επιλογής, αλλά το ζητούμενο μιας πολιτικής, ενός στρατηγικού σχεδιασμού.Επίσης τονίζω ότι αυτή η πολιτική σμιλεύτηκε περίτεχνα μέσα από ισχυρούς μηχανισμούς προπαγάνδας. Η «χρεοκοπία» της χώρας (ως άλλη σύγχρονη αρκούδα), «οι κοπρίτες» του Πάγκαλου είναι η δημόσια έκφραση ενός συμπαγούς ιδεολογικού μηχανισμού. Ενός μηχανισμού που βασίζεται στο φόβο και τη συνενοχή.

Είναι λύτρωση για όλο το πολιτικό κατεστημένο το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που παράγει ο κοινωνικός αυτοματισμός, που αναπτύσσεται στη βάση της πυραμίδας, ενώ αφήνει τη νοσηρή και ένοχη κορυφή ανέγγιχτη.

Είναι καθαρτήριο που ξεπλένει τις αμαρτίες ενός ολόκληρου συστήματος, γιατί δε δίνει απλώς άφεση, αλλά τις εναποθέτει στις πλάτες του «τεμπέλη» δάσκαλου, του «υψηλόμισθου» οδηγού της ΕΘΕΛ, του «αγράμματου» αγρότη, του «διεφθαρμένου» λαού. Το δόγμα της συνενοχής από τη μία, αλλά και το δόγμα του «σοκ και δέος» από την άλλη. Δηλαδή μια ληστρική και εφ’ όλης της ύλης επίθεση χωρίς ανάσα, σε συνθήκες απόλυτου φόβου και μεταφυσικής ενοχής.

Δανείζομαι από τον Ζίζεκ την τοποθέτηση περί ιδιωτικοποίησης της διάνοιας. Η πατρίδα Μας, το σπίτι Μας, ο μισθός Μας, οι καταθέσεις Μας, όλο αυτό το καπιταλιστικό οικοδόμημα της ζωής Μας, που ενώ το γκρεμίζουν, μας έχουν πείσει ότι πρόκειται περί κατάρρευσης. Μια κατάρρευση για την οποία εμείς φταίμε, οι γονείς μας και τα παιδιά μας. Ένα προπατορικό αμάρτημα.

Για τη δομική κρίση του συστήματος δεν ευθύνεται το σύστημα, αλλά εμείς. Εμείς εξαντλήσαμε αλόγιστα τα κοινωνικά αποθέματα, εμείς αποσταθεροποιήσαμε την ομαλότητα και με δικές μας ενέργειες φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Όπου ενέργειες βλέπε κοινωνικά κεκτημένα και δικαιώματα, βλέπε Μάη του ’36, βλέπε ιστορικές στιγμές και κατακτήσεις του κινήματος.

Ο καπιταλισμός στο ιστορικό του αδιέξοδο στοχοποιεί το συνήθη ύποπτο, που δεν συχνάζει πια στην πλατεία Εξαρχείων, αλλά είναι αυτός ο μακρινός «αδαής» πρόγονος του 1821 που έκανε την Επανάσταση, για να βολευτεί με ρουσφέτια.

Άρα χέρι χέρι με το φόβο και τη συνενοχή, έρχεται και η αποκαθήλωση της ιστορίας των αντιστάσεων.

Λαός φοβισμένος, λαός ένοχος, λαός με βεβηλωμένη ιστορία.

Εάν προσθέσει κανείς αυτό το μίγμα, σε αυτό που ήδη το σύστημα έχει επιτύχει, την αλλοτρίωση με τη μαρξιστική έννοια στην παραγωγή, τη μετατροπή της παιδείας σε αγοραίo εργαλείο, την ιδιωτικοποίηση του έρωτα και της φιλίας, μέσω των κωδικοποιημένων προδιαγραφών του Facebook, τότε έχουμε μια τέλεια εξίσωση.

Η Διατήρηση του συστήματος συνεπάγεται με λαό - στρατό. Το παλιό δόγμα «Στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σας». Εξόχως έξυπνο. Και προς το παρόν δείχνει να λειτουργεί.

Αφήνω το χώρο του «αυτοί» και περνώ στο χώρο του εμείς.

Του «εμείς» που προς το παρόν σε αυτή την εξίσωση, είμαστε ο άγνωστος Χ.

Επειδή, όπως πολύ ορθά διάβασα στο «Πριν», είμαστε σε εποχές όπου καταργούνται οι αθώοι, όπου η άγνοια δεν είναι εξήγηση και η αδράνεια δεν είναι δικαιολογία, μάλλον πρέπει ο άγνωστος Χ να συστηθεί καταρχήν με τον εαυτό αλλά και με την κοινωνία.

Σε ό,τι αφορά λοιπόν εμάς τους ίδιους. Είναι πλούτος, κατά την άποψή μου, μέσα από αυτό το βήμα να ξαναδιαβάσουμε όλοι αυτό που είπε ο Ζίζεκ στη διάλεξή του στο ΜΑΧ. Το παραθέτω αυτούσιο. «Λέγεται ότι στην Κίνα αν πραγματικά μισούν κάποιον η κατάρα που εκτοξεύουν είναι “είθε να ζήσεις σε ενδιαφέροντες καιρούς”. Στην ανθρώπινη ιστορία ενδιαφέροντες καιροί είναι εποχές αναταραχών, πολέμων, σύγκρουσης για την εξουσία, με βαριές συνέπειες για εκατομμύρια αθώους. Σήμερα είναι φανερό ότι πλησιάζουμε μια νέα εποχή για την οποία αρμόζει η περιγραφή ενδιαφέροντες καιροί…Τι σημαίνει αυτό για την Αριστερά της εποχής μας; Στην ψυχαναλυτική θεραπεία οφείλει κανείς να αποσαφηνίσει τι πραγματικά επιθυμεί. Θέλω πράγματι αυτό που νομίζω ότι θέλω;… Έτσι λοιπόν έρχεται σήμερα για τους αριστερούς η στιγμή της αλήθειας. Ο Όργουελ περιέγραψε θαυμάσια αυτή τη στάση όταν έγραφε ότι “κάθε επαναστατική γνώμη οφείλει μέρος της δύναμης της στην ανομολόγητη πεποίθηση ότι τίποτα δεν αλλάζει…” Κι αν εκδηλωθεί πραγματική επανάσταση αυτό πρέπει να συμβεί σε απόσταση ασφαλείας. Στην Κούβα, τη Νικαράγουα, τη Βενεζουέλα, έτσι ώστε ενώ η καρδιά μου θα ζεσταίνεται όσο σκέφτομαι μακρινά γεγονότα, εγώ θα μπορώ να συνεχίζω την κανονικότητά μου». Με πολύ απλά λόγια λοιπόν και με μια διασταλτική ερμηνεία των παραπάνω είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε τη βολή μας;

Όπου βολή, για μένα είναι η με πολλές αναταράξεις αλλά πάντως όχι επικίνδυνη ζωή μου, για τα κόμματα είναι ο μικρός και αδιασάλευτος χώρος εξουσίας που καταλαμβάνουν, για τις νεολαίες η χωροταξική επάρκεια στα πανεπιστήμια που εάν τύχει και διασαλευθεί τότε ο εχθρός δεν είναι το σύστημα, αλλά οι «εκοφίτες» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Είμαστε; Είναι τώρα η ώρα να το απαντήσει ο καθένας μας στον εαυτό του και μετά να συστηθούμε με ειλικρίνεια και με την κοινωνία.

Και σε αυτή τη σχέση να εξομολογηθούμε τη δική μας αμαρτία. Εμείς ορθώσαμε τείχη ολόκληρα με αδιανόητα «ΔΕΝ».

Δεν μπορείς να συμμετάσχεις σε πορεία που καλεί το ΝΑΡ γιατί αναγκαστικά θα καταλήξεις μηχανισμός του συστήματος.

Δεν μπορείς να διαδηλώσεις έξω από την Ισραηλινή πρεσβεία με το ΣΥΡΙΖΑ γιατί αναγκαστικά θα γίνεις ρεφορμιστής.

Δεν μπορείς να συνομιλείς με τον ΠΑΣΟΚΟ τον εργάτη γιατί η αλήθεια είναι μία και αυτός δεν έχει μεράδι καμίας αλήθειας.

Δεν μπορείς να κλείσεις τα διόδια γιατί το πρωτοσκέφτηκε η ΚΟΕ.

Δεν μπορείς να ανέβεις στο καράβι για τη Γάζα, γιατί η πυξίδα του είναι πολύχρωμη.

Δεν μπορείς να είσαι με τον Τρότσκι, γιατί ο Στάλιν…Δεν μπορείς να επικαλείσαι τη Λούξεμπουργκ γιατί ξέφυγε στον αναρχοσυνδικαλισμό.

Δεν μπορείς να κοιτάς τι γεννάει τα αντάρτικα πόλεων γιατί είναι πράκτορες.

Δεν μπορείς να μην είσαι χριστιανός γιατί η θρησκεία είναι μία.

Αυτά τα θρησκευτικού τύπου χαρακώματα εμείς οι ίδιοι τα ορθώσαμε, κι εγώ μαζί πολλές φορές. Χαρακώματα μεταξύ μας, χαρακώματα με την κοινωνία.

Απέναντι στον πιο έξυπνο και ώριμο καπιταλισμό, εμείς αφήσαμε ανυπεράσπιστη την κοινωνία και βάλαμε στο εδώλιο τον άλλο μας εαυτό.Έχουμε όλοι την ιστορική ευθύνη για «Μεγάλα λόγια που φωνάξαμε στους δρόμους, μικρές αλήθειες που αποσιωπήσαμε στον εαυτό μας – χιλιάδες ήττες μέσα μας…»

Χιλιάδες ήττες και έξω…

Και τώρα τι;

Συνεχίζει ο ποιητής: «Όλα όσα αρνηθήκαμε αυτό είναι το πεπρωμένο μας».

Ελάχιστοι απέναντι στη συγκυρία, απογυμνωμένοι απέναντι στην κοινωνία, ας ορίσουμε στην πιο κρίσιμη στιγμή το πεπρωμένο μας. Δεν είμαι σε θέση σήμερα να μιλήσω για το όλον, γιατί πραγματικά δεν το γνωρίζω, δηλώνω με απόλυτη τιμιότητα την ανεπάρκειά μου, αλλά ταυτόχρονα δηλώνω και με απόλυτη τιμιότητα ότι όποια σημαία κι αν σηκωθεί δεν πρέπει να βγει από το μπαούλο και να την ξανασιδερώσουμε.

Ψάχνουμε για αυτή τη νέα αρχή, τη μικρή αλλά την ελπιδοφόρα.

Την ανασφαλή αρχή, αλλά με τη γνώση ότι η αμφιβολία είναι καλύτερη από τη γκρεμισμένη βεβαιότητα.Τη δύσκολη αρχή, αλλά με τη γνώση ότι η ευκολία ανήκει στην άρνηση και όχι στην κατάφαση.

Μια αρχή υπήρξε η πρόταση για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου. Μια αρχή εντελώς τακτικού χαρακτήρα. Μια αρχή που ακουμπάει πάνω στους θεσμούς, πάνω σε αστικά αιτούμενα όπως η διαφάνεια και η πληροφορία.

Μια αρχή συστημική, που έχει όμως τη δύναμη να κατασπαράξει την «ιερή αγελάδα».

Μια αρχή από λίγους που έχει όμως τη δύναμη να γίνει ταυτόχρονα και κοινωνικό αιτούμενο.

Για να ξαναβρούμε την ανάσα μας εκεί όπου ανασαίνει η κοινωνία.

Για να απογυμνώσουμε με τη σειρά μας τα πολιτικά ιερατεία και τα οικονομικά διευθυντήρια, που για να γίνουν οι αιμοδότες πυλώνες του συστήματος αφαίμαξαν, βίασαν και καταχράστηκαν τους λαούς.

Μια αρχή, που ακουμπάει και ζεσταίνεται από μια άλλη Αρχή… «Η συνείδηση της εργατικής τάξης δεν μπορεί να γίνει αληθινά πολιτική συνείδηση, εάν οι εργάτες δεν μάθουν να απαντούν σε όλες χωρίς εξαίρεση τις περιπτώσεις αυθαιρεσίας και καταπίεσης, βίας και κατάχρησης» (Λένιν).

http://www.prin.gr/2011/01/sakorafa.html

2011 ευχές (για τους φίλους) και 2011 κλωτσιές (για τους δοσίλογους)

2010-12-30T16:08:00.000-08:00

Να είναι τα τελευταία Χριστούγεννα υπό το Μνημόνιο!

2010-12-25T03:20:00.000-08:00

Το ΠΑΣΟΚ ψήφισε τον προϋπολογισμό σφαγείο, ο λαός όχι!

Αναμφίβολα τα πιο μαύρα Χριστούγεννα των τελευταίων δεκαετιών περνούν φέτος οι εργαζόμενοι, οι νέοι, ευρύτερα ο λαός. Εκατοντάδες χιλιάδες, στρατιά ολόκληρη, οι άνεργοι και οι απολυμένοι. Χωρίς δώρο οι συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι, με μεγάλες περικοπές στις αποδοχές οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, με την αγωνία της απόλυσης ή της επιβολής άθλιας επιχειρησιακής σύμβασης. Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, υλοποιώντας πιστά τις εντολές του ελληνικού και πολυεθνικού κεφαλαίου, με τα αλλεπάλληλα μνημόνια - μνημόσυνα των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων, εφαρμόζει αναμφισβήτητα την πιο άγρια ταξική πολιτική. Υποτίθεται ότι το κάνει για να σώσει τη χώρα από την πτώχευση, αλλά και η πτώχευση της λαϊκής οικογένειας πραγματοποιείται και το «πρόγραμμα σωτηρίας» (με τη βούλα ΣΕΒ - ΕΕ - ΔΝΤ) οδηγείται σε αποτυχία. Ακόμα και κυβερνητικοί βουλευτές δήλωσαν ότι ο προϋπολογισμός - σφαγείο που ψηφίστηκε προχθές είναι ανεφάρμοστος. Όλοι γνωρίζουν ότι θα απαιτηθούν και νέα, ακόμα πιο αιματηρά, μέτρα. Απ’ αυτή την άποψη, μπορεί ο ολοένα και μικρότερος «κοινοβουλευτικός λόχος» πρωτοκόλλησης αποφάσεων του ΠΑΣΟΚ να ψήφισε υπέρ του προϋπολογισμού του 2011, αλλά η κυβέρνηση δεν έχει ψήφο εμπιστοσύνης μέσα στο λαό.

Ο απόηχος της μεγαλειώδους κινητοποίησης της 15ης Δεκέμβρη είναι ακόμα πολύ ισχυρός και όλοι συνειδητοποιούν ότι ο λαϊκός παράγοντας θα είναι παρών. Καθώς βαδίζουμε σε μεγάλες αναστατώσεις και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι αστοί φοβούνται παροξυσμό της καπιταλιστικής κρίσης, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι, τα υπό εκμετάλλευση κοινωνικά στρώματα δεν έχουν πλέον τίποτα να περιμένουν από την κυρίαρχη πολιτική. Μπορούν να την ανατρέψουν, μπορούν να βάλουν τέλος στο χειμώνα του μνημονίου και της κοινωνικής αντεπανάστασης, με ένα ανατρεπτικό πολιτικό κίνημα και μια άλλη Αριστερά, αντικαπιταλιστική και σύγχρονα κομμουνιστική. Με μια αντεπίθεση διαρκείας, μετατρέποντας τους αγώνες που θα ξεσπάσουν από το ξεκίνημα της νέας χρονιάς σε «γιορτή» της συλλογικότητας, εκεί όπου θα γεννηθεί η νέα ελπίδα της ανατροπής, μπορούμε να κάνουμε αυτά τα Χριστούγεννα, πρώτα και τελευταία του μνημονίου.

Πηγή: http://www.prin.gr/2010/12/2512.html

Αθήνα:15 Δεκέμβρη 2010

2010-12-15T23:48:00.000-08:00